Γιάκομπ Βάσερμαν, Κάσπαρ Χάουζερ ή Η ραθυμία της καρδιάς [Μυθιστόρημα.]. Δύο τομίδια. Μετάφραση [και Υποσημειώσεις] Σοφία Αυγερινού. Εκδόσεις Σοκόλη, Αθήνα 2021. 

Κάσπαρ Χάουζερ (1812 – 1833): ιστορικό πρόσωπο, έφηβος που «προσγειώθηκε» ξαφνικά στη Νυρεμβέργη, αρχικά με επικοινωνιακές ικανότητες νηπίου, εμφανιζόμενος ώς τότε απομονωμένος. Άλλοι δέχτηκαν ότι ήταν γαλαζοαίματος,  φυλακισμένος για να μη διεκδικήσει το δουκάτο του Μπάντεν, άλλοι τον είπαν απατεώνα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Γιάκομπ Βάσερμαν, «Κάσπαρ Χάουζερ ή Η ραθυμία της καρδιάς»»

Ευριπίδης, Κρήτες [Σωζόμενα αποσπάσματα της τραγωδίας. Δίγλωσση έκδοση. Σκληρό εξώφυλλο]. Εισαγωγή, μετάφραση, ερμηνευτικό παράρτημα, [υποσημειώσεις, βιβλιογραφία] Γιώργος Σαμπατακάκης.  «Σμίλη», Αθήνα 2007.

Για χάρη του Βαγγέλη της «Σμίλης»

Ο Μίνωας συμφώνησε με τον Ποσειδώνα να βοηθηθεί για  να γίνει βασιλιάς της Κρήτης, μα δεν τήρησε τη συμφωνία, να του θυσιάσει έναν αναδυμένο από τη θάλασσα άσπρο ταύρο.  Εκδικούμενος, ο θεός έκανε την Πασιφάη, γυναίκα του Μίνωα,  σεξουαλικά πεινασμένη για το ζώο. ΄Ετσι ο  Δαίδαλος έφτιαξε μια κούφια ξύλινη γελάδα,  η βασίλισσα μπήκε μέσα, στήθηκε κατάλληλα και ο ταύρος τής έκανε το Μινώταυρο. Αποτέλεσμα: ο βασιλιάς τρελάθηκε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Ευριπίδης, «Κρήτες»»

Μπενής Νατάν, Το μέλλον του ήταν στο παρελθόν του. Μυθιστορηματικό χρονικό. [Πρόλογος Χ. Γ. Λάζος. (Βιβλιογραφικά) Βοηθήματα. Φωτογραφίες εντός κειμένου]. «Αλεξάνδρεια», Αθήνα 2021.

Η ιστορία του Μωύς Νατάν, Ελληνοεβραίου Σαλονικιού επιχειρηματία, επιζήσαντος του Άουσβιτς. Αξιανάγνωστη, με σημαντικά πρωτότυπα στοιχεία:

-Όχι ένα ακόμα βιβλίο στρατοπεδικής λογοτεχνίας, αλλά η συνολική ζωή ενός ανθρώπου

-Αφήγηση που συνδυάζει βιογραφικά – μυθιστορηματικά στοιχεία
-Όχι «γραμμικότητα» : π.χ. τα του Άουσβιτς (όπου ο Μωύς έχασε γυναίκα και δυο κόρες), όπως και άλλα, δίνονται αναδρομικά∙ άρα η ανάγνωση πιο ενδιαφέρουσα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Μπενής Νατάν, «Το μέλλον του ήταν στο παρελθόν του»»

Κώστας Κατσουλάρης, Αφαίας και Τελαμώνος. [Οιονεί διηγήματα. Δυο φωτογραφίες εντός κειμένου]. «Μεταίχμιο», Αθήνα 2021.

24 αδέσποτα κομμάτια (22 πεζά, συν ένα «ποίημα» συν ένα «θεατρικό»), μερικά εντελώς «μπονζάι», συναπαρτίζουν το φευγάτο αυτό βιβλίο, που ψυχαγωγεί το αναγνωστικό κοινό με πρωτοτυπία, πολύμορφο χιούμορ και συνειδητή εναντίωση στη σοβαροφάνεια– προειδοποιώντας ήδη από το εξώφυλλο: μαύρη γάτα με κυκλομοκεντρική ουρά, μη υφιστάμενη γωνία των δρόμων του τίτλου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Κώστας Κατσουλάρης, «Αφαίας και Τελαμώνος»»

Ζαχαρίας Στουφής, Η θεούσα. Μυθιστόρημα. «ΑΩ» εκδόσεις, Καλύβια Αττικής, 2022.

Δυο τετράδια-ημερολόγια και λίγες αδέσποτες σημειώσεις, αγορασμένα σε παλιατζίδικο, οδηγούν το συγγραφέα-αφηγητή στη ανασύνθεση της ζωής του Μάρκου και της Δήμητρας, που άλλοι φαίνονται κι άλλοι είναι.

Ο πρώτος είναι φανερά περιπτεράς στην Ομόνοια, κρυφά όμως πληρωμένος δολοφόνος∙ η δεύτερη εμφανίζεται συνοικιακή θεούσα, κρύβει όμως μυστικά χειρότερα κι από του Μάρκου. Οι πρωταγωνιστές παρακολουθούν ποικιλότροπα ο ένας τον άλλο, ο αφηγητής ερευνά συστηματικά και διακριτικά, μα αναδρομικά τα πάντα, ενώ κοινωνιοφιλοσοφικά ένθετα φωτίζουν τα κίνητρα όλων. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Ζαχαρίας Στουφής, «Η θεούσα»»

Τζωρτζ Γούντκοκ, Ιστορία της αναρχίας [«A history of Libertarian Movements and Ideas]. Μετάφραση Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος [Σημειώματα του εκδότη και του μεταφραστή, συμπληρωματικές Υποσημειώσεις του εκδότη]. «Πανοπτικόν», Θεσσαλονίκη 2022.

Ο Καναδός συγγραφέας Τζ. Γούντκοκ (1912 – 1995), μεγάλη φυσιογνωμία του αναρχικού κινήματος (και αντιρρησίας συνείδησης στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο!), έβγαλε αυτό το εξαιρετικά καλογραμμένο (συνοπτικό, μετριοπαθές, μέχρι και με χιούμορ) βιβλίο 60 χρόνια πριν, μα είναι σα να γράφτηκε χτες συν ό,τι καλύτερο έχω διαβάσει στο θέμα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Τζωρτζ Γούντκοκ, «Ιστορία της αναρχίας»»