Δημήτρης Κανελλόπουλος. Στα χρόνια του κόκκινου  κόμη. Ιστορίες. Καστανιώτης, Αθήνα 2023.

Ο συγγραφέας έζησε τέλη του ΄70 στη Ρουμανία του δικτάτορα Τσαουσέσκου («κόκκινος κόμης»). Όντας αριστερός τότε, όπως οι περισσότεροι/ες στη «Γενιά του Πολυτεχνείου», ήρθε σε καταπρόσωπο επαφή με την εξιδανικευμένη πραγματικότητα του «υπαρκτού σοσιαλισμού»: αφενός αδιανόητη αστυνόμευση, αφετέρου ωραιοποίηση της ζοφερής πραγματικότητας.

Αναπαράγει λοιπόν εδώ αξέχαστες φιγούρες και καταστάσεις εκείνης της πραγματικότητας, κάποτε κωμικοτραγικής, με τα μάτια του ξένου φοιτητή – που, ευτυχώς γι’ αυτόν, σπούδασε κι έφυγε–  σε δώδεκα λογοτεχνικά γραμμένες μαρτυρίες, τις οποίες θ’ άξιζε να διαβάσουν ιδίως όσοι/ες επιμένουν να ομνύουν στον απολεσθέντα κομμουνιστικό «παράδεισο», παρελθόν από το 1989-90. Ο Μανέα κι ο Καρταρέσκου δε βγήκαν απ’ το πουθενά. 

(Λέξεις 101)

©Δημήτρης Φύσσας

❀

Λίλια Τσούβα, Γοβάκια από πάγο, Η Σακατζαγουία και άλλες γυναίκες, εκδόσεις κουκκίδα

Mετά την τελευταία της συλλογή διηγημάτων με τον τίτλο «Το τραγούδι των Ινουίτ» από τις εκδόσεις Βακχικόν το 2021, η Λίλια Τσούβα, επανέρχεται με μία νέα, η οποία ξεχωρίζει και πάλι για την θεματική της αλλά και για την ιδιαίτερη ματιά της, αφού καταφέρνει να συμπεριλάβει στα κείμενά της ποικίλες αρετές. Η μυθιστορηματική πλοκή συναντά τη μικρή φόρμα, αλλά και την αγάπη τής συγγραφέως για την τέχνη, την οποία και προβάλλει και μέσω των εικόνων που περιέχονται στην έκδοση, ενώ η πένα της δεν στέκεται στα στενά όρια της πατρίδας της, αλλά μας ταξιδεύει και πάλι, όχι μόνο στον κόσμο, αλλά και στον χρόνο. Η κυριότερη αρετή της συλλογής, ωστόσο, είναι, όπως αναφέρει και η ίδια στον πρόλογο, «…η ιδέα της μυθιστορηματικής παρουσίασης του βίου εμβληματικών γυναικών. […] Σε μια εποχή που το γυναικείο ζήτημα έχει έντονα αναδυθεί…». Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λίλια Τσούβα, Γοβάκια από πάγο ―από την Κατερίνα Ι. Παπαδημητρίου»

Το παρακάτω κείμενο είναι το Επίμετρο στο βιβλίο Η Κυρία Μποβαρύ που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις της Athens Review of Books με Πρόλογο του Μάριο Βάργκας Λιόσα, σε μετάφραση της Μαρίνας Κουνεζή. Στις 18 Οκτωβρίου του 1857, ο Μπωντλαίρ δηµοσίευσε στο περιοδικό L’Artiste ένα άρθρο αφιερωµένο στην Κυρία Μποβαρύ, σχεδόν δύο µήνες µετά την καταδίκη του έργου του Άνθη του Κακού. Οι σελίδες αυτές, αφενός παρέχουν µία από τις πλέον διεισδυτικές αναλύσεις του έργου, αφετέρου αποτελούν την απάντηση του Μπωντλαίρ στους δικαστές του, τους ίδιους εκείνους δικαστές που τον Φεβρουάριο της ίδιας χρονιάς είχαν επίσης δικάσει τον Φλωµπέρ για προσβολή της δηµόσιας ηθικής αλλά που εντέλει τον είχαν αθωώσει. Είναι ευκαιρία για τον Μπωντλαίρ να ξεκαθαρίσει κάποιους λογαριασµούς του µε τη Δικαιοσύνη, πράγµα που κάνει µε τον πλέον κοµψά περιφρονητικό τρόπο. Σπανίως επίσης συναντά κανείς τέτοιον ενθουσιασµό εκ µέρους του Μπωντλαίρ για έργο συγκαιρινού του όσο για την Κυρία Μποβαρύ. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Η «Kυρία Μποβαρύ» του Γκυστάβ Φλωμπέρ με τη ματιά Σαρλ Μπωντλαίρ»

Δημήτρης Βαρβαρήγος, Ιδανικό αόριστο, εκδόσεις 24 γράμματα 2023

«Μνήμη-έρωτας-σιωπή»

Έμπειρος πεζογράφος ο Δημήτρης Βαρβαρήγος, μας καταθέτει μια ποιητική συλλογή στην οποία κατά ιδιότυπο τρόπο ισορροπούν παρελθόν και παρόν.  

Θέματά του, ο έρωτας, η μνήμη, ο βασανιστικός χρόνος και αυτά που έγιναν και δεν αλλάζουν, αλλά ούτε μπορούν να επανέλθουν («ανώφελη αναγγελία/ περασμένων συμβάντων», «Άλλη εποχή…», σ.12), («με λόγια επάνω σε χάρτινο τραπεζομάντηλο/ γράφτηκαν υποσχέσεις/ […]/ μέχρι να φτάσει κοντά του», «Χρέος ανυπεράσπιστο…», σ.11). 

Άσβηστος είναι ο έρωτας, συγκλονιστικός, μαγευτικός, αλλά και αβέβαιος και εύθραυστος, μέσα στην ιδανική αοριστία του. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Βαρβαρήγος, Ιδανικό αόριστο ―από τον Γρηγόρη Τεχλεμετζή»