Πέτρος Κυρίμης, «Ο Εφιάλτης», διήγημα

Αρχείο 07/12/2011

Αν σας πω, τι στάθηκε για πολύ καιρό ο καθημερινός μου εφιάλτης, σίγουρα θα με κοροϊδέψετε. Κι αυτό γιατί έχουμε συνηθίσει όταν ακούμε «εφιάλτης», να φανταζόμαστε κάτι τρομερό. Σας λέω λοιπόν, ορθά κοφτά ότι δεν ήταν ούτε βόας, ούτε κροταλίας, αλλά ήταν ένα μικρό σκυλάκι. Ένα μικρό σκυλάκι χρώματος βρώμικου λευκού και ράτσας «Κανίς». Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πέτρος Κυρίμης, «Ο Εφιάλτης», διήγημα»

Έφη Ζουμπούλη, 4 μικρά διηγήματα

Αρχείο 05/12/2011

©Richard Younker, 1995

Now your mouth cries wolf

Με μια κίνηση γεμάτη απαξίωση και ανυπομονησία τινάζει στο ξύλινο παρκέ τους υγροποιημένους υδρατμούς μέσα από την τρομπέτα. Ετοιμάζεται να ακουμπήσει ξανά τα χείλη του στο στόμιο. Με τη άκρη του αριστερού του ματιού παρατηρεί ότι δίπλα στα πόδια του έχει μόλις σχηματιστεί μια αμοιβαδοειδής κόκκινη λίμνη. Παίζει κι άλλο. Ξανατινάζει βιαστικά κάτω την τρομπέτα. Κι άλλα κόκκινα νερά. Συνεχίζει μ’έναν φρενήρη αυτοσχεδιασμό. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Έφη Ζουμπούλη, 4 μικρά διηγήματα»

Κώστας Κουτσουρέλης: Αρνολντ Σαίνμπεργκ

Αρχείο 04/12/2011

ΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΤΟΥ ΜΟΝΤΕΡΝΙΣΜΟΥ

“ΘΑ ΤΟ ΕΧΕΤΕ ΑΣΦΑΛΩΣ καταλάβει ότι δεν είμαι φιλόδοξος και ότι δεν περιμένω από το κοινό να κατανοήσει την μουσική μου με την πρώτη κιόλας ακρόαση. Θα ήμουν ευχαριστημένος αν με την δέκατη πέμπτη ακρόαση έπαυε απλώς να την απεχθάνεται”. Γραμμένη στα 1937 σε ιδιωτική επιστολή, η φράση αυτή του ‘Αρνολντ Σαίνμπεργκ δεν ομολογεί παρά το αυτόδηλο: το τεράστιο χάσμα που χωρίζει τις προτιμήσεις της μεγάλης πλειοψηφίας των ακροατών της σοβαρής μουσικής από το τεχνοτροπικό ιδίωμα που εκείνος εγκαινίασε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κώστας Κουτσουρέλης: Αρνολντ Σαίνμπεργκ»

Άκανθος, Έξι ποιήματα

Αρχείο 03/12/2011

Το επίσημο αίμα
Μην ανάψεις το φώς
σου είπα ένα βράδυ,
και θα χαθούν τα μυστικά μας,
Μα άκουγες μόνο τη φωνή σου.
Τα δάκρυα πάνω στο λατρεμένο πρόσωπο
εγείρουν το θυμό του αυτοδίδακτου εραστή,
κι΄οι σκέψεις οι προστατευμένες
κατατρώνε την ψυχή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Άκανθος, Έξι ποιήματα»

Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ, δύο ποιήματα

Αρχείο 02/12/2011

Η ουλή – La cicatrice

Αντί γι’ αστέρι μια ουλή έλαμπε πάνω απ’ τη γέννησή μου·
οι πόνοι που δοκίμαζα στο απηχτό μου σώμα
πίσω με σπρώχναν στο σκοτάδι της αρχής,
μπουσούλαγα στο τίποτα, τα δάχτυλα μικρούτσικα
κρατάγανε το θάνατο, μαύρο γυαλιστερό παιχνίδι.
Δε θυμάμαι πως έγινε κι άνθισα σε πληγή
πως έμαθα να ισορροπώ ανάμεσα στο πύο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ, δύο ποιήματα»

Μίλτος Σαχτούρης. “Ο Σωτήρας” και…

Αρχείο 01/12/2011

Ὁ σωτήρας
Μετρῶ στὰ δάχτυλα τῶν κομμένων χεριῶν μου
τὶς ὦρες ποὺ πλανιέμαι στὰ δώματα αὐτὰ τ᾿ ἀνέμου
δὲν ἔχω ἄλλα χέρια ἀγάπη μου κι οἱ πόρτες
δὲ θέλουνε νὰ κλείσουν κι οἱ σκύλοι εἶναι ἀνένδοτοι
Μὲ τὰ γυμνά μου πόδια βουτηγμένα στὰ βρώμια αὐτὰ νερὰ Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μίλτος Σαχτούρης. “Ο Σωτήρας” και…»

Σπινόζα, Ηθική

Αρχείο 01/12/2011

ΣΠΙΝΟΖΑ ΗΘΙΚΗ, Μτφρ.: Ευάγγελος Βανταράκης, Εισαγωγή: Βασιλική Γρηγοροπούλου, Εκδόσεις Εκκρεμές

Το έργο ζωής του Σπινόζα περιέχει τα θεμέλια, την ουσία και το μεγαλύτερο μέρος της σκέψης του σπουδαίου Ολλανδού φιλοσόφου.

Ηθική

Κριτική του Κωστή Παπαγιώργη

ΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΟΔΕΧΘΟΥΜΕτην έκδοση κάθε διάσημου βιβλίου οφείλουμε να σηκώνουμε σημαία, τότε η έκδοση της Ηθικής δικαιούται αυτή την τιμή. Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που μεταφράζεται· προηγήθηκε η απόδοση του Ν. Κουντουριώτη (Φέξης 1913), κατόπιν εκείνη της Μίνας Ζωγράφου και του Κωστή Μεραναίου (Δαρεμάς, 1956), για να ολοκληρωθεί η άξια τελική προσπάθεια διά χειρός Βανταράκη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σπινόζα, Ηθική»

Στρατής Πασχάλης, δύο ποιήματα

Αρχείο 01/12/2011

 

ΑΝΘΗ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ

Του νερού άνθη, αγγελικά! Λουλούδια πλωτά στις λίμνες των πάρκων, σκιρτά ο νους μου και σας παρασταίνει, όχι στην τεχνική ετούτη μίμηση δρυμού στο κέντρο της πολιτείας, αλλά στις φυσικές σας διαμονές, τις υδάτινες κρύπτες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στρατής Πασχάλης, δύο ποιήματα»