Αρχείο 26.11.2015
Έντγκαρ
Σε παραλία απόκρημνη, έναν έναν
γκρέμισα τους φόβους μου.
Τους γκρέμισα εκεί που σκάει το κύμα
αλέθοντας με δύναμη…
φέρνοντας τα πάνω κάτω!
Τους γκρέμισα με μιαν ελπίδα: το κύμα
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ντέμης Κωνσταντινίδης, “Μια περιπλάνηση διαρκής βουνό-πεδιάδα” -ποίηση [2015]»
Αρχείο 25.11.2015
Ουτοπία 2
ίσως τελικά η ουτοπία
να μοιάζει με εικόνα
που σφηνώνεται σαν
θραύσμα σφαίρας στο μέσα βλέμμα
και αναπαριστά
μια αόρατη γέφυρα ανάμεσα σε
σένα και τον κόσμο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πάνος Ιωαννίδης, “προσδοκίες σε ουρά αναμονής υπέροχων πράξεων” -ποίηση [2015]»
*(μα εγώ δεν ήξερα βανίλια τι θα πει)
Mια μέρα, εκεί που περπατούσα, είδα ένα αφρόψαρο στα χαλίκια. Ήταν ασημένιο και πολύ αξιοπρεπές. Κατάλαβα πως την προηγούμενη νύχτα έπρεπε να είχε πολύ κύμα, γιατί εκείνο το πρωί η θάλασσα είχε τραβηχτεί προς τα μέσα και στα βότσαλα υπήρχαν πολλά σκοτωμένα υδρόβια ζώα. Έσκυψα και κοίταξα το αδικοχαμένο αφρόψαρο από κοντά. Όταν τα ζώα είναι τόσο ήσυχα με κάνουν και νιώθω δέος.
Αρχείο 24.11.2015
Έχει ξυπνήσει σχετικά νωρίς
σαν μπλε ελεγκτής κυκλοφορίας στην πρωτεύουσα
όχι σα γυναίκα
Οι ώμοι της τεντώνουν τη φόδρα
κι απέξω είναι δυο χάσκι τυλιγμένα με χιόνι της τάιγκα.
Μέσα στο νεανικό της στέρνο -ένα ζεστό αντίσκηνο με μαξιλάρια- ο αέρας Συνεχίστε την ανάγνωση του «Άρης Γιανναράς: H Δετή, 1911 [2015]»
ΤρεΣέρ Μονσενιέρ,
Σήμερα έχει υπάρξει μέχρι τώρα διαλογισμός επί της έννοιας της πατρότητας, του εσωτερικού πατέρα και νυμφίου, Θεού, Φρόυντ (“Φροϋλάιν, φρόυντ ή φροϋντίν;”) – το θέμα της πολυγλωσσίας, του Πύργου της Βαβέλ. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ολβία Παπαηλίου, Η προ-Κυριακή προσευχή [Επιστολή Δεύτερη]»
«Το διεφθαρμένο και χρεοκοπημένο βασίλειο της Μοιρολατρίας θυμίζει την Ελλάδα του σήμερα όσο και ένα νυχτερινό τηλεοπτικό δελτίο ειδήσεων. Να παλεύεις για να καλυτερεύσουν τα πράγματα, ακόμα κι όταν η μοιρολατρία κυριαρχεί. Να προσπαθείς να υλοποιείς το μέλλον από τώρα, και όχι να τα μεταθέτεις όλα σ’ ένα άπιαστο επέκεινα. Υπό το μανδύα του παραμυθιού, παρά τους βασιλιάδες και τις πριγκίπισσες, η Μοιρολα3 είναι ό,τι πιο πολιτικοποιημένο έχω γράψει». Β.Ρ.
Αρχείο 23/11/2015
Κάπου αλλού
Βγήκες, ζήτησες την αγάπη.
Έφαγες χαστούκια και κλωτσιές
γρονθοκοπήθηκες
σε πέταξαν στη λάσπη.
Έτσι πληρώνεται η αγάπη.
Σε μια ονειρική χώρα
με ιδανικούς ανθρώπους Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Σακαλής, τρία ποιήματα»
Το Παραμύθι της Ανάπτυξης
ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ (ΠΟΥ) ΔΕΝ ΟΔΗΓΟΥΝ ΠΟΥΘΕΝΑ…
(Ένα Παραμύθι για τους αγαθούς αγρίους της Ανάπτυξης)
Mια φορά κι έναν καιρό, σ’ ένα νησάκι καταμεσής στο Αιγαίο εζούσε μέσα σε λιτά μεγαλεία ένας γέρο-Βασιλέας παλαιών αρχών και γηραλέων αντιλήψεων. Ήτον πολύ αγαπητός στους υπηκόους του και είχε ένα μοναχοπαίδι. Ετούτο πάλε το Πριγκιπόπουλο είχεν από μικρό δείξει μιαν έφεση προς τα τρανά μεγαλεία και την άνευ ορίων Ανάπτυξη. Κάποτες η θειάκα του νεαρού βλαστού εδώρισε παίγνια εις τον μικρό Πρίγκηπα, ήτοι έναν πλαστικό εξκαφέα, μίαν μηχανική μπουλδόζα και μίαν μπετουνιέρα δια να παίζει, και ο μικρός Πρίγκηψ πλια όλο στα αναπτυξιολάγνα παίγνια είχεν τα μυαλά του.
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.