Αρχείο 29.9.2015

Εκδ. Θράκα 2014 -απόσπασμα

Mέσα στους τέσσερις τοίχους που με περιέβαλλαν, υπήρχαν φορές που η μοναξιά γινόταν αφόρητη. Σκεφτόμουν τους ενοίκους του κτιρίου να ζουν στα συμπαθητικά διαμερίσματά τους δίχως να δίνουνε δεκάρα τσακιστή για τον διπλανό τους, από τον οποίο τους χώριζε μια μεσοτοιχία. Εκείνοι, μπορεί να διασκέδαζαν ακούγοντας μουσική, να καταβρόχθιζαν μεγάλες ποσότητες κρέατος και ο διπλανός τους να πέθαινε ολομόναχος. Εφόσον δεν διαταρασσόταν η ζωή τους, δεν τους αφορούσε. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στάθης Ιντζές, Οι τελευταίοι φανατικοί της στρωματσάδας [2015]»

Αρχείο 28.9.2015

Κίνηση πρώτη: μεταβολή στην πιο εντυπωσιακή μορφή . Φτερά τεράστια, κίτρινα προς λαχανί, αντάξια μεγαλοπρεπούς λεπιδόπτερου. Κορμός παχύς ,σκούρος καφέ, βελούδινος στο άγγιγμα, τρία ζεύγη ποδών, προβοσκίδα, κεραίες.

Κίνηση δεύτερη: έξοδος από το σώμα. Οδός προς την ελευθερία. Η ίδια που τον έφερε στο θάνατο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Καίτη Παπαδάκη, Δώδεκα μέρες [2015]»

Αρχείο 25.9.2015

ΔΕΝ ΑΝΗΚΩ ΠΟΥΘΕΝΑ

Δεν ανήκω πουθενά.
Δεν με χωρά ο τόπος,
όπου σταθώ κι όπου βρεθώ περισσεύω.
Δεν έχω λιμάνι,
μα εφήμερα στέκια
που μεθώ με αναθυμιάσεις απ’ την κόλαση.
Τόσα κτίρια, τόσοι τοίχοι
κι εγώ πλανιέμαι κάπου στο σύμπαν άστεγη.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τσαμπίκα Βασιλειάδη, “Η σιωπή μου ορκίστηκε άνυδρη” -ποίηση [2015]»

Αρχείο 20/09/2015

Με την εξέχουσα ευκαιρία των σημερινών βουλευτικών εκλογών

Ἀσμοδαῖος ἦταν τὸ ὄνομα τῆς σατιρικῆς ἐφημερίδας ποὺ ἐξέδιδε ὁ Ῥοΐδης μεταξὺ τῶν ἐτῶν 1875 καὶ 1876.
Θεοτούμπης ἦταν ἕνα ἀπὸ τὰ ψευδώνυμα ποὺ χρησιμοποιοῦσε στὰ ἄρθρα ποὺ ἔγραφε γιὰ τὸν Ἀσμοδαῖο.

Ὁ Θεοτούμπης παραιτεῖται τοῦ Ἀσμοδαίου, πιθανῶς δὲ καὶ ὁ Ἀσμοδαῖος τῆς δημοσιότητος ἐπί τινα καιρόν· πράττει δὲ τοῦτο κατὰ καθῆκον, πεισθεὶς ὅτι τὰς ἰδέας του περὶ διαθέσεως τοῦ προϋπολογισμοῦ τῆς Ἑλλάδος ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος ἀδύνατον εἶναι νὰ συμμερισθῇ ἡ πλειονοψηφία τοῦ εὐγενοῦς κοινοῦ καὶ τῆς γενναίας φρουρᾶς. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ἐμμανουὴλ Ῥοΐδης, Τὸ τελευταῖον ἄρθρον τοῦ Ἀσμοδαίου»

Αρχείο 19.9.2015

Στο Θωμά Κοροβίνη

Ι
Ό,τι γράφω είναι γεμάτο καφενεία:
Μαρμάρινα τραπέζια, αρχαία ψυγεία, σκόνη, τσόχα,
Πατάρια όπου ποτέ κανείς δεν ανεβαίνει
Τηλεοράσεις ανοιχτές που ουδείς ποτέ προσέχει
(Εκτός κι αν είναι κάνα ματς, μάλιστα κάποιο ντέρμπι)
Και ραδιόφωνα ανοιχτά που ουδείς ποτέ ακούει.
Με γεροντάκια στις καρέκλες με καμπύλες πλάτες
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, Ό,τι γράφω είναι γεμάτο καφενεία [2015]»

Αρχείο 18.9.2015

0. Πρόναος

Ναοί ξυλόστεγοι, θολοσκεπείς, ενίοτε πλακόστρωτοι
συνήθως όμως ορθογώνιοι
από σκυρόδεμα οπλισμένο και γυαλί
με ανοδιωμένο αλουμίνιο
και χωνευτό ατσάλι, κυκλοτερείς
τρίκογχοι ή τετράκογχοι, οκταγωνικοί
πολύκλιτοι, τρουλλαίοι, με ψευδοροφές
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Καλοκύρης, Διασταυρώσεις [2015]»