Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Για μια μαύρη πεταλούδα [2016]

Αρχείο 08/03/2016
Μίλτος Σαχτούρης

favicon

Τον συνάντησα ένα απ΄εκείνα τα πρωινά που καίγονται. Στον περίβολο του μυστικού ιδρύματος, στις παρυφές της πόλης, μακριά από ναούς, από εξώστες, να κρατά το ίσο αυτού του κόσμου. Ήταν καθισμένος σ΄ένα από εκείνα τα μεταλλικά τραπεζάκια καφενείου με την τόση ιστορία, με τα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Για μια μαύρη πεταλούδα [2016]»

Κωνσταντίνος Μάντης: Τάσος Λειβαδίτης «Από μέρα σε μέρα» [2016]

Αρχείο 29/02/2016

 

favicon

Οι ίδιες ταπεινώσειςπάλι σήμερα, τα ίδια λάθη, οι συμβι-
—βασμοί,
το δουλικό χαμόγελο, μπροστά σε κείνον που περιφρονείς,
το όρθιο μαχαίρι, που σφάζεις μέσα σου κι αυτόν και το χα-
—μόγελό σου,
η μοναξιά, η μεταμέλεια, η οδυνηρή σου ανάγκη για μεγάλες
—πράξεις Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Τάσος Λειβαδίτης «Από μέρα σε μέρα» [2016]»

Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: Τα τρόλεϊ πάνε Φάληρο [2016]

Αρχείο 26/02/2016

Το τ.77-78 του περιοδικού Εμβόλιμον και ο Νίκος-Αλέξης Ασλάνογλου

fav-3

Προδημοσίευση της συμμετοχής του ποιητή Σ.Π. στο περιοδικό Εμβόλιμον #77-78 (Φθινόπωρο 2015-Χειμώνας 2016),«Αφιέρωμα στον Νίκο-Αλέξη Ασλάνογλου» Γράφουν: Άννα Αφεντουλίδου, Βασίλης Βασιλικός, Χρύσα Βλάχου, Παναγιώτης Γούτας, Γιώργος Χ. Θεοχάρης, Βασίλης Ιωαννίδης, Θωμάς Ιωάννου, Έφη καλογεροπούλου, Βαλεντίνη Καμπάτζα, κ.α.

Ο Τάσος Κόρφης χωρίς να με γνωρίζει προσωπικά, με ανθολογούσε τακτικά στην ετήσια ανθολογία του «ΦΩΝΕΣ» (αυστηρά ένα ποίημα από κάθε ποιητή, ακόμα κι αν είχε δημοσιευθεί σε εφημερίδα ή περιοδικό Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: Τα τρόλεϊ πάνε Φάληρο [2016]»

Μποστ, Oλίγα λόγια διά τον καλλιτέχνη [2016]

Αρχείο 21/02/2016 -Της Κυριακής

Ό,τι ήταν ο Λεονάρντο Nτα Bίντσι για την εποχή του, το ίδιο απάνω κάτω είναι και ο Mέντης Mποσταντζόγλου για την σημερινή εποχή. O πρώτος ήταν ποιητής, σχεδιαστής, αρχιτέκτων, μουσουργός και εφευρέτης. Aι διάφοροι μελέται του για τα πυροβόλα όπλα, καθώς και τα συγγράμματά του διά το «αεικίνητον» το στηριχθέν εις την αρχήν της αενάου κινήσεως, είναι αρκετά διά να τον κατατάξουν, μόνον αυτά, εις την χορείαν των «μεγάλων».  Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μποστ, Oλίγα λόγια διά τον καλλιτέχνη [2016]»

Κωνσταντίνος Μάντης: Γιώργος Σεφέρης «Αφήγηση» [2016]

Αρχείο 15/02/2016

favicon

Αυτός ο άνθρωπος πηγαίνει κλαίγοντας
κανείς δεν ξέρει να πει γιατί
κάποτε νομίζουν πως είναι οι χαμένες αγάπες
σαν αυτές που μας βασανίζουνε τόσο
στην ακροθαλασσιά το καλοκαίρι με τα γραμμόφωνα.

Οι άλλοι άνθρωποι φροντίζουν τις δουλειές τους Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Γιώργος Σεφέρης «Αφήγηση» [2016]»

Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: Μνήμη Γιάννη Ζουγανέλη

Αρχείο 12/02/2016

favicon

Την επόμενη μέρα άρχισε να βρέχει από το πρωί. Τα άσπρα τριαντάφυλλα είχαν σκύψει το λαιμό τους στο δήμιο, είχαν πέσει στα γόνατα πάνω στον κήπο με το τριφύλλι (το γκαζόν σιγά-σιγά είχε αρχίσει να αντικαθίσταται τόπους-τόπους). Κήπος περίφρακτος, με τον περίβολό του που τον είχαν καλύψει πλέον τα αναρριχώμενα: το ριχόσπερμα, τα γιασεμιά, οι αγγελικές, οι πικροδάφνες, τα ρόδα κοκτέιλ, και οι ψηλές δάφνες με τα μικρά ανθάκια που στριφογύριζαν στο στοργικό μήνα Μάιο, με τους πλούσιους αέρηδες και τις χαμηλές για την εποχή θερμοκρασίες. Άρχισε πάλι να βρέχει λοιπόν, όπως το συνήθιζε φέτος κάθε μέρα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: Μνήμη Γιάννη Ζουγανέλη»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Μυθιστόρημα τσέπης

Αρχείο 09/02/2016

favicon

Η ζωή της μετράαπ΄το 1938. Έκτοτε συνήθισε να ποντάρει τις μέρες της για λίγη ευτυχία.

1938
Το 1938 σε μια τρομερή χιονοθύελλα γνωρίζονται και ερωτεύονται παράφορα. Για δυο ή τρία χρόνια κρατούν το δεσμό τους μυστικό. Όταν κάποια φορά βρίσκονται τυχαία σε μια άλλη παρέα, κόντρα σε όλες τις πιθανότητες, τότε προσποιούνται πως δεν γνωρίζονται. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Μυθιστόρημα τσέπης»

Κωνσταντίνος Μάντης: Μίλτος Σαχτούρης «Τα περιστέρια του νεκρού»

Αρχείο 01/02/2016

fav-3

Στον Οδυσσέα Ελύτη

Δε δίνω αίμα στις φλέβες των πουλιών
και τα ποτάμια μου κρατήσαν τα νερά τους
επάνω στα ψηλά βουνά τρεις βίγλες έχω στήσει
μέσ’ στη σπηλιά μου φύλαξα τους αετούς

Ελάτε βγήτε στον κάμπο περιστέρια μου
με τις γαλάζιες κορδέλες στο λαιμό σας
ελάτε βγήτε με το φεγγάρι στην καρδιά
σα θα σηκώσω την ταφόπετρά μου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Μίλτος Σαχτούρης «Τα περιστέρια του νεκρού»»