Αρχειο 26/06/2017

Mε ποια γλώσσα θα μπορούσε ένα μυθιστόρημα, μέσα από την ιστορία μιας επώδυνης ενηλικίωσης, να καθρεφτίσει μια εποχή; Διαβάζω στο οπισθόφυλλο του «Η Ιστορία της Σ.»: «Η τραυματισμένη παιδική ηλικία, η παρουσία-απουσία της μητέρας και τα προαιώνια αρχέτυπα, το τραγικό και το ιλαρό στον χώρο των αστών και των εξεγερμένων». Και συνεχίζω: «Ύφος μοντέρνου μπαρόκ, γλώσσα ασθμαίνουσα που ενίοτε προσεγγίζει το κόμικ».Αναρωτιέμαι: «Τι είναι μοντέρνο μπαρόκ;» «Κατά τον Μπόρχες», με πληροφορεί η ίδια η συγγραφέας του βιβλίου, «είναι το ύφος που επίτηδες εξαντλεί όλες τις δυνατότητές του και που οριοθετεί την ίδια του την παρωδία». Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ευθυμία Δραμαλή, Μια ιστορία με απεύθυνση»

Αρχείο 24/06/2017 -Επαμεινώνδας Παπαγιάννης: «Η ιστορία του Waldo Wakerloo», εκδόσεις Περίπλους

Του συνεργάτη μας Κ.Π.Δ

Αυτό το ολότελα sui generis βιβλίο (εκδ. Περίπλους, 2017) έχει πολλά χαρίσματα, γλώσσας, ύφους, ατμόσφαιρας, περιεχομένου, που θα τα απολαύσουν οι πραγματικοί βιβλιόφιλοι και πολιτικοποιημένοι της γενιάς μου (εποχή της μεταπολίτευσης) μέσα από τις 400 σελίδες του, γιατί αυτοί είναι το πρώτο μεγάλο κομμάτι στο οποίο απευθύνεται. Το δεύτερο είναι όσοι ενδιαφέρονται για το φαινόμενο της τρομοκρατίας και τις στάσεις κομμάτων και συλλογικοτήτων απέναντί του, από όποια σκοπιά κι αν το βλέπουν και το τρίτο όσοι ενδιαφέρονται για Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ένα βιβλίο για την τρομοκρατία από έναν εκπρόσωπο της γενιάς της μεταπολίτευσης»

Αρχείο 07/06/2017

«υπάρχει κάτι ακαταμάχητα αστείο στους πιο ειλικρινείς μας πόνους»

Παραλλαγές σε ένα θέμα
από την πρωτότυπη παρουσίαση
του William Somerset Maugham

Κάποτε όταν ήμουν στο Χόλιγουντ, προσκλήθηκα σε δείπνο από την δεσποινίδα Fanny Brice.⁽¹⁾ Ήταν κατά ένα τρόπο μια λογοτεχνική παρέα. Ο Aldous Huxley⁽²⁾ ήταν εκεί, το σαρδόνιο γούστο του σχετικά με τα χάλια των ανθρώπων εν τούτοις όχι αρκετά καθησυχασμένο από την έλλειψη στοργής και αδελφικής αγάπης. Η Ντόροθι Πάρκερ ήταν εκεί, σοβαρή, φορώντας μαύρο μετάξι, αλλά με μια σοβαρότητα κατάφορτη κίνδυνο για τον αμέριμνο. Ξεχνώ ποιοι ήταν οι υπόλοιποι προσκεκλημένοι, αλλά πάντως τελικά ήταν έξοχα, διότι στο δείπνο, η Ντόροθι Πάρκερ κι εγώ βρεθήκαμε να καθόμαστε μαζί Συνεχίστε την ανάγνωση του «O Σόμερσετ Μωμ για την Ντόροθι Πάρκερ -μετάφραση Ασημίνα Λαμπράκου»