Από τις εκδόσεις Σαιξπηρικόν

✾

Ο ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΜΕΝΟΣ

Έβγαζε το στυλό απ’ τη μύτη
Και το έγλειφε
Σκούπιζε τις μύξες του
Στο μανίκι
Έχωνε το σβηστήρι του στον κώλο
και το μύριζε
Ευτυχισμένος

Τον δείχναμε: Τέρας, τέρας

Στη γυμναστική καβαλούσε το πεζούλι
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντωνίνη Σμυρίλλη, Κάτω απ’ το πάπλωμα ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Από τις εκδόσεις Αρμός

✤

Περιγραφή
Πενήντα αφηγήσεις που εκτυλίσσονται στο σήμερα με αναδρομές στο παρελθόν. Μέσα από ιστορίες έρωτα κι αποχωρισμού αναδύονται οι εσωτερικές συγκρούσεις των ηρώων στην προσπάθεια αυτοσυνείδησης, αυτοπροσδιορισμού, αναζήτησης συνοχής και συνέχειας, αίσθησης του ανήκειν κι αυτοπραγμάτωσης.
Οι ήρωες κινούνται σε τόπους κλειστών κοινωνιών και σύγχρονων μητροπόλεων, το τοπικό συνδιαλέγεται με το οικουμενικό, η στιγμή με τη διάρκεια.
Ανακαλούν στη μνήμη γεγονότα και δρουν ανάμεσα στο τώρα και στο πριν, στο εδώ και στο αλλού, σε έναν ασταθή ή εχθρικό κόσμο, παλεύοντας να συρράψουν ρέλια βιωμάτων για το υφαντό της κατακερματισμένης ιστορίας τους, να προσδιορίσουν τον τόπο τους, να ορίσουν στο μέτρο του δυνατού τη ζωή τους. Φαίνεται δύσκολο, μα όλα είναι δρόμος…
Με τις διαδρομές τους αγγίζουν τον αναγνώστη αναμοχλεύοντας δικές του μνήμες, βιώματα, συναισθήματα, ιδέες και στάσεις για τον ξεριζωμό και την προσφυγιά, τη μοναξιά και την παραβίαση ατομικού χώρου, την ετερότητα και την αλληλεγγύη, τη βία και τη συμπόνια, την αίσθηση του Εγώ, του Εμείς, του Άλλου, στο εδώ και το τώρα. (Κείμενο οπισθόφυλλου)

✤

Μνήμη του σώματος

Σαν σώματα ωραία νεκρών που δεν εγέρασαν
και τα ʼκλεισαν, με δάκρυα, σε μαυσωλείο λαμπρό,
με ρόδα στο κεφάλι και στα πόδια γιασεμιά ‒
έτσ’ οι επιθυμίες μοιάζουν που επέρασαν
χωρίς να εκπληρωθούν·χωρίς ν’ αξιωθεί καμιά
της ηδονής μια νύχτα, ή ένα πρωί της φεγγερό.
Κωνσταντίνος Π. Καβάφης, «Επιθυμίες»

Να λιώνει σαν κερί από πόθο. Σίδερο στη φωτιά. Να ρέει το αίμα μετά. Από κάτω. Στα σκέλια. Να το νιώθει. Να κυλά ζεστό. Να την υγραίνει. Να μουσκεύει το εσώρουχο, τους μηρούς. Να ξυπνά ταραγμένη. Αυτό ήταν. Δε θα ξαναερωτευτώ ποτέ πια,σουβλιά να τη διαπερνά η σκέψη. Ποτέ. Ο πόθος δεν θα με κατοικήσει πλέον. Ξεθύμανε. Έφυγε από πάνω μου δια παντός.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, “Ο τόπος μέσα μας” [απόσπασμα] ―κυκλοφορεί»

Εισαγωγή: Δημήτρης Καράμπελας. Επιλογή κειμένων: Γιάννης Αστερής – Δημήτρης Καράμπελας
Εκδόσεις Καστανιώτη

Για τον Κωστή Παπαγιώργη τα βιβλία υπήρξαν ο πιο ζωτικός κι ακατάλυτος δεσμός του με τον κόσμο. Η ανακάλυψή τους, στην όψιμη εφηβεία του, έλαβε διαστάσεις αποκάλυψης. Ο έφηβος που βασανιζόταν απ’ το αίσθημα ότι είναι «υπεράριθμος», «καρέκλα με τρία πόδια», «ελαττωματικό ανταλλακτικό» ή «παιδί του Καιάδα» συνειδητοποίησε ότι δεν είναι μόνος, ότι μπορούσε να περιέχεται ολόκληρος στη γραφή ενός άλλου.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωστής Παπαγιώργης, Τα βιβλία των άλλων 1 – Έλληνες συγγραφείς»

Των ΑΩ Εκδόσεων

✤

Όταν η υψηλή αισθητική της έκδοσης συναντά τον ποιητικό λόγο. Κώστας Θ. Ριζάκης, «Η τριμερής σοδειά», 17 ανέκδοτα ποιήματα. Με το εξαιρετικό εισαγωγικό κείμενο της Δήμητρας Μήττα («Ο σκοτεινός της ποίησης παράδεισος») και την έξοχη εικαστική παρέμβαση της Φωτεινής Χαμιδιελή, στα βιβλιοπωλεία με την «φροντίδα» των ΑΩ ΕΚΔΟΣΕΩΝ.

*

ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ

είπε ν’ αφήσει στίγμα του στο πρωινό η αγάπη
κι έτσι να που απίθωσε ζεστή μια καλημέρα
στο φραντζολάκι της στιγμής του ύπνου της καλής του
μέσα σε χείλη κόκκιν’ ανεξήγητα ανοιχτά
στο δέρμα επάνω ροδαλόν τριαντάφυλλου μετάξι

μη ξεραθεί ο άρτος τους πετρώσει ο έρωτάς τους
παγώσει το ασημί του φως πρόστυχο το φεγγάρι
χιόνι μαργώσει το κορμί βαρύνει τα φτερά τους

και χωριστά λιθοβολούν της μοίρας την απάτη!

✤

Κυκλοφορεί σε λίγες μέρες από τις Εκδόσεις Ενδυμίων

✤

Αυτοβιογραφία
Εκείνου και Εμού της ιδίας

Δεν έχω πιο απλά λόγια να μιλήσω
Είμαστε
αυτή η μικροσκοπική λαχτάρα για ζωή ένας κόκκος από όνειρα
στάχτη
και ομορφιά
που ταξιδεύει μέσα στους αιώνες
σε σώματα
ιδέες
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αθανασία Κρατημένου, Δίπυλος Τόπος ―προδημοσίευση»