κυρίως επιθυμώ ένα δάσος όπου:
1. μία προς μία απλοποιούνται οι πτελέες και
2. πουλιά σπέρνουν ξεκουκουτσιάζοντας έως τα πέρατα, μέχρι που το σημείο συγκλονίζεται και -ωσάν σμπαράλιασμα- τρυπώνει μες σε μικρών πλασμάτων ιστορίες κι αλγεινά βαρδιάνων κοιλώματα
3. είν’ διάτρητες οι όψεις που εξηγούν του φωτός την εδωδιμότητα σε τέτοια μέρη
4. αληθινά όπως τρεμουλιάζει της ημέρας τ’ αχνό υαλοπωλείο, νεαρά θα κάμπτονται τα ύδατα
5. άγνωστος σκοπός θα μου ‘χει κολλήσει τότε (όπως συμβαίνει) Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιάννης Νεοφύτου, αβαργόμιστο ψιχαλητό στα τζάμια των φανών —ποίηση»

Εκδόσεις Οδός Πανός

Για κάποιον μυστήριο λόγο πάντα περίμενα τη φωτιά από ψηλά

Πες μου:
το ‘ξερες που ματώνει η στάχτη;
Έκτωρ Κακναβάτος

Το αόρατο που κυνηγά την πεταλούδα
Μια παγωμένη χειραψία
και ο άσπονδος φίλος του χρησμού
Ματωμένο φεγγάρι
με το ζόρι ανατέλλει
Δεν αγαπά τα δειλινά Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βαγγέλης Αλεξόπουλος, ‘Σκηνές καθημερινότητας του κόμη Αλέξιου Ντε Λα Βέγα’ —προδημοσίευση αποσπασμάτων»

Εκδόσεις Στίξις

ΜΗ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΠΩΣ ΠΟΥΛΗΘΗΚΑ

Αλλά γιατί να ανησυχούμε;
Που δεν καταφέραμε να πιάσουμε
την ομορφιά απ’ τα κέρατα
και τον στίχο απ’ τα φωνήεντα;

Μα εσύ δεν έλεγες πάντα
πως κανένα ποίημα δε φτιάχνεται
χωρίς σκουριασμένα καρφιά Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Γκανέλης, Ωδίνες της Ποίησης [αποσπάσματα] -κυκλοφορεί»

Εκδόσεις Ιωλκός

Νέα Αρχή

Πίσω σου να ρίχνεις μαύρη πέτρα,
δίχως να σκύβεις, κάτω, το κεφάλι,
πάντα ευθεία μπροστά· και μέτρα
το κάθε βήμα σου ευχή κι ένα μακάρι

να είν’ ο δρόμος σου ανοιχτός Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ελένη Χαϊμάνη, Οιστρογόνα [απόσπασμα] -κυκλοφορεί»

Εκδόσεις Στίξις

[…]

Ανάλωσα πολύ χρόνο ξύνοντας σκουριές
από τα κάγκελα της φυλακής μου
κι έτσι δεν πρόλαβα να αρχίσω τα βαψίματα

Ίσως να ήταν πρόσχημα
μιας και η σκουριά τα πάντα κατατρώει
κι επειδή γνώριζα πως άνευ περίφραξης
δεν θα άλλαζε κάτι σ’ αυτή την προαιώνια φυλακή Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Δουατζής, Χρόνου σκιά [αποσπάσματα] -κυκλοφορεί»

Εκδόσεις Σαιξπηρικόν, 2018

Η ΔΙΚΛΕΙΔΑ

Πού την άφησες, μου είπαν, αυτή τη σκέψη σου εκεί έξω,
τώρα δεν έχεις μυστικά.
Τα ματοτσίνορά μου έπεσαν και τα μάτια μου
έμειναν ανοιχτά σαν πλαστικής κούκλας.
Ένιωσα περίπου σαν φλασάκι, πεσμένο σε πίσω κάθισμα ταξί.
Σε λίγες μέρες Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κούλα Αδαλόγλου, Γιατί το μέλλον μια μικρή κουκίδα [αποσπάσματα] -κυκλοφορεί»

[Χώρος:
λοφάκι και ο προαύλιος χώρος μοναστηριού
κάτω, ελαιώνας
ένας μικρός βράχος, σταθερός
πιο κάτω και πέρα, αμπελώνες
δεξιά-αριστερά, ξέφωτο
Πρόσωπα:
μια γυναίκα κι άλλη μια, μια άλλη στιγμή]

I.

(Όπου η Σπεράντζα θυμωμένη, ξεσπάει)

Τα μάτια της φλυαρούσαν κι εκείνος τα άκουγε στο θρόισμα της οργαντίνας του φορέματος όπως περνούσε μπροστά του, βηματίζοντας μια πάνω μια κάτω σε στενά και πιο στενά κάθε φορά όρια που έβαζε μόνη της Μαλάκα μόνο τα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Γυναίκες»

Εκδόσεις Υποκείμενο

Της Νεφέλης
στη Μ.Κ.

πού πάνε όλοι αυτοί οι μεταμορφωμένοι
κεφάλια κόκκινα και κόκκινοι λαιμοί
παρέλαση από σώματα μπρούμυτα
πίσω από πόρτες
μες σε δωμάτια που χάσκουν
κίτρινοι τοίχοι Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρουσώ Αθανασίου, Ημερολόγιο Θήτα [αποσπάσματα] -κυκλοφορεί»