Αρχείο 22/12/2011

Δεν ήταν έτσι πάντα ανήμπορη και μαζεμένη η γιαγιά. Κάποτε υπήρξε κι αυτή μια νέα και δροσερή γυναίκα. Αν δεν υπήρχαν και οι ελάχιστες φωτογραφίες ως αποδεικτικά στοιχεία, αμφιβάλλω αν θα μπορούσε να γίνει πιστευτή τούτη η εκδοχή του μύθου. Λιγόσωμη, μα ωραία σαν την ΄Ανοιξη ήταν κάποτε η κυρτωμένη βάβω μου μια φορά κι έναν καιρό. Οι ρυτίδες δε χάραζαν πάντα αμείλικτα το πρόσωπό της. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Διονύσης Λεϊμονής, Το Σπίτι της Μικρασίας»

Αρχείο 20/12/2011

Το χιόνι εδώ έχει λιώσει
Μα μη φοβάσαι
Μέσα μου
Το χιόνι έχει χτίσει έναν πύργο τόσο ισχυρό____τόσο δικό του
Που φυλακίζει κάθε μου όνειρο το χάραμα
Και κάθε ανάμνηση του ονείρου μου το σούρουπο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αγγελική Σιγούρου, Επιστολή Πρώτη»

Αρχείο 19/12/2011

Πώς άλλαξα πρόσωπο (Which side are you on?)

Όλα ξεκίνησαν εκείνο το απόγευμα όταν ένιωσα μια ενόχληση στο πίσω μέρος του κεφαλιού. Ψηλαφίζοντας το κρανίο μου από πάνω προς τα κάτω ανακάλυψα δύο κλειστά βλέφαρα, μια ατροφική μύτη και ένα σφιγμένο στόμα. Τοποθέτησα προσεκτικά μία μία τις τούφες πάλι στη θέση τους και βυθίστηκα σε περισυλλογή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Έφη Ζουμπούλη, 6 διηγήματα»

Αρχείο 18/12/2011

 Εκδόσεις Ακρίτας, Μάιος 2009
«…΄Ενα χαμένο παπούτσι, που αφέθηκε πίσω, στη γη των προγόνων
μια χαμένη προσδοκία, πως πάλι με χρόνους καιρούς θα επιστρέψουν πίσω
ένα άπιαστο όνειρο, του πιο γλυκού νόστου
μια σβησμένη ελπίδα, πως η μπόρα γρήγορα θα προσπεράσει
ένα γυμνό πόδι, ξυλιασμένο πιο πολύ απ’ την ανθρώπινη παγωνιά
μια ολόγυμνη καρδιά, μέσα στην άξενη πολιτεία των «ντόπιων»
μια ξυπόλυτη ύπαρξη, να σέρνει αργά τα βήματά της πάντα μπροστά
μονοσάνταλος καημός που γυρεύει τη γιατρειά…» Συνεχίστε την ανάγνωση του «Διονύση Λεϊμονή: «Το χαμένο ταίρι»»

Αρχείο 14/12/2011

ΕΓΩ

Στο καταστραμμένο
οδόστρωμα της ψυχής μου
τα βήματα των τρελών
πλέκουν τις ανελέητες φράσεις της πατούσας.
Εκεί όπου οι πόλεις
κρέμονται
στη θηλιά του σύννεφου
και πάγωσαν πάνω
στους πύργους
τα τεθλασμένα ουρλιαχτά – Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βλαδίμηρος Μαγιακόφσκι, Στ’ άγνωστου πελάγους την μακρινή ακρογιαλιά»

Αρχείο 11/12/2011

Ένας οδηγός λεωφορείων θα πρέπει να έχει πολλά ψυχολογικά προβλήματα. Αυτή η μεσολάβηση ονείρων, καύλων, πόνων, αυτό που καλύτερα ονομάζουν οι άγγλοι mediator, ανταλλαγή βαρών και αυτός ακίνητος, τα ίδια μέρη, παραλλαγές εποχών, αυτό μετράει, ακίνητος.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Μανάδης, «Luzhoulaojiao»»

Αρχείο 10/12/2011

ΑΠΟΡΡΟΦΗΤΗΡΑΣ

Ρουτίνα πάλι τ` αυριανό το φαγητό
όσο κι αν τις σελίδες
του οδηγού μαγειρικής γυρνώ,
στις ίδιες συνταγές θα καταλήξω.
Η κατσαρόλα μες τη πλήξη…
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ευγενία Βογιατζή, ποιήματα»

Αρχείο 10/12/2011

Η πρώτη εικόνα που έχω από τον κόσμο είναι γυμνές γυναίκες. Θα ήμουν δύο ή τριών χρόνων και η μάνα μου με πήρε μαζί της στο χαμάμ, όπου πήγαινε κάθε βδομάδα με τις γειτόνισσες. Μέχρι τότε δε θυμάμαι τίποτε από τη ζωή, λες κι εκείνη τη μέρα άνοιξαν τα μάτια μου, καθυστερημένα, σαν τα κουτάβια. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντώνης Σουρούνης, όλες γυμνές όλες πανέμορφες»