Μιχάλης Κατσιγιάννης, Ένα μεταφερόμενο ίσως

Είναι η τύχη της στιγμής

Χρωματιστός ίσκιος
Είναι το απόκομμα ελαφρύ
Το ίχνος του δήμιου.

Εικονικός ήχος
Ανέλπιστα φευγαλέος
Ο ξεχασμένος ίσκιος.

Ένα μεταφερόμενο ίσως
Ολόπλευρα δημιουργικό
Το ίχνος.

Διαμαρτυρόμενο πλήθος
Προτεινόμενη κακολογία
Το μεταφερόμενο ίσως.

*

Σχέδιο πεδίου

Ποτέ η απραξία
Σε κάθε της μορφή
Δε θα μπορέσει να βάλει ξανά
Τα πράγματα σε κάποια θέση
Όπως και η αναστάτωση
Και η επανάσταση
Και η οδύνη
Ψιθυρίζω
Τον μειλίχιο αγώνα
Στο τσαλαπάτημα κάθε αξίας
Κάθε ονείρου
Μυθοπλασίας
Στη μη αυθυπαρξία
Στη στοργή
Στην ανία
Στη μεστότητα του μέλλοντος που μου αρέσει
Κι αν ακόμα δε μπορέσω
Ν’ αποφύγω τη σάτιρα
Τη δική μου
Ή κάποια άλλη.

*

Όχι άλλη αριστεία

Να δούμε ξανά
Τις κινήσεις των ήχων
Τα φανερά μονοπάτια
Και τους μουντούς κόσμους.

Να δούμε ξανά
Το λογικό της περιπλάνησης
Τη μαγεία της άρνησης
Και τα σκουπίδια της επιφάνειας.

Σε μια στιγμή
Στιγμή-σταθμό
Λεπτή
Συγκρουσιακή
Να σκεφτούμε
Όλες τις φωτογραφίες
Αρκετά μουσικά
Να σκεφτούμε
Όχι άλλη αριστεία.

[Από την ποιητική συλλογή ‘Βλέμματα’ (ψηφιακή έκδοση, Εξιτήριον, 2025)]

*

©Μιχάλης Κατσιγιάννης

φωτο: Στράτος Φουντούλης

✳︎