http://agrimologos.com http://staxtes2003.com
I
ΔΙΓΛΩΣΣΟΣ
Τα γραπτά μου
μεταφράζουν τις σκέψεις μου·
συνεπώς, δεν θα διαβάσετε ποτέ
τα ποιήματά μου
– μονάχα τις μεταφράσεις τους. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Ι. Τζώρτζης, Να πιστεύεις πως είσαι το δώρο»
Ένας Λέων βρυχάται: «Επιτρέψτε στους ανθρώπους το αισθάνεσθαι, που η μονογαμική ηθική απαγορεύει. Μιλώ εγώ που θέλω επτά κιλά κρέας την ημέρα για να σταθώ στα πόδια μου. Στην πείνα μου μπροστά και στον κίνδυνο του θανάτου, δεν υπολογίζω τίποτα! Και σένα θα φάω άνθρωπε αν βρεθείς στον δρόμο μου όταν πεινώ˙ όμως όταν την πείνα μου κορέσω, είμαι τεμπέλης κι αδιάφορος˙ δεν κοπανώ, σε χιλιάδες πάπιες ζωντανές, τα συκώτια τους, όσπουνα τα λιώσω, για να φτιάξω φουαγκρά να πουλιέται στα μπακάλικα. Δεν βγάζω το δέρμα των ζώων, να το δωρίσω στα θηλυκά, για να μου κάτσουν, όπως σε εκείνον τον έρμο, τον κροκόδειλο που, για να τον γδάρουν, του περνούν ζωντανό σιδηροκατασκευή μέσα στο κεφάλι του, συντρίβοντας τις σιαγώνες του. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λεωνίδας Καζάσης, Όταν τα θύματα τους θύτες κατανοούν»
Paul Greveilliac, Κόκκινες ψυχές. [Μυθιστόρημα. 222 επισημειώσεις του συγγραφέα και της μεταφράστριας συν 37 τεκμηριώσεις για παρατιθέμενα αποσπάσματα]. Μετάφραση Στέλα Ζουμπουλάκη, επιμέλεια Στέλα Αλισάνογλου. Πόλις, Αθήνα 2021.
Εντυπωσιακό ντεμπούτο νεαρού Γάλλου συγγραφέα: 500 σελίδες για τα χρόνια 1930 – 2000 στη Σοβιετική Ένωση / Ρωσία, ιδιαίτερα από το θάνατο του Στάλιν μέχρι τον Γκορμπατσόφ.
Μέσα από τις ζωές των δυο βασικών ηρώων και φίλων (ένας αντιφατικότατος λογοκριτής κειμένων κι ένας μηχανικός σε vip αίθουσα προβολής / λογοκρισίας ταινιών), παρακολουθούμε γνωστά γεγονότα της εποχής, στιγμές της καθημερινής σοβιετικής πραγματικότητας, ιδίως όμως το έργο σπουδαίων συγγραφέων (Παστερνάκ, Σόλοχοφ, Γκρόσμαν, Σολζενίσιν κλπ) και σκηνοθετών (Καλατόζοφ, Ταρκόφσκι, Τσουχράι, Σέπιτκο κλπ).
Χιούμορ, ιδεολογικές ακροβασίες, μοντερνιστικά αφηγηματικά στοιχεία, μα και κάποιος «επεξηγηματισμός»– ίσως απαραίτητος για τους λιγότερο επαρκείς και/ή νεότερους αναγνώστες.
Ευπρεπέστατο μετάφρασμα και επιμέλεια.
(Λέξεις 100)
Περιεχόμενα τεύχους 136, Φεβρουάριος 2022
Μανώλης Βασιλάκης, Το Αρχείο Ροΐδη στη σαρκοφάγο της Ακαδημίας
Asmodeus Junior, Μνημονεύετε Εμμανουήλ Ροΐδη!
Εμμανουήλ Ροΐδης, Ακαδημία χωρίς ακαδημαϊκούς
The Athens Review of Books, Το σκάνδαλο του Ιδρύματος Ιατροβιολογικών Ερευνών
Και ένα μάθημα αξιοπρέπειας
Ιωάννης Μ. Κωνσταντάκος, Ο Πήτερ Μάκριτζ και η Αγία Τριάδα των νεοελληνικών γραμμάτων Συνεχίστε την ανάγνωση του «The Athens Review of Books τεύχος Φεβρουαρίου 2022 —κυκλοφορεί»
11 Ιανουαρίου 1910 Ουσουρίσκ, Ρωσία – πέθανε σαν σήμερα 10 Φεβρουαρίου 1975 στην Αθήνα
Στὸ ἡμερολόγιο γράψαμε: «Κυκλὼν καὶ καταιγίς».
Ἐστείλαμε τὸ S.O.S μακριὰ σὲ ἄλλα καράβια,
κι ἐγὼ κοιτάζοντας χλωμὸς τὸν ἄγριον Ἰνδικὸ
πολὺ ἀμφιβάλλω ἂν φτάσουμε μία μέρα στὴ Μπατάβια.
Μὰ δὲ λυπᾶμαι μία σταλιὰν – Ἐμεῖς οἱ ναυτικοὶ
ἔχουμε, λένε, τὴν ψυχὴ στὸ διάολο πουλημένη.
Μία μάνα μόνο σκέφτομαι στυγνὴ καὶ σκυθρωπή,
ποὺ χρόνια τώρα καὶ καιροὺς τὸ γιό της περιμένει. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Καββαδίας, Ἕνας δόκιμος στὴ γέφυρα ἐν ὥρᾳ κινδύνου»
Δις Καλλιόπη Θεριανού, σώμα κουκούτσι σε αγκάλη κυκλώπια. Με πασουμάκια λιλά και πετράδι αρμύρα στο ρυάκι του κόρφου, ίμερος ανήμερος. Μεσούλα σφήκα ενσταντανέ απ’ τα παλιά σινεμά, σιθρού βεραμάν, κοχύλια στους τρυφερούς των αυτιών της λοβούς και φύκια πλεγμένα στα ξανθούλια σγουρά της μαλλιά κι αγγέλων φτερουγίσματα στο φιλιατρό τού αφαλού, του συνορίτη ελαφισμός στον ισημερινό δεινής παραμυθίας. Τα τσίνορά της πινελιά μεταξωτή, της αμφιλύκης οπάλιο τα μάγουλά της, καταμεσής στο μέτωπο ελίτσα ξεπατηκωτούρα με άφθαρτη κηρομπογιά, εξ’ ορισμού το στόμα άλικο, αυτές που μπογιατίζονται είν’ κακογεννημένες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρία Μανδάλου, Βασκανία»
[…Πού ακούστηκε
Ο Άλκης
Να πεθαίνει…]
«Η θανάσιμη μοναξιά
Του Αλέξη Ασλάνη»
Η μυθολογική Σφίγγα αποτέλεσε ένα φριχτό, απαίσιο γέννημα της ελληνικής, μυθολογικής καταγραφής. Μισή με σώμα λιονταριού και όψη γρύπα, το απόκοσμο αυτό πλάσμα γύρευε από τους περαστικούς μια απάντηση. Σκαρφαλωμένη πάνω στον βωμό της επαναλάμβανε το αίνιγμα προσμένοντας την απάντηση. Εκείνος που θα λάθευε είχε κιόλας γράψει την μοίρα του. Τα σιδερένια νύχια του πλάσματος θα του έπαιρναν την ζωή. Οι θεοί το είχαν πει καθαρά. Όταν το αίνιγμα θα απαντηθεί η Σφίγγα θα ριχτεί στον γκρεμό και η Θήβα θα σωθεί.
Ακόμη την θυμάμαι στα όνειρά μου να γυρεύει μια απάντηση, τα μάτια της λαμπερά γεμάτα από τα βλέμματα εκείνων που χάθηκαν κιόλας, η φωνή της στραγγαλισμένη, το κοίταγμά της παγωμένο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Η Σφίγγα της συνοικίας Χαριλάου»
Hans Fallada, Ο εφιάλτης. [Μυθιστόρημα]. Μετάφραση Άγγελος Αγγελίδης, Μαρία Αγγελίδου. Gutenberg, Αθήνα 2021.
Εντονότατα αυτοβιογραφικό (κεντρικός ήρωας: συγγραφέας, αντιναζιστής, διορισμένος πρόσκαιρα δήμαρχος μιας μικρής γερμανικής πόλης από τους κατακτητές Σοβιετικούς, πολυεξαρτημένος όπως και η γυναίκα του, νοσηλευμένος επανειλημμένα σε σανατόριο), ξετυλίγεται από τον Απρίλη του 1945 μέχρι τον Ιούλη του 1946, κατά το μεγαλύτερο μέρος στο διαλυμένο μεταπολεμικό Βερολίνο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Hans Fallada, «Ο εφιάλτης»»
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.