Από το χαμένο αρχείο 8.4.2014
Εκατό τανγκό και μια αισθητική μιλόνγκα
Εκδόσεις Τυπωθήτω
Ένα ποίημα του Χέλμαν: Τάνγκο
Το τάνγκο που λέει πως υπάρχει πόνος
που δεν γιατρεύεται με δάκρυα
κάποιο όνειρο ασφαλώς θα ξενυχτάει.
Στον ουρανό του χρόνου όπου
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Κεντρωτής, Ο κόσμος καρναβάλι [2014]»
Αρχείο 31/03/2014
Tο νέο μυθιστόρημα του Δημήτρη Φύσσα
Στις Εκδόσεις Εστία
Προς το τέλος του 1940, ο νεαρός μετεωρολόγος Χάρης Χωματάς αποφασίζει να μελετήσει συστηματικά το κλίμα της Αθήνας, προσδοκώντας ότι κάποτε, με βάση τα πορίσματά του, η πόλη θα πολεοδομηθεί κατά το δυνατόν εκ νέου. Λίγο αργότερα ο γεωπόνος Αντώνης Αστεριάδης ξεκινάει μια εξίσου εξαντλητική έρευνα για τους λαχανόκηπους της πρωτεύουσας, αναδεικνύοντας τον αποφασιστικό ρόλο τους κατά την πολεμική περίοδο, αλλά και Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, Ο κηπουρός κι ο καιροσκόπος [2014]»
Από το χαμένο Αρχείο 24.3.2014
“Την ιστορία του παππού μου την έμαθα σαν παραμύθι απ’ τη γιαγιά ή μάλλον την έψαξα στα μισόλογά της πολλές δεκάδες χρόνια μετά από τότε που εκείνος έφυγε, φυγόδικος, για την Αμερική, για να μην ξαναγυρίσει ποτέ από εκεί. Δεν ξέρω τί είναι αλήθεια απ’ όσα μου διηγήθηκαν οι δικοί μου και πόσο αλλοιώθηκαν τα γεγονότα μέσα στην μακρυνή αχλύ του χρόνου. Πάντως παραμυθιάστηκα μ’ αυτή την ιστορία του παππού που δεν γνώρισα, όπως παραμυθιασμένοι, στ’ αλήθεια, ήταν και οι άνθρωποι όλα αυτά τα χρόνια που έφτιαχναν και έζησαν την ιστορία τους. Τα κράτησα όσα άκουσα, τα ανακάτωσα με ενθυμήματα δικά μου, λίγο απόμακρα από το βίο του παππού, πάντως αληθή και σχετικά, κι όλα μαζί τα ιστόρησα εδώ ως minima memorialia. Είναι τα ελάχιστα ενθυμήματα, αυτά που ξαναφέρνουν πίσω τον χαμένο χρόνο“. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Περιηγήσεις Ναυτίλου, Minima Memorialia του Άγγελου Ελεφάντη [2014]»
Από το χαμένο Αρχείο 22.3.2104
Μικρό ενδεικτικό απόσπασμα από «Το Μπουρδέλο», εκδόσεις Γράμματα
Περί πορνείας στο Βυζάντιο
[…]
Πριν τριάντα χρόνια τό Institut Francais d’ Athenes έδημοσίευσε, κλιμακωτά, τήν πολύτομη εργασία τού Φαίδωνος Κουκουλέ βυζαντινώνβίος καί πολιτισμός. Πρόκειται γιά μιά μελέτη-τοιχογραφία. Άν καί πολλά μέρη αυτής τής μελέτης είναι ξεπερασμένα, άν καί ό γέρο-Κουκουλές χρησιμοποιεί μιάν άσχημη γραφή, καί, συγχρόνως, επαναλαμβάνει καί κόντρα-έπαναλαμθάνει (συχνά στήν ϊδια παράγραφο) τίς πληροφορίες του, είμαστε υποχρεωμένοι νά δεχτούμε αυτό τό βυζαντινολογικό / κοινωνιολογικό / ίστοριοδιφικό / γλωσολογικό / λαογραφικό σύγγραμα σάν βασική πηγή. καί, συχνά, νά τό ακολουθούμε σάν οδηγό. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ηλίας Πετρόπουλος, Το μπουρδέλο -απόσπασμα [2014]»
Αρχείο 20/03/2014
Οι σωστές αποφάσεις παίρνονται το καλοκαίρι.
Ο φόβος έφταιγε,
οι φίλοι που ομοιοκαταληκτούσαν
με τους μεταστάντες,
τα μάτια της γάτας στο σκοτάδι
από τότε,
έκλαιγα με τον τρόπο των φυτών, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λίνα Φυτιλή, δυο ποιήματα από τη Μυθική μέρα, εκδόσεις Ενδυμίων»
[Αρχείο 15.03.2014]
Μέρος Τρίτο και Τελευταίο
Διαβάστε το Πρώτο και το Δεύτερο μέρος
Κώστας Μαυρουδής, επιλογή από το “Η αθανασία των σκύλων”
5.
Τι απέγινε μετά το ’90 ο στρατός των χιλιάδων ανατολικογερμανικών σκύλων που φρουρούσαν το τείχος του Βερολίνου; είναι δύσκολο να καταλάβουμε την εικόνα, γιατί σήμερα στη θέση του τείχους δεν υπάρχει τίποτε. Οι μεθοριακές δυνάμεις της Λαϊκής Δημοκρατίας χρησιμοποιούσαν πάνω από πέντε χιλιάδες ζώα, αλλά όχι αποκλειστικά λυκόσκυλα, μας λέει ένας Γερμανός συγγραφέας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας: Μαυρουδής – Γουδέλης και τα νέα τους βιβλία (ΙΙΙ)»
[Αρχείο 15.03.2014]
Συνέχεια από το Πρώτο μέρος
Ιδού λοιπόν, με την ευγενική «χορηγία» των εκδόσεων «Κέδρος» και «Πόλις» (ζήτησα έτοιμα τα συγκεκριμένα κείμενα γιατί δεν υπήρχε περίπτωση να κάνω ο ίδιος τόση πληκτρολόγηση), τα δύο διηγήματα του Τάσου Γουδέλη. Στην επόμενη ανάρτηση διαβάστε τις επτά ιστορίες του Κώστα Μαυρουδή (τα μεν με τίτλους, οι δε με αριθμούς):
Τάσος Γουδέλης από το “Ωραίο Ατύχημα”
Η ΕΠΑΦΗ
——————————————————-«…τα λόγια
——————————————————-φυλάγουν τη μορφή του ανθρώπου
——————————————————-κι ο άνθρωπος έφυγε, δεν είναι εκεί»
Γιώργος Σεφέρης,
Τρία κρυφά ποιήματα, «Eπί Σκηνής», ΣT΄
«Κύριον Στέφανο Μπεκατώρο», «Κυρίαν Ιλεάνα…» Κύριε των ψυχών. «Αφήνω το μήνυμά μου…» Λέξεις ανεπίδοτες. Γράμματα από ανύποπτους, που σκέπτονταν τον παραλήπτη ακόμα ζωντανό, μπροστά στον πρωινό του καθρέφτη, πριν φύγει για τη δουλειά. Και φράσεις στον τηλεφωνητή, που ακόμα λειτουργεί, με τη φωνή του απόντος: «Ιατρείον ορθοπεδικού Δημήτρη Παπαδίτσα..» Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας: Μαυρουδής – Γουδέλης και τα νέα τους βιβλία (ΙΙ)»
[Αρχείο 15.03.2014]
«Το δέντρο» καρποφόρησε
Τρία διηγήματα του ενός και εφτά σύντομες ιστορίες του άλλου: είναι δείγμα επαρκές (ίσα περίπου σε όγκο μεταξύ τους: του πρώτου είναι μακρότερα, του δεύτερου συντομότερα) έτσι που να ιντριγκάρει τόσο το διαδικτυακό αναγνώστη, ο οποίος λούζεται από χίλιες δυο μεριές με πλήθος πληροφοριών, έστω κι αν είναι αναγνώστης λογοτεχνίας και μόνο- είναι λέω δείγμα επαρκές ώστε να ιντριγκάρει τον αναγνώστη ν΄ αναζητήσει τα βιβλία σε φυσική μορφή, εφόσον αυτό πoυ διαβάζει εδω πέρα τού αρέσει; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας: Μαυρουδής – Γουδέλης και τα νέα τους βιβλία (Ι)»
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.