Θ.Δ.Τυπάλδος: Κώστας Ρεούσης, Υπερρεαλισμός ή ρεουσισμός!

Αρχείο 20/08/2016

ο Κώστας Ρεούσης

favicon

Η Ηγνωστή υπερρεαλιστική ρήση “πρέπει ν’ αλλάξει το παιχνίδι, όχι οι κανόνες του παιχνιδιού”,  αν  βρίσκει  εκφραστή στο μοντέρνο ελληνόφωνο υπερρεαλισμό, τότε  τον  βρίσκει  με  τον  καλύτερο  τρόπο  στο  πρόσωπο  του Κώστα Ρεούση. Ο ποιητής των κατακλυσμιαίων εικόνων, των κοφτερών λέξεων και των φράσεων  που  ματώνουν πρώτα τον αμφιβληστροειδή του ματιού και εν συνεχεία, τ’ αυλάκια του μυαλού. Ο Ρεούσης,  είναι  από εκείνους τους ποιητές που γνωρίζουν στο μέγιστο βαθμό τους κανόνες τόσο της ποίησης όσο και  της  γλώσσας, μα έχουν συνάμα ως πρό(σ)ταγμα, την ανατροπή -όχι την καταστροφή- του παιχνιδιού. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Θ.Δ.Τυπάλδος: Κώστας Ρεούσης, Υπερρεαλισμός ή ρεουσισμός!»

Κωνσταντίνος Μάντης: Μάνος Κράλης «Γεύση θανάτου» (X)

Αρχείο 16/08/2016

favicon

Γεύση θανάτου

Χ

Η πλατεία ήταν έρημη εκείνη τη νύχτα
Με τα κλειστά περίπτερα, τις ξεσκισμένες αφίσες.
Μύριζε καμένο ρούχο, στάχτη, πυρκαγιά.

Πηγαίναμε μαζί μα οι λέξεις στέγνωσαν στα χείλη.
Μόνο κοινό σημείο επαφής ήταν ο φόβος
Εκείνος ο πρωτόπλαστος, απροσδιόριστος φόβος
Που γνώρισε ο άνθρωπος σ’ ένα χωράφι τριβόλων. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Μάνος Κράλης «Γεύση θανάτου» (X)»

Κωνσταντίνος Μάντης: Αλέξανδρος Παναγούλης «Ξέσπασμα»

Αρχείο 01/08/2016

fav_separator

Εσείς κινούμενοι τάφοι
ζωντανές προσβολές της ζωής
της ίδιας σας της σκέψης δολοφόνοι
ξόανα μ’ ανθρώπινες μορφές

Εσείς που ζηλέψατε τα ζώα
της Δημιουργίας που προσβάλλετε την έννοια
στην άγνοια που ζητάτε καταφύγιο
το Φόβο που δεχόσταστ’ οδηγό Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Αλέξανδρος Παναγούλης «Ξέσπασμα»»

Κωνσταντίνος Μάντης: Τίτος Πατρίκιος «Μεγάλο γράμμα» [VI]

Αρχείο 18/07/2016

fav_separator
Μπορείς να γνωρίσεις ένα πρόσωπο
όταν τα χείλια σου ανακαλύπτουν
τις αλλεπάλληλες επιφάνειες που σώρευσαν
—-οι καιροί.
Μα έπειτα δε σου φτάνει.
Έπειτα θες να βρεις όλες τις μικρές φλέβες
καθώς απλώνονται κάτω απ’ το δέρμα
να βρεις όλα τα τραγούδια που δεν ειπώθηκαν
όλες τις μνήμες που ταξίδεψαν
στα λεπτά μονόξυλα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Τίτος Πατρίκιος «Μεγάλο γράμμα» [VI]»

Τάσος Ι. Αβραντίνης, Εκπαίδευση: Ελεύθερη επιλογή ή μια γάτα που γαβγίζει

Αρχείο 07/07/2016 Από τις εκδόσεις The Athens Review of Books

«Θα πρέπει να επισημανθεί ιδιαιτέρως η παρουσίαση από τον συγγραφέα της ελκυστικής πρότασης για την καθιέρωση “εκπαιδευτικής επιταγής”. Η υιοθέτηση του μέτρου θα απάλλασσε την εκπαίδευση από τον κρατισμό και τη γραφειοκρατία αλλά δεν θα την στερούσε από την κρατική χρηματοδότηση.

Επίσης, ορθότατα ο συγγραφέας δίνει έμφαση στην ελληνική μοναδικότητα του κρατικού μονοπωλίου της ανώτατης εκπαίδευσης, το οποίο όχι μόνο δεν επιτρέπει τη λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων, αλλά συγχρόνως αναπαράγει ένα αποτυχημένο συγκεντρωτικό και γραφειοκρατικό πρότυπο που με τη σειρά του επηρεάζει αρνητικά ολόκληρη την κοινωνία. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τάσος Ι. Αβραντίνης, Εκπαίδευση: Ελεύθερη επιλογή ή μια γάτα που γαβγίζει»

Κωνσταντίνος Μάντης: Νίκος Καρούζος «Οι άνθρωποι των επιρρημάτων»

Αρχείο 04/07/2016

fav_separator

Όταν αγγίζω
τη χειρότερη σιγή
που δεν μπορώ με τίποτα
να τη συνδέσω
καθώς απλώνει γύρω η αβεβαιότητα
σαν το νερό στο πάτωμα
τρέχοντας απ’ τη ραγισμένη στάμνα
σκέφτομαι πόσο αδικήσαμε
τους ήχους όλων των πρωτογόνων. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Νίκος Καρούζος «Οι άνθρωποι των επιρρημάτων»»

Κωνσταντίνος Μάντης: Κατερίνα Γώγου [Καμιά φορά]

Αρχειο 20/06/2016

fav_separator

Καμιά φορά ανοίγει η πόρτα σιγά σιγά
και μπαίνεις. Φοράς άσπρο κάτασπρο
κουστούμι και λινά παπούτσια. Σκύ-
βεις βάζεις στοργικά στη χούφτα μου
72 φράγκα και φεύγεις. Έχω μείνει
στη θέση που μ’ άφησες για να με ξανα-
βρείς. Όμως πρέπει νά ‘χει περάσει πο-
λύς καιρός γιατί τα νύχια μου μακρύ-
νανε κι οι φίλοι με φοβούνται. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Κατερίνα Γώγου [Καμιά φορά]»

Κώστας Αρκουδέας, «Το Χαμένο Νόμπελ- Μια αληθινή ιστορία» -Κριτική παρουσίαση: Χαρά Νικολακοπούλου

Αρχείο 13/06/2016 –Ένα πολυδιάστατο βιβλίο με ποικίλες προεκτάσεις -Εκδόσεις Καστανιώτη

fav_separator

Ο Κώστας Αρκουδέας  έχει διαγράψει μια μακρά πορεία στον χώρο της λογοτεχνίας. Από το 1986, οπότε και δημοσίευσε τη συλλογή ιστοριών Άσ’ τον Μπομπ Μάρλεϋ να περιμένει, μέχρι σήμερα με  Το χαμένο Νόμπελ – Μια αληθινή ιστορία (2015), που είναι και η τελευταία του δουλειά, έχουν μεσολαβήσει 30χρόνια και 18 βιβλία.

«Αν προσέξει κανείς τη βιβλιογραφία μου», λέει ο συγγραφέας σε μια συνέντευξή του,  «θα δει ότι σε κάθε νέο βιβλίο κινούμαι σε διαφορετική περιοχή της λογοτεχνίας: Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κώστας Αρκουδέας, «Το Χαμένο Νόμπελ- Μια αληθινή ιστορία» -Κριτική παρουσίαση: Χαρά Νικολακοπούλου»