στάχτες

«το είναι τους είναι για να γίνονται αντιληπτά» BERKELEY

Λαβούρνο, το χρυσαφένιο σου ξέσπασμα άφησε κάτω
—–ν’ απλωθεί!
Των μπουμπουκιών σου το γκρίζο καβούκι άφησε για μένα
—–ν’ ανοιχτεί –
Σύντομα θα φεύγω για ’κεί όπου το χρυσό ποτέ δεν θα ιδωθεί,
Και ποιος άραγε μαζί σου θα ’ναι, όπως εγώ έχω βρεθεί;

Βιάσου, ω πουλί ασημένιο, με τα κελαηδίσματά σου
—–τ’ αργυρά!
Λαχταρώντας ακούω το τραγούδι που κάποτε πολλά
Άκουγα, μα σύντομα δε θα ακούω πια,
Καθώς άνεμοι κελευστές φυσούν στην ακτή μπροστά.

Όλα τόσο πρώιμα ξεθωριάζουν – γρήγορα περνούν αντίκρυ
Όπως του φθινοπώρου οι μέλισσες το μαραμένο
—–εγκαταλείπουν τριφύλλι.
Τώρα, με την μέλισσα μαζί, τραγουδώ αθάνατε Ιούνη·
Πόσο γρήγορα και τα δυο! Πόσο γρήγορα τέλειωσαν
—–μέλισσα και τραγούδι!

Ποιος το τριφύλλι θα προσέξει κρυφά ανοικτό;
Ποιος της συκομουριάς τα μπουμπούκια θα ψηλαφίσει
—–γεμάτα χρώμα ροδαλό;
Της ανεμώνης τις φλέβες τις μωβ ποιος θα ιχνηλατήσει;
Ποιος το παράξενο τού κάθε δέντρου θα γνωρίσει;

Ίσως ο λόφος ο ιερός, η πεδιάδα η μαγική
Να μην είναι άλλο από αρόσιμη κι άγρια από την αρχή,
Έχοντας την μωβ ανθοφορία χάσει που για μένα φορούσαν –
Τον ονειρεμένο θεό που τόσο καθαρά να δω μπορούσα.

*

Mary Webb (1881 – 1927) Αγγλίδα πεζογράφος και ποιήτρια. Το έργο της αναγνωρίστηκε ευρύτερα μετά τον πρόωρο θάνατό της. Αντλεί τα θέματά της από το αγροτικό τοπίο της αγγλικής επαρχίας και τους ανθρώπους της, όχι ως απλή περιγραφή, αλλά ως εμπειρία βαθιά βιωμένη και εσωτερικευμένη.
Στην ποίησή της, η φύση εμφανίζεται ως κάτι άμεσα αισθητό, που όμως διαφεύγει· η ομορφιά δεν είναι σταθερή, αλλά φθαρτή και πρόσκαιρη. Η παρατήρηση και η αίσθηση συνδέονται στενά, καθώς το βλέμμα της ποιήτριας μοιάζει να γνωρίζει πως ό,τι γίνεται αντιληπτό, την ίδια στιγμή αρχίζει και να χάνεται.
Η λιτότητα του ύφους της, σε συνδυασμό με μια υπόγεια μελαγχολία, συνθέτουν έναν λόγο ήσυχο, αλλά βαθιά συνειδητό απέναντι στην παροδικότητα του κόσμου.
Άξιο επίσης να αναφερθεί ότι η Webb χρησιμοποιεί τη φύση σαν φορέα για να δώσει, συνειδητά ή μη, μορφή σε οικολογικά και κοινωνικά θέματα (You Were Very Brown, The Spirit of Earth, Mischief to a Bee κ.ά.). Έτσι, δεν είναι άστοχο να ιδωθεί ως μια πρώιμη φωνή ανάμεσα σε εκείνους που, μέσω της ποίησης αξίωσαν έναν άλλον κόσμο από εκείνον που έζησαν.

μετάφραση ©Ασημίνα Λαμπράκου

✳︎