Έκτωρ Πανταζής, «Αλάριχος»

Αρχείο 29/12/2011

1.

Ζωντανό σκοτάδι

Σε σιδερένιες νύχτες
πάκτωσε θάνατος
τη ζωή
στάλαξε αίμα πόνος κατάβαθα
Με τέτοιες νύχτες υφάνθηκε
όλο το πέρασμα
Αιφνίδια κλωσμένοι μ αυτό
να μην το πιάνουμε
Γιατί είναι σκελετός του σπιτιού της ζωής
οπλισμένο σκυρόδεμα
ασβεστόπετρα βαθιά στο κόκαλο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Έκτωρ Πανταζής, «Αλάριχος»»

Αγγελική Σιδηρά, «Αμείλικτα γαλάζιο» κ.α. ποιήματα

Αρχείο 27/12/2011

Αυτό που ένας άνθρωπος πίστεψε πως ήταν
Αυτό που ήταν
Και αυτό που υπήρξε.
(Ανδριανού Απομνημονεύματα)

(Φραγκογιαννού)
Το ‘ξερε πως είχε ανατεθεί σ’ εκείνη
Το θεάρεστο έργο
Να γλιτώσει όλα εκείνα τα’ αθώα βρέφη
τα «κοριτσούδια»
Από τη μοίρα του φύλου τους
Απ’ την κατάρα του ριζικού τους
Ω, αν μπορούσε μ’ ένα φύσημα μονάχα
Να τα εξαφάνιζε
Έπρεπε όμως να σκάψει Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αγγελική Σιδηρά, «Αμείλικτα γαλάζιο» κ.α. ποιήματα»

Πέτρος Κυρίμης, «Δημιουργική Γραφή»

Αρχείο 26/12/2011

 

© Catherine Wagner, 1997

Λένε ότι υπάρχουν δυο κατηγορίες συγγραφέων. Εκείνη των μεγάλων ταξιδευτών, των εραστών της περιπέτειας και των εμπειριών και εκείνη των ακίνητων, των καρφωμένων σ ΄ έναν μονάχα τόπο, στον μικρόκοσμο που τους περιβάλλει.
Στους πρώτους θα μπορούσαμε να κατατάξουμε τον Χεμινγουαίη, τον Λόρδο Βύρωνα, τον Πλάτωνα, τον Μαλρώ, τον Καζαντζάκη.

Στην δεύτερη ομάδα ανήκουν αναμφίβολα ο Κάφκα, ο Πιραντέλο, ο Ρουσώ και ο Σωκράτης που αν και δεν έγραψε τίποτα υπήρξε τα πάντα χωρίς να φύγει ποτέ από την Αθήνα του τέταρτου αιώνα.
Και βέβαια δεν πρέπει να μην αναφέρω τον μέγιστο του αιώνα μας Μπόρχες που παρ ότι τυφλός και αταξίδευτος τα βιβλία του σε ταξιδεύουν με τον ομορφότερο τρόπο σε όλο τον κόσμο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πέτρος Κυρίμης, «Δημιουργική Γραφή»»

Herman Melville – Μπάρτλμπυ, ο γραφέας (μια ιστορία της Ουώλλ Στρητ)

Αρχείο 24/12/2011 /Mτφρ.: Αθηνά Δημητριάδου, Σελ.: 176, Εκδόσεις Άγρα

Παρουσίαση

H έκδοση συνοδεύεται από πλούσιο Επίμετρο, που περιλαμβάνει και το διάσημο δοκίμιο του Ζιλ Ντελέζ «Μπάρτλμπυ, ή η φόρμουλα».
Στη νέα μετάφραση του Μπάρτλμπυ ο τίτλος είναι Μπάρτλμπυ, ο γραφέας και όχι βέβαια ο γραφιάς όπως έχει μεταφραστεί στο παρελθόν. Επίσης χρησιμοποιείται ο υπότιτλος που συχνά παραλείπεται διεθνώς, «Μια ιστορά της Ουώλλ Στρήτ».

Κριτικές
«Ο Μπάρτλμπυ είναι ένας γραφέας της Ουώλλ Στρητ που δουλεύει σε ένα δικηγορικό γραφείο και αρνείται, με ταπεινό πείσμα, να εκτελέσει οποιαδήποτε δουλειά του αναθέτουν…
Ο Μπάρτλμπυ είναι κάτι παραπάνω από τέχνασμα ή αποκύημα της ονειρικής φαντασίας· είναι κυρίως ένα βιβλίο θλιβερό και αληθινό που μας δείχνει την ουσιώδη αλυσιτέλεια η οποία αποτελεί μία από τις καθημερινές ειρωνείες του σύμπαντος». – JORGE LUIS BORGES Συνεχίστε την ανάγνωση του «Herman Melville – Μπάρτλμπυ, ο γραφέας (μια ιστορία της Ουώλλ Στρητ)»

Μανώλης Αναγνωστάκης, Η Αγάπη είναι ο φόβος που μας ενώνει με τους άλλους

Αρχείο 24/12/2011

Η αγάπη είναι ο φόβος που μας ενώνει με τους άλλους.
Όταν υπόταξαν τις μέρες μας και τις κρεμάσανε σα δάκρυα
Όταν μαζί τους πεθάνανε σε μιαν οικτρή παραμόρφωση
Τα τελευταία μας σχήματα των παιδικών αισθημάτων
Και τί κρατά τάχα το χέρι που οι άνθρωποι δίνουν; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μανώλης Αναγνωστάκης, Η Αγάπη είναι ο φόβος που μας ενώνει με τους άλλους»

Τζίνα Μουκριώτη, 4 ποιήματα

Αρχείο 23/12/2011

 

Επιλογές από τη συλλογή «Του Έρωτα και του Πηλού»

Στο χαρτοδρόμο 

Ω, πόσα ρολόγια σπάζουν το είδωλό σου
στων ματιών μου τα δάκτυλα, αγαπημένε.
Μορφή διάφανη με λόγο πορφύρας ντυμένη
και στων χεριών τα μάτια ανέγγιχτη,
διάφανη άμμος μέσα στον καθρέφτη
στο τζάμι και κάτω
το τσιμέντο

Αυτήν την Άνοιξη
τα δάκτυλα δεν τρέχουν σε λιβάδια Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τζίνα Μουκριώτη, 4 ποιήματα»

Νίκος Νικολάου-Χατζημιχαήλ, Ένα άσπρο σκυλί

Αρχείο 23/12/2011

«Πέντε Pόμεο Mπράβο, Πέντε Pόμεο Μπράβο, εδώ Δέλτα Βίκτωρ Έξι, Δέλτα Βίκτωρ Έξι» επανέλαβε πολλές φορές χωρίς να πάρει απάντηση. «Μα τι έγινε αυτός ο άνθρωπος; Εδώ και δυο μήνες συνεχίζει τη βουβαμάρα του. Μήπως του μίλησα άσχημα; Είπα κάτι που δεν έπρεπε; Αν είχα παρεκτραπεί και ήμουν εκτός κανονισμών, να τους βράσω τέτοιους κανονισμούς. Το γνωρίζω πολύ καλά βέβαια ότι οι πολιτικές συζητήσεις απαγορεύονται αυστηρά, μα πώς μπορεί ένας άνθρωπος να σιωπά όταν η πατρίδα του καίγεται; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Νικολάου-Χατζημιχαήλ, Ένα άσπρο σκυλί»

Τζίνα Μουκριώτη, 4 ποιήματα

Αρχείο 23/12/2011

 

Επιλογές από τη συλλογή «Του Έρωτα και του Πηλού»

Στο χαρτοδρόμο 

Ω, πόσα ρολόγια σπάζουν το είδωλό σου
στων ματιών μου τα δάκτυλα, αγαπημένε.
Μορφή διάφανη με λόγο πορφύρας ντυμένη
και στων χεριών τα μάτια ανέγγιχτη,
διάφανη άμμος μέσα στον καθρέφτη
στο τζάμι και κάτω
το τσιμέντο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τζίνα Μουκριώτη, 4 ποιήματα»