Σίμος Ανδρονίδης, Ο παντοτινός Κώστας Βάρναλης

varnalis23.2.15

fav-3

«Κι αν κάποτε τα φρένα σου το Δίκιο, φως της αστραπής, κ’ η αλήθεια σου χτυπήσουνε, παιδάκι μου, να μην τα πεις. Θεριά οι ανθρώποι, δε μπορούν το φως να το σηκώσουν. Δεν είναι αλήθεια πιο χρυσή σαν την αλήθεια της σιωπής. Χίλιες φορές να γεννηθείς, τόσες θα σε σταβρώσουν» (Κώστας Βάρναλης, ‘Οι πόνοι της Παναγιάς’).[1]

Στις 14 Φεβρουαρίου του 1883 γεννήθηκε ο Κώστας Βάρναλης, ο ποιητής που εμβάθυνε τα όρια της ελληνικής ποίησης. Η ποίηση του Κώστα Βάρναλη δεν περιμένει τιμές και επαίνους παρά είναι άμεση και ευθύβολη, «ζωντανή» και «δροσερή». Ο Κώστας Βάρναλης με τους εγερτήριους στίχους του στέκεται πάντα δίπλα στο πλευρό των εργατών, των απόκληρων και των περιθωριοποιημένων. Διαβάστε περισσότερα-Continue reading →

Κωνσταντίνος Μάντης, Νίκος Εγγονόπουλος «Το έβδομο τραγούδι της αγάπης» [2016]

Αρχείο 4.1.2016

fav-3

οι φωταψίες του έρωτα
σαν άνεμος ωτακουστής σε σύννεφο διαβατικό
λες και το κρύσταλλο των τραγικών ματιών σου
τα μακρυά μαλλιά σου μέχρι τα κύματα της ακρογιαλιάς
τα δέσαν άστρα σε βράχια αρμονικά
οπτασίες στην προσευχή που δέονται τα φύκια
στο γαλάζιο κοντύλι τ’ ουρανού Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης, Νίκος Εγγονόπουλος «Το έβδομο τραγούδι της αγάπης» [2016]»

Ρώμος Φιλύρας, “Το φως επόθησε ο τυφλός και τούγινε θρησκεία…”

Αρχείο 03/01/2016

Κιάτο 1888 – Αθήνα 1942

fav-3

Απομεινάρια

Στα χαλίκια που εφίλειε το κύμα
κάποια έμεινε ολάπαλη αρμύρα·
μέσ’ το βάζο που ήταν ο μόσχος
ένα μύρο απαλόν απομένει·
στην ψυχή μου που φώλιαζ’ η Αγάπη
ένα χάος, ένα χάος μυρωμένο!

fav-3

Δέντρα

Ω δέντρα, που αργοσέρνετε την κορυφή στο χώμα, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ρώμος Φιλύρας, “Το φως επόθησε ο τυφλός και τούγινε θρησκεία…”»

Γιώργος Καρτάκης, Διασπορά -προδημοσίευση

Από το εξώφυλλο της ποιητικής συλλογής

Από το εξώφυλλο της ποιητικής συλλογής

fav-3

Χιόνι

Άφες αυτοίς το αντάμωμα, την ωραιότητα του σώματος,
τις έξυπνες γυναίκες, την ολοκλήρωση,
εγώ αλλού έστρεψα τα μάτια:
το γκρίζο τ΄ουρανού, η αθωότητα της πολιτείας –
δεν πήγα, δεν ξέρω…
Διαβάστε περισσότερα-Continue reading →

Γιώργος Δρανδάκης-Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: Αριστεροί ποιητές και οιδιπόδειο [2016]

Αρχείο 1.1.2016

fav-3

Ο κάθε καλός αριστερός ποιητής ζητά με την επανάσταση να διαπράξει το έγκλημα της πατροκτονίας. Να κόψει τον ομφάλιο λώρο από την ποθητή μητέρα-τροφό-κατεστημένο, που θα του επιτρέψει επιτέλους να ενηλικιωθεί.

Ο κάθε καλός αριστερός ποιητής παραμένει καθηλωμένος στο μετά-εφηβικό του στάδιο, γι’ αυτό γέμισε η αριστερά με δεκαοκτάχρονους-πενηντάρηδες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Δρανδάκης-Σωτήρης Παστάκας, Αποκαΐδια: Αριστεροί ποιητές και οιδιπόδειο [2016]»

Παύλος Αβραμίδης, Νησί Utö, Σουηδία -1 [2015]

Αρχείο 31.12.2015

fav-3

Μέρος 1ο

Σκύβω στον εαυτό μου λες κι έχω μάρσιπο, να δω πού έχει κυλήσει το μπουκάλι μου.

Διψάω. Μ αυτή την θαλασσοταραχή έχει πάει πιο μέσα στον κλωβό, κοντά στα πατάκια των πηδαλίων.  Με το που έφερα γύρο το ακρωτήρι και κοίταξε η μύτη στο πέλαγος , ο κόλπος σύρθηκε στο σχοινί και άνοιξε η θάλασσα σαν αλεξίπτωτο μπροστά μου. Πάει το πηχτό πράσινο νερό. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Παύλος Αβραμίδης, Νησί Utö, Σουηδία -1 [2015]»

Τιχομίρ, πύρινα ραγίσματα στη μαύρη πορσελάνη -ποίηση

tixomir25.2.15

fav-3

Θραύσμα

θυμάμαι το χρόνο να τεντώνεται
πάνω στους πίνακες του τοίχου
θυμάμαι την ησυχία να ορμά
απ’ τις ενώσεις των δαχτύλων
θυμάμαι το αιωρούμενο γαλάζιο φως
το εβένινο τραπέζι
Διαβάστε περισσότερα-Continue reading →

Άρης Γιανναράς, “Εφησυχασμός είναι το μοίρασμα των γυμνών αντιτύπων” -ποίηση

Αρχείο 29/12/2015

Δεν κοπάζει

Συζητούν μέχρι να ξαναφυτρώσει το πόδι
απ το φανταστικό ατύχημα

Μια όμορφη κατάκτηση
είναι ο μαγνητισμός
και οι γωνίες του προσώπου
απ όπου ανατέλλει
ο ήλιος της έλξης και της σκέψης

Είναι οι επιθυμίες των άλλων
που πέφτουν πάνω τους σαν πέτρες Συνεχίστε την ανάγνωση του «Άρης Γιανναράς, “Εφησυχασμός είναι το μοίρασμα των γυμνών αντιτύπων” -ποίηση»