http://agrimologos.com http://staxtes2003.com
Αρχείο 03/01/2016
Κιάτο 1888 – Αθήνα 1942
Απομεινάρια
Στα χαλίκια που εφίλειε το κύμα
κάποια έμεινε ολάπαλη αρμύρα·
μέσ’ το βάζο που ήταν ο μόσχος
ένα μύρο απαλόν απομένει·
στην ψυχή μου που φώλιαζ’ η Αγάπη
ένα χάος, ένα χάος μυρωμένο!
Δέντρα
Ω δέντρα, που αργοσέρνετε την κορυφή στο χώμα, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ρώμος Φιλύρας, “Το φως επόθησε ο τυφλός και τούγινε θρησκεία…”»
©Jen Aitken, courtesy Battat Contemporary, Montréal
Του Βασίλη Παπαβασιλείου –Τα Νέα 08.03.2009
Από το εξώφυλλο της ποιητικής συλλογής
Χιόνι
Άφες αυτοίς το αντάμωμα, την ωραιότητα του σώματος,
τις έξυπνες γυναίκες, την ολοκλήρωση,
εγώ αλλού έστρεψα τα μάτια:
το γκρίζο τ΄ουρανού, η αθωότητα της πολιτείας –
δεν πήγα, δεν ξέρω…
Διαβάστε περισσότερα-Continue reading
Αρχείο 1.1.2016
Ο κάθε καλός αριστερός ποιητής ζητά με την επανάσταση να διαπράξει το έγκλημα της πατροκτονίας. Να κόψει τον ομφάλιο λώρο από την ποθητή μητέρα-τροφό-κατεστημένο, που θα του επιτρέψει επιτέλους να ενηλικιωθεί.
Ο κάθε καλός αριστερός ποιητής παραμένει καθηλωμένος στο μετά-εφηβικό του στάδιο, γι’ αυτό γέμισε η αριστερά με δεκαοκτάχρονους-πενηντάρηδες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Δρανδάκης-Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: Αριστεροί ποιητές και οιδιπόδειο [2016]»
Αρχείο 31.12.2015
Μέρος 1ο
Σκύβω στον εαυτό μου λες κι έχω μάρσιπο, να δω πού έχει κυλήσει το μπουκάλι μου.
Διψάω. Μ αυτή την θαλασσοταραχή έχει πάει πιο μέσα στον κλωβό, κοντά στα πατάκια των πηδαλίων. Με το που έφερα γύρο το ακρωτήρι και κοίταξε η μύτη στο πέλαγος , ο κόλπος σύρθηκε στο σχοινί και άνοιξε η θάλασσα σαν αλεξίπτωτο μπροστά μου. Πάει το πηχτό πράσινο νερό. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Παύλος Αβραμίδης, Νησί Utö, Σουηδία -1 [2015]»
Θραύσμα
θυμάμαι το χρόνο να τεντώνεται
πάνω στους πίνακες του τοίχου
θυμάμαι την ησυχία να ορμά
απ’ τις ενώσεις των δαχτύλων
θυμάμαι το αιωρούμενο γαλάζιο φως
το εβένινο τραπέζι
Διαβάστε περισσότερα-Continue reading
Εκδόσεις Βιβλιοπωλείον της Εστίας
Το μυθιστόρημα εκτυλίσσεται από το Μάη του 2013 μέχρι τον Απρίλη του 2014. Αφηγητής είναι ο Στέλιος Μέσκουλας, μεσήλικος πρώην καθηγητής φροντιστηρίου και τώρα νυχτοφύλακας και οδηγός ημιφορτηγού – κουβαλητής κιβωτίων σε κάβα. Προσπαθεί να γράψει ένα μυθιστόρημα με επίκεντρο τη Μακρόνησο, μήπως και ξεπεράσει την προσωπική του έκπτωση.
Πηγαίνοντας στο νησί αυτό για επιτόπια έρευνα, ο Μέσκουλας γνωρίζει τη νεαρή Νιλουφέρ Αταλάρ, ευκατάστατη Τουρκάλα δημοσιογράφο στην Αθήνα, που επίσης προσπαθεί να γράψει για το ίδιο νησί, επειδή ο προπάππος της ήταν αιχμάλωτος εκεί το 1912-13.
Αρχείο 30/12/2015 –Επιλογή ποιημάτων από τη συλλογή «Μέρισμα Ευθύνης», εκδ. Αρμός, 2011
ΕΝ ΑΓΝΟΙΑ ΜΑΣ
Το δίκαιο αναπαράγεται
στο εθιμικό,
στη συνείδηση,
στην ιστορία,
στην απώλεια και στην αρχή.
…Εν αγνοία μας.
Το δίκαιο αντανακλάται
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βασίλης Λεβαντίδης, “στα σφιχτά πρόσωπα του χρόνου” -ποίηση»
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.