Κωνσταντίνος Μάντης: Νίκος Καρούζος «Οι άνθρωποι των επιρρημάτων»

Αρχείο 04/07/2016

fav_separator

Όταν αγγίζω
τη χειρότερη σιγή
που δεν μπορώ με τίποτα
να τη συνδέσω
καθώς απλώνει γύρω η αβεβαιότητα
σαν το νερό στο πάτωμα
τρέχοντας απ’ τη ραγισμένη στάμνα
σκέφτομαι πόσο αδικήσαμε
τους ήχους όλων των πρωτογόνων. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Νίκος Καρούζος «Οι άνθρωποι των επιρρημάτων»»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, River, ωδή στο Αϊντάχο

Αρχείο 28/06/2016

fav_separator

Τώρα που ξέρω
τι σήμαινε πάντα
εκείνη η
πομπηιανή λάμψη σου

Το Αϊντάχο αφορά έναν τόπο μυστικό. Ένα μέρος της καρδιάς που φθάνεις πάντα κυματίζοντας. Μεγάλες εκτάσεις, σπασμένες καρδιές και σειρές ολόκληρες σε στράτζες. Δικά σου πράγματα παλιά, παλιά φεγγάρια. Οι φίλοι  φευγάτοι πια. Τίποτε δεν άφησε γι΄αυτούς ζωντανό το μεγάλο απρόοπτο της ζωής. Παιδιά μιας ευκαιρίας που ποτέ δεν θα υπάρξει ξανά. Ωραία, φιλήδονα και μέτρια παιδιά που όμως αγάπησαν παράφορα τη ζωή και μυστικά μάθαμε να τους εκτιμούμε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, River, ωδή στο Αϊντάχο»

Κωνσταντίνος Μάντης: Κατερίνα Γώγου [Καμιά φορά]

Αρχειο 20/06/2016

fav_separator

Καμιά φορά ανοίγει η πόρτα σιγά σιγά
και μπαίνεις. Φοράς άσπρο κάτασπρο
κουστούμι και λινά παπούτσια. Σκύ-
βεις βάζεις στοργικά στη χούφτα μου
72 φράγκα και φεύγεις. Έχω μείνει
στη θέση που μ’ άφησες για να με ξανα-
βρείς. Όμως πρέπει νά ‘χει περάσει πο-
λύς καιρός γιατί τα νύχια μου μακρύ-
νανε κι οι φίλοι με φοβούνται. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Κατερίνα Γώγου [Καμιά φορά]»

Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: Ενύπνιον Παραλογοτέχνου

Αρχείο 17/06/2016

fav_separator

«Μόνο οι παραλογοτέχνες μιλάνε για κυκλώματα», λέει ο Γιάννης Κοντός στο «7» νούμερο 273 της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας στις 11/2/2007 στη Σταυρούλα Παπασπύρου. Το Microsoft Word αναγνωρίζει αμέσως τα κυκλώματα, αλλά κτυπάει κόκκινο στη λέξη παρα…μη! Κτύπησε ήδη κόκκινο δυο φορές παρόλο που το πρόσθεσα στο λεξικό. Θα δοκιμάσω άλλη μία: τις τελευταίες νύχτες ξυπνάω κάθιδρος από το μόνιμο πλέον εφιάλτη πως έχω στήσει το δικό μου κύκλωμα, και με ζώνουν τα φίδια. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: Ενύπνιον Παραλογοτέχνου»

Κώστας Αρκουδέας, «Το Χαμένο Νόμπελ- Μια αληθινή ιστορία» -Κριτική παρουσίαση: Χαρά Νικολακοπούλου

Αρχείο 13/06/2016 –Ένα πολυδιάστατο βιβλίο με ποικίλες προεκτάσεις -Εκδόσεις Καστανιώτη

fav_separator

Ο Κώστας Αρκουδέας  έχει διαγράψει μια μακρά πορεία στον χώρο της λογοτεχνίας. Από το 1986, οπότε και δημοσίευσε τη συλλογή ιστοριών Άσ’ τον Μπομπ Μάρλεϋ να περιμένει, μέχρι σήμερα με  Το χαμένο Νόμπελ – Μια αληθινή ιστορία (2015), που είναι και η τελευταία του δουλειά, έχουν μεσολαβήσει 30χρόνια και 18 βιβλία.

«Αν προσέξει κανείς τη βιβλιογραφία μου», λέει ο συγγραφέας σε μια συνέντευξή του,  «θα δει ότι σε κάθε νέο βιβλίο κινούμαι σε διαφορετική περιοχή της λογοτεχνίας: Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κώστας Αρκουδέας, «Το Χαμένο Νόμπελ- Μια αληθινή ιστορία» -Κριτική παρουσίαση: Χαρά Νικολακοπούλου»

Κωνσταντίνος Μάντης: Κώστας Καρυωτάκης «Φυγή»

Αρχείο 06/06/2016

fav_separator
I
Αισθάνομαι την πραγματικότητα με σωματικό πόνο. Γύρω δεν υπάρχει ατμόσφαιρα, αλλά τείχη που στενεύουν διαρκώς περσότερο, τέλματα στα οποία βυθίζομαι ολοένα. Αναρχούμαι από τις αισθήσεις μου.

Η παραμικρότερη υπόθεση γίνεται τώρα σωστή περιπέτεια. Για να πω μια κοινή φράση, πρέπει να τη διανοηθώ σ’ όλη της την έκταση, στην ιστορική της θέση, στις αιτίες και τα αποτελέσματά της. Αλγεβρικές εξισώσεις τα βήματά μου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Κώστας Καρυωτάκης «Φυγή»»

Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: «Τσεκουράτος Ρεούσης»

Αρχείο 03/06/2016

favicon

Ο ποιητής είναι οι καταβολές του. Ή για να ακριβολογήσω, οι ποιητές μεταξύ άλλων διαχωρίζονται σε αυτούς που είναι υπερήφανοι για την καταγωγή τους και σ’ εκείνους που την αποκρύπτουν επιμελώς, από το φόβο πως θα τους περάσουν ως μιμητές. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: «Τσεκουράτος Ρεούσης»»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Memento Mori

Αρχείο 31/05/2016

Χαρακτικό του James Ensor

fav_separator

Στην πομπή προπορευόταν
το τάγμα κάποιας
μεσσαιωνικής μασκαράτας.
Ακολουθούσε βουβή η ηγεσία,
τα συνδικάτα,
οι ξαφνιασμένοι πρόσκοποι
οι έμποροι των Ιεροσολύμων
και οι αργυραμοιβοί
Ο Χριστός έμπαινε
εκείνη τη νύχτα
στις Βρυξέλλες

Memento Mori είναι το όνομα του καταστήματος επικήδειων τελετών στην πιο αριστοκρατική συνοικία των Βρυξελλών. Εδώ εμπιστεύτηκαν την ταφή τους όλοι οι επιφανείς άνδρες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Memento Mori»