στάχτες

ένα πρωινό μνημόσυνο στον Βαρβέρη
κι ο ήχος της πολυκατοικίας μέσα στην τρέλα
της καινούριας μέρας
και από το παράθυρο λιτό του ουρανού το πάπλωμα
καθώς γεμίζει ραγάδες από το τύλιγμα και το τέντωμα
της φαντασίας μου, των πουλιών και των αεροπλάνων

*

μέρα τη μέρα
γεμίζουν οι σελίδες των βιβλίων μας
χαμένες αναμνήσεις ξαναβρίσκουν τον αρχέγονο μίτο
και η γραφή αναγεννάται μέσα από τους αφρούς
μιας συνείδησης ματωμένης

*

όχι όχι
δεν είναι άσκηση
σε προστατευμένο περιβάλλον
είναι παιχνίδι ρώσικης ρουλέτας
σε υπόγεια πολυκατοικιών

έτσι γράφονται σήμερα τα ποιήματα

*

καθώς αντηχεί ο στίχος μέσα σου
έτσι σωπαίνει κι η συνείδηση
στη χλαλοή μιας πολιτείας μεθυσμένης

*

©Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος

φωτο: Στράτος Φουντούλης

✳︎