Ευγενία Βογιατζή, ποιήματα

Αρχείο 10/12/2011

ΑΠΟΡΡΟΦΗΤΗΡΑΣ

Ρουτίνα πάλι τ` αυριανό το φαγητό
όσο κι αν τις σελίδες
του οδηγού μαγειρικής γυρνώ,
στις ίδιες συνταγές θα καταλήξω.
Η κατσαρόλα μες τη πλήξη…
Μπορεί να κατεβάσω συνταγές
από το ίντερνετ,
να δώσω άλλο αέρα στον απορροφητήρα,
μα πάνω στο το φίλτρο του θα αιωρείται,
η αμφιβολία της αποτυχίας.
Σε μένα τη νοικοκυρά με πείρα,
προέχει ένα «πρέπει να πετύχει».
Τα ολισθήματα δεν μου επιτρέπονται
ούτε και στη κουζίνα.

***
ΠΛΥΝΤΗΡΙΟ ΡΟΥΧΩΝ

Το ρεύμα το νυχτερινό ας εκμεταλλευτώ
μήπως και του μισθού μου
την απώλεια ισορροπήσω.
Το πλυντήριο
με χρονοκαθυστέρηση θα βάλω,
κι όσο εγώ τάχα θα ξεκουράζομαι
για την αυριανή της δουλειάς ανεμοδούρα,
τους συλλογισμούς μου ο κάδος του
θα στύβει.
Θα τους απλώσω να λιαστούν,
ν `αεριστούν, να τεντωθούν,
στον ήλιο τα μικρόβια να φύγουν,
της Υπηρεσίας ο λεκές διεισδυτικός,
κανένα απορρυπαντικό δεν τον ξεπλένει…

***
ΣΤΕΓΝΩΤΗΡΙΟ

Αποβραδίς τ` ασπρόρουχα στυμμένα,
βρέχει αδιάκοπα,
δεν είναι ο καιρός της πλύσης,
ας εκμεταλλευτώ των συσκευών τις λύσεις.
Τη μπάλα που το χνούδι μαγνητίζει
δε λησμονώ στο στεγνωτήριο να ρίξω,
για να `ναι η αίσθηση απαλή
στην επαφή του δέρματος με ρούχο.
Κι αφού ρυθμίσω το διακόπτη,
στις μέγιστες στροφές,
στη μίνιμουμ ώρα,
τους υδρατμούς των τοίχων θα υγροποιώ.
Στεγνώνει η αγάπη μέρα με τη μέρα,
κι εγώ με τη συνειδητοποίηση,
πως δεν έχω διακόπτη:
όλες οι συσκευές μου
σε χρονοκαθυστέρηση…

***
ΠΛΥΝΤΗΡΙΟ ΠΙΑΤΩΝ

Τα πιατικά στο νεροχύτη περιμένουν,
την αρχική τους αθωότητα να ξαναβρούν
κι εγώ τα τρίβω απαλά με το βουρτσάκι,
να διώξω από πάνω τους
αλλότρια ίχνη.
Το κέτσαπ κι η μουστάρδα επιμένουν,
τα λίπη ακόμη πιο πεισματικά,
και μόλις αξιοπρεπώς τα καθαρίσω,
στις συρόμενες του πλυντηρίου σχάρες,
σα κρατουμένους τα τακτοποιώ.
Ένορκος της ταμπλέτας ο αφρός,
την αθωότητά τους θα διεκδικήσει.
Σεσημασμένοι της ευελιξίας μας δολοφόνοι,
αδίκως τη κατηγορίας τούς αλαφραίνει
του απορρυπαντικού η σβήστρα.

***
ΗΛΕΚΤΡΙΚΗ ΣΚΟΥΠΑ

Τα φίλτρα πάλι βουλωμένα και μυρίζει,
ας βάλω δυο ραβδάκια γιασεμί,
καλή η βολή της το χνούδι να μαζεύει,
μα δύσκολη η καθαριότητα στη σκάλα.
Ο θόρυβός της εκνευριστικός,
των εφήβων την αυτοσυγκέντρωση
χαλάει,
κι εμένα πόσο αλήθεια «μου τη σπάει»,
τη σκόνη
απ` όλους τους χώρους να ρουφώ.
Αυτή τη συσκευή θα παροπλίσω,
ας ίπταται η σκόνη,
κι ας καθίσει όπου βρει,
έτσι κι αλλιώς για χρόνια αλλεργική,
το ξεσκόνισμα δεν είναι η θεραπεία…

***
ΦΟΥΡΝΟΣ ΜΙΚΡΟΚΥΜΑΤΩΝ

Μόνο όταν βιάζομαι σε βάζω μπρος,
η βία των κυμάτων σου με αποσυντονίζει:
στα άκρα ζεστά, στη μέση κρύα
τα φαγητά παραδομένα
στου μάγνητρου την έξαψη.
Λένε πως φταίει των πιάτων
η ειδική αγωγιμότης,
ωστόσο κι οι δυο ξέρουμε καλά,
πως ό, τι περνά
το φράγμα προστασίας μας
μπορεί να βλάψει σοβαρά.
Θυμάσαι που μου έσβησες
τη συσκευή της εγγραφής
του άρρυθμου ρυθμού μου;
Γιατί από τότε οι αρρυθμίες μου
καταγράφονται
ως ιδιαίτερα πια γεγονότα
(η κανονικότητα από πάντα
περνούσε απαρατήρητη).

***

ΜΙΞΕΡ

Μ` αρέσει που χτυπάς τα υλικά
τους δίνεις υφή ομοιογενή
δύσκολα να τ` αποσυνθέσεις:
(το χρώμα γίνεται παλέτα να συνθέσεις
η γεύση σχοινί ν` ακροβατείς.)
Ζηλεύω πιο πολύ τα επαγγελματικά
με τους μεγάλους κάδους
της περιστροφής,
τα ποικίλα χτυπητήρια,
τη πολλαπλότητα στη λειτουργία,
τη γρηγοράδα στις αποκαταστάσεις.
Κάπως έτσι χτυπιόμαστε κι εμείς
(στο μίξερ της κοινωνικοποίησης)
σε κανονικότητες
κι άντε μετά να ξεδιαλέξεις
τη διαφορετικότητα.

***

ΨΥΓΕΙΟ

Κέρας της Αμάλθειας
ή Κουτί της Πανδώρας;
Διττή η προσωπικότητα κι η λειτουργία σου.
Από τη μια γεμάτο καλούδια,
από την άλλη απειλή.
Τη μια συντηρείς, την άλλη καταψύχεις.
Μονίμως μου θυμίζεις
το τόπο κατάψυξης των επιθυμιών μου
(στους πόσους άραγε βαθμούς
ψύχεται η ψυχή;)
Ή μήπως μόνο το σώμα καταψύχεται εν τέλει;
Όπως και να `ναι είσαι πια
ο τελικός προορισμός μας…

***

Copyright©Ευγενία Βογιατζή – από την ανέκδοτη ποιητική συλλογή «Οι συσκευές μου σε χρονοκαθυστέρηση»