Αριστοτέλης: Φυσικά Γ΄, Δ΄. Πρόλογος: Δημήτριος Λυπουρλής· Εισαγωγή – Μετάφραση – Σχόλια – Σύνθεση: Βασίλειος Μπετσάκος. Θεσσαλονίκη: Ζήτρος 2008, 478 σ.

Ένας από τους πρώτους σύγχρονους μελετητές της αριστοτελικής φυσικής, ο Wolfgang Wieland, έκανε το 1959 τη διαπίστωση ότι, σε αντίθεση με άλλες πραγματείες του Αριστοτέλη, τα Φυσικά (ή, κατά την παράδοση, η Φυσικὴ ἀκρόασις) παρέμεναν για τους ιστορικούς της φιλοσοφίας terra incognita [1]. Πενήντα χρόνια μετά, η διαπίστωση του Wieland έχει σίγουρα χάσει την εγκυρότητά της: Πλήθος άρθρων, μονογραφιών, σχολιασμένων μεταφράσεων του συνόλου ή επιμέρους βιβλίων της πραγματείας, συλλογικών τόμων αφιερωμένων στα Φυσικά έχουν έκτοτε καταστήσει την περιοχή αυτή γνωστή και έχουν αναδείξει το ενδιαφέρον που παρουσιάζει η αριστοτελική φιλοσοφία της φυσικής, τις ιστορικές και επιστημολογικές προϋποθέσεις της, τα προβλήματα ερμηνείας της. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αριστοτέλης: Φυσικά Γ΄, Δ ―Κρίνει ο Παντελής Γκολίτσης»

Ξεκίνησα από το πανδοχείο, όπου διέμενα έξω από την, Μονεμβασία, την συνηθισμένη ( μετά την κολύμβηση στη θάλασσα ), πεζοπορία, προς, την Μονεμβασία, προς ανεύρεσιν τροφής και, κατόπιν,την ανάβαση προς το κάστρο.
Η Μονεμβασία, με την άγρια, ατίθαση, μα γητευτική αρμονία της, παντεπόπτης καιρών, εποχών, διακυμάνσεων αλός αλαλαγμών, εθώπευε ιδιόρρυθμα την πλάση! Της θεάσεως ερωμένη αναντικατάστατη! Κι εγώ φιλόδοξος, υποψήφιος εραστής της, προσπαθούσα, με όλη την δύναμη των αισθήσεών μου, που, την νόηση δελέαζαν, να εισχωρήσω μέσα της, αφομοιώνοντας, μα τι λέω ; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λεωνίδας Καζάσης, Εξαπίνης διαπίστωση – ομολογία»

Όσο πιο βαρύ είναι το φορτίο, όσο πιο κοντινή στη γη είναι η ζωή μας, τόσο είναι πιο αληθινή πιο πραγματική. Σ΄αντιστάθμισμα, η ολική απουσία του φορτίου κάνει το ανθρώπινο ον να γίνεται πιο ελαφρύ απ΄τον άνεμο, να πετάει, ν΄απομακρύνεται από τη γη, απ΄το  γήινο είναι, να μην είναι παρά μόνο κατά το ήμιση αληθινό και οι κινήσεις του να είναι εξίσου ελεύθερες όσο και χωρίς σημασία.

-Δεν μπορεί κανείς ποτέ να ξέρει αυτό που πρέπει να θέλει, γιατί έχουμε μόνο μια ζωή και δεν μπορούμε ούτε να την συγκρίνουμε  με προηγούμενες ζωές, ούτε να την επανορθώσουμε σε ζωές επερχόμενες.

-Το να μην μπορείς να ζήσεις παρά μόνο μια ζωή, είναι σαν να μην τη ζεις καθόλου.

–Ο έρωτας δεν εκδηλώνεται με την επιθυμία να κάνεις έρωτα (αυτή η επιθυμία ταιριάζει σε αναρίθμητο πλήθος γυναικών) αλλά με την επιθυμία του μοιρασμένου ύπνου (αυτή η επιθυμία δεν αφορά παρά μια και μόνο γυναίκα) Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μίλαν Κούντερα, Η Αβάσταχτη Ελαφρότητα του Είναι [απόσπασμα]»

Περιεχόμενα τεύχους 152, Ιούλιος – Αύγουστος 2023

Περικλής Σ. Βαλλιάνος, Οι Ομπρέλες του Χερβούργου (web only)

 Μανώλης Βασιλάκης, Μια κατάπτυστη «Αλεξιάδα»

Χ. Ε. Μαραβέλιας, Γιάννης Μαρκόπουλος: «Λένγκω, Λένγκω… (Ελλάδα)»

— Ένας ύμνος στην εθνική μας κακομοιριά

Πέτρος Μαρτινίδης, Χάρολντ Μπλουμ: Ο επιμελητής ως εισβολέας

Δημήτρης Δημηρούλης, Ο «αγών» για την «αγωνία»

Ιωάννης Μ. Κωνσταντάκος, Καίσαρες και κολοκύθες Συνεχίστε την ανάγνωση του «The Athens Review of Books τεύχος 152 ―κυκλοφορεί»

Ανταπόκριση από το σύμπαν του τσίρκου
των πλανόδιων θιάσων και
των ζωγραφισμένων, ροκαμβολικών
χαρακτήρων διά χειρός Πικάσο.

[…Διάβασα για την ιστορία του σε ένα από τα τεύχη του περιοδικού Band Wagon. Διαφημίσεις και προσωπικότητες του τσίρκου και παράξενες ειδήσεις από την βιογραφία μιας εξαφανισμένης σήμερα τάξης, φωτίζουν για λίγο εκείνη την εποχή. Βρισκόμαστε στα 1919 και τα πρώτα βαγόνια αλλάζουν τον ρυθμό των πραγμάτων. Ο κόσμος αποκτά μεγαλύτερη κίνηση, όλα δείχνουν πως ετοιμάζεται για τον χρυσό του αιώνα. Ο κύριος Lent, υπήρξε ένα αληθινό πρόσωπο η εξαφάνιση του οποίου απασχόλησε τα τεύχη του περιοδικού με εμβόλιμα άρθρα και εκτενείς αναφορές σε χρυσή μπορντούρα. Ο κύριος Lent που ως σήμερα τίποτε δεν σήμαινε για τον κόσμο και είχε για πάντα ξεχαστεί, έχει μια δεύτερη ευκαιρία. Και είναι να απορεί κανείς πώς τάχα ετούτη η ανταπόκριση βρήκε σε αυτόν την ιστορία που ζητούσε. Όλα τα υπόλοιπα συνιστούν την γοητεία του κόσμου του τσίρκου που δάνεισε στον Σαγκάλ το θέμα του και στα παιδιά όλου του κόσμου μερικά ανεξίτηλα όνειρα…] Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Band Wagon»

Αθήνα

Πόλη σβηστή η Αθήνα
τις πρώτες ώρες της αυγής.
Άνθρωποι κρυμμένοι στις τερατόμορφες γωνιές της
κάθονται και ξεδιαλέγουν την πραμάτεια,
που σαν λάφυρο κατέκτησαν την προηγούμενη νύχτα.
Με τον κίνδυνο ακόμα να κυλά
στις άκρες των ματιών τους,
προσπαθούν να ακούσουν
τον ήχο από τα κέρματα του παλιατζή, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ολυμπία Θεοδοσίου, δύο ποιήματα»