Γιώργος Μανάδης, «Luzhoulaojiao»

Αρχείο 11/12/2011

Ένας οδηγός λεωφορείων θα πρέπει να έχει πολλά ψυχολογικά προβλήματα. Αυτή η μεσολάβηση ονείρων, καύλων, πόνων, αυτό που καλύτερα ονομάζουν οι άγγλοι mediator, ανταλλαγή βαρών και αυτός ακίνητος, τα ίδια μέρη, παραλλαγές εποχών, αυτό μετράει, ακίνητος.

“Εσείς πληρώνετε τις βενζίνες σας; Σας πληρώνουν κάθε μήνα;”

“Όχι, κάθε εξάμηνο και αν”και έχω μια δυσφορία για τους ανθρώπους με τις ψιλές φωνές, τους θορυβώδεις ανθρώπους των κινητών.

“Ντίνα βούλωσέ το. Με έχεις γραμμένο.”

Φουσκωμένα ή μη ποτάμια ή ξεραμένα. Και ποιος οδηγεί αυτόν; Άραγε χρησιμοποιούνε οι ίδιοι λεωφορεία’

Θα ήθελα να σταματήσω σε αυτό το μέρος, τετράγωνες όψεις, κόλποι θαλασσών με μια βαθιά ομίχλη επάνω τους. Μα κουβαλάω τον αναπτήρα σου. Μου δηλαδή. Και μια εγγύηση ή υπόσχεση νέων αποχρώσεων. Επιθυμίες φανταιζί φώτων λαμπεροί φωτισμοί.

Μωρά στην αγκαλιά μητεράδων Κοίτα, μπαλίτσες αλλόφωνες ομιλίες κινητά Πότε θα στολίσουμε μαμά το δέντρο; Από βδομάδα μιμήσεις ήχων καλάντων Άστρο φωτεινό.

Και να της αφεθεί μακάρι να επαναλάβει αυτή την ύπαρξη-επαφή-αγκαλιά παραλλήλως υγρόκαυλας.

Ο άγιος είπε ένας συγγραφέας δεν πρέπει να χρησιμοποιεί τέτοιες λέξεις, άντε μια δυο φορές, όσο περισσότερο μιλάει για το σεξ τόσα λιγότερα ξέρει. Και περιέργως μας τελείωσαν τα επίθετα και οι μεταβιβάσεις, παρομοιώσεις, λουλούδια, ανθοί. Σκοτώσαμε τις παρομοιώσεις.

Μια κατσαρίδα, δυο κατσαρίδες. Μετρήματα μικρών.

Είμαστε ο πολιτισμός ταξιδιών Πάριος-Παπαρίζου 35 ευρώ. Ο πολιτισμός των Χριστουγέννων.

Σε μια διαδρομή έμαθε τη φωτιά, τις μπάλες, το Καζακστάν, ότι μπορεί να μπερδευτεί και με αγόρι, το αξιοπερίεργο ότι η μητέρα του θα τον φάει, και ίσως απλά να περιμένει το πότε. Καταλαβαίνω γιατί οι ξεραμένοι ποιητές της Ευρώπης πήγαιναν στην Ιταλία. Ή γενικά αλλού. Είναι το ταξίδι. Η νέα γη που δεν σε γνωρίζει και μπορείς να είσαι ψυχολογικά ελεύθερος, καλυτέρως αδέσμευτος.

Ακόμη και οι παπάδες περιμένουν τους σηματοδότες.

Μερικές φορές να νομίζεις όλο αυτό ένα ακόμη στήριγμα τραπεζιών ή καναπέδων. Να μην γέρνουν εννοείς. Η ποίηση.

***

©Γιώργος Μανάδης