Χάρολντ Μπλουμ, Η Ανατομία της Επίδρασης

Η λογοτεχνία ως τρόπος ζωής, απο τις εκδόσεις Gutenberg. Επιστημονική Επιμέλεια Δημήτρης Δημηρούλης / Μετάφραση Κώστας Αντωνίου, Δημήτρης Δημηρούλης

Περιγραφή

Το βιβλίο που έκανε διάσημο τον Χάρολντ Μπλουμ ήταν η Αγωνία της επίδρασης (1973). Στην έννοια της επίδρασης, η οποία κατέχει κεντρική θέση στη θεωρία του, επανέρχεται με το παρόν βιβλίο (2011). Η «ανατομία» έχει δύο κύριους στόχους: να διερευνήσει περαιτέρω την έννοια της επίδρασης και να την τεκμηριώσει με περισσότερα και πειστικότερα παραδείγματα.

Το εγχείρημα υλοποιείται με την προσφυγή στο έργο κορυφαίων συγγραφέων. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χάρολντ Μπλουμ, Η Ανατομία της Επίδρασης»

Ρισάρ Μαλκά, Το δικαίωμα να χλευάζουμε τον Θεό ―κυκλοφορεί [απόσπασμα]

Από την Athens Review of Books, μτφρ., Αθηνά Πεντίδη

Το έργο του Ρισάρ Μαλκά Το δικαίωμα να χλευάζουμε τον Θεό κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία από τις εκδόσεις της Athens Review of Books, σε μετάφραση της Αθηνάς Πεντίδη και με επιμέλεια, πρόλογο και επίμετρο του καθηγητή Γιάννη Παπαδόπουλου.

Εντέλει, ποιος έθρεψε τον κροκόδειλο, ελπίζοντας να είναι ο τελευταίος που θα φαγωθεί; Η ιστορία είναι πάντα η ίδια: Όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με φαινόμενα που μας τρομάζουν, ορισμένοι επιλέγουν να συνθηκολογήσουν. Όμως ο κροκόδειλος του Μονάχου μεγαλώνει τόσο πολύ τρεφόμενος από τις υποχωρήσεις μας, ώστε αυτό που θα μπορούσαμε σταματήσουμε με λίγο θάρρος γίνεται ένα τέρας που απειλεί να μας καταπιεί. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ρισάρ Μαλκά, Το δικαίωμα να χλευάζουμε τον Θεό ―κυκλοφορεί [απόσπασμα]»

Michael Shermer, Συνωμοσίες ―Γιατί τόσοι λογικοί άνθρωποι πιστεύουν τόσο παράλογα πράγματα

Από τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης / Μετάφραση: Μιχάλης Λαλιώτης

Τίποτα δεν συμβαίνει κατά τύχη —όλα συνδέονται μεταξύ τους— συμπτώσεις δεν υπάρχουν: σε τούτες τις φράσεις συναντά κανείς συμπυκνωμένη την ουσία της σκέψης ενός συνωμοσιολόγου. Παρ’ ότι για δεκαετίες γυρόφερναν στο περιθώριο της αμερικανικής πολιτικής σκηνής, οι θεωρίες συνωμοσίας έχουν γίνει πλέον κυρίαρχο και αναπόσπαστο στοιχείο της: ούτε λίγο-ούτε πολύ, 147 μέλη του αμερικανικού Κογκρέσσου υπερψήφισαν τις ενστάσεις για τα αποτελέσματα των προεδρικών εκλογών του 2020, βασιζόμενα στην αναπόδεικτη θεωρία συνωμοσίας της μυστηριώδους ομάδας QAnon! Συνεχίστε την ανάγνωση του «Michael Shermer, Συνωμοσίες ―Γιατί τόσοι λογικοί άνθρωποι πιστεύουν τόσο παράλογα πράγματα»

Στέφαν Τσβάιχ: Έρασμος, θρίαμβος και τραγωδία

Από τις εκδόσεις της Athens Review of Books / Μετάφραση: Δημήτρης Δημοκίδης, Επιμέλεια – Επίμετρο: Έφη Παπαδόδημα
Στον πνευματικό κόσμο χωρούν όλες οι αντιθέσεις: αυτό το οποίο στον πραγματικό κόσμο δεν επικρατεί ποτέ παραμένει ενεργό στον κόσμο των ιδεών, και ακριβώς τα ανεκπλήρωτα ιδεώδη αναδεικνύονται σε δυνάμεις ανυπέρβλητες. Μια ιδέα που δεν αποκτά ενεργό ρόλο στο ιστορικό γίγνεσθαι δεν σημαίνει ότι έχει νικηθεί ή αποδειχθεί εσφαλμένη· μια αναγκαιότητα, όσο κι αν ματαιωθεί η εκπλήρωσή της, δεν σημαίνει ότι καθίσταται λιγότερο αναγκαία· αντίθετα, μόνο τα ιδανικά τα οποία δεν υπέστησαν τη φθορά της έκθεσής τους στον στίβο της πραγματικότητας εξακολουθούν να λειτουργούν για κάθε νέα γενιά ως προωθητικό στοιχείο ηθικής ανάτασης. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στέφαν Τσβάιχ: Έρασμος, θρίαμβος και τραγωδία»

Vicente Ordonez Roig, Το γελοίο ως πολιτικό εργαλείο [απόσπασμα]

από τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, Φιλοσοφικό σχεδίασμα, Μετάφραση: Έφη Γιαννοπούλου

Το παρόν δοκίμιο φωτίζει, διανύοντας μια μεγάλη διαδρομή στην ιστορία της φιλοσοφίας από την Αρχαιότητα ώς τις μέρες μας, μία από τις πιο λεπτές μορφές περιορισμού της ελευθερίας : τη γελοιοποίηση, την ικανότητα του ανθρώπινου όντος να εξαναγκάζει μέσω του γέλιου που γελοιοποιεί. Κατεξοχήν πολιτικό είναι το γελοιοποιό γέλιο που διαποτίζει τις σχέσεις μεταξύ των υποκειμένων τα οποία συναποτελούν μια οποιαδήποτε ανθρώπινη κοινότητα. Στο πολιτικό παιχνίδι, στη διαλεκτική που οδηγεί στη λήψη αποφάσεων και στην κυριαρχία κάποιων ανθρώπων επί κάποιων άλλων, το γελοίο ορθώνεται ως ένας από τους αποτελεσματικότερους βοηθούς στην άσκηση της εξουσίας, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Vicente Ordonez Roig, Το γελοίο ως πολιτικό εργαλείο [απόσπασμα]»

Διώνη Δημητριάδου, Ο φλοιός και ο χυμός ―κυκλοφορεί

Υπέργειες και Υπόγειες Προσεγγίσεις σε Λογοτεχνικούς Τόπους
Πρόλογος: Ευσταθία Δήμου, από τις Εκδόσεις Κουκκίδα

34 μελετήματα/προσεγγίσεις στο σύγχρονο λογοτεχνικό τοπίο, με αφορμή το συνολικό έργο Ελλήνων και Ελληνίδων δημιουργών:

Άρης Αλεξάνδρου, Δημήτρης Αρμάος, Γιάννης Βαρβέρης, Κώστας Βάρναλης, Σπύρος Λ. Βρεττός, Θοδωρής Γκόνης, Γιώργος Γώτης, Γιάννης Κοντός, Έλσα Κορνέτη, Θωμάς Κοροβίνης, Παναγιώτης Κουσαθανάς, Μαρία Κυρτζάκη, Ευτυχία-Αλεξάνδρα Λουκίδου, Κωνσταντίνος Χ. Λουκόπουλος, Γιώργος Μαρκόπουλος, Μάρκος Μέσκος, Τόλης Νικηφόρου, Ηρώ Νικοπούλου, Παυλίνα Παμπούδη, Η. Χ. Παπαδημητρακόπουλος, Κωστής Παπακόγκος, Γιάννης Πατίλης, Γιώργης Παυλόπουλος, Γιολάντα Πέγκλη, Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ,  Αγγελική Σιδηρά, Λενέτα Στράνη, Θανάσης Τριαρίδης, Θανάσης Χατζόπουλος, Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης, Γιώργος Χρονάς, Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Διώνη Δημητριάδου, Ο φλοιός και ο χυμός ―κυκλοφορεί»

Αλέξανδρος Αδαμόπουλος, Για τον Γιάννη Χρήστου ―κυκλοφορεί

Από τις εκδόσεις Οδός Πανός

Έτυχε· στα μέσα τής δεκαετίας τού 1960, έφηβος εγώ τότε, να κοιταζόμαστε με τον συνθέτη σχεδόν κάθε μέρα, αντικριστά απ’ το μπαλκόνι μας καθένας· μιας και ήμασταν κοντινοί γείτονες: Μια πολύ ιδιόμορφη επικοινωνία, για μια πενταετία περίπου, η οποία όμως δεν θα είχε και ιδιαίτερη σημασία αν κάμποσα χρόνια μετά, όταν εκείνος δεν ζούσε πλέον, δεν αρχίζαμε να κοιταζόμαστε απ’ το ίδιο μπαλκόνι με μια κοπέλα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλέξανδρος Αδαμόπουλος, Για τον Γιάννη Χρήστου ―κυκλοφορεί»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Οι ντρίπλες

 

Τρεις ιστορίες ποδοσφαιρικές

I. Είναι κανείς να εντυπωσιάζεται με την επιδεξιότητα των πληρωμάτων. Για πότε μαζεύουν το χαλί, για πότε τακτοποιούν τις κάμερες, τα καλώδια, τους ανταποκριτές, τις μπάλες και τους κώνους για να σταθεί σε όλο του το μεγαλείο το ποδοσφαιρικό γήπεδο. Να λάμψουν οι αστέρες, να διαπρέψουν οι γκολτζήδες, να ξεχωρίσει το αστέρι που έχει καταγωγή εξωτική και ντριπλάρει ως και τον εαυτό του. Το κοινό παραληρεί, τα φλας αστράφτουν, οι φωτογραφίες παίρνουν και δίνουν, χιλιάδες δημοσιεύσεις το δευτερόλεπτο, του τύπου «ήμουν και εγώ εκεί», «ευτυχισμένοι τώρα στο» και άλλα παρόμοια. Το κοινό διψάει για φάσεις αμφισβητούμενες, δοκάρια, τραυματισμούς, ευκαιρίες, μια ατέλειωτη γκάμα που υπερβαίνει την πεμπτουσία του γκολ. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου: Οι ντρίπλες»