Αρχείο 17.7.2015

Ο  γερό -Ζανί φοράει ακόμη κοντά παντελονάκια.

Διέσχισε με τα δύο μικροσκοπικά σκυλιά του,  όπως κάθε μέρα , την ίδια ακριβώς ώρα, την αυλή μέσα από το μικρό μπαξέ με κρεμμύδια και ανέβηκε την ίσια και στενή σκάλα. Εκεί μένει, σε ένα μικρό δωμάτιο στην οροφή , αυτός είναι ο κόσμος του. Η ίδια ατμόσφαιρα τον καλωσόρισε. Αφίσες στοιβαγμένες, χαρτόνια έγχρωμα, χρωματιστά παπάκια , ζωάκια πλαστικά κάθε λογής, φωτογραφίες δίχως κορνίζες, ένας Σαρλώ και πλήθος από δικούς του θησαυρούς σωριασμένους ακατάστατα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Θανάσης Πάνου, Ο γέρο κλόουν [2015]»

Αρχείο 15.7.2015

Στην μέση του φαγητού, τη στιγμή  που καταβρόχθιζα ένα κεμπάπ, σα γυαλιστερή ανατομική λάμα, σα μαχαιριά διαπέρασε τη σκέψη μου και καρφώθηκε στην καρδιά της  πρωτόγονης  πείνας μου προκαλώντας ένα μικρό σεισμό. Πήρε τη μορφή μιας λέξης: «βίνερ-ρος-μπράτεν».

Ταράχτηκα, τι ήταν αυτό πάλι που τόσο απρόσκλητα ήρθε να βάλει σε δοκιμασία την καλή μου διάθεση; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ευρυδίκη Τρισόν-Μιλσανή, Βίνερ Ρος Μπράτεν [2015]»

Αρχείο 10.7.2015

Κάθε χρόνο συρρέουν στην πόλη μας ταξιδιώτες. Φθάνουν με τους σιδηρόδρομους, έξαλλοι, κατάκοποι, ζωντανά κάρβουνα απ΄την καρδιά του κήτους. Κατασκηνώνουν στο μεγάλο, κατηφορικό λειβάδι, μες στους ροδώνες κάνουν έρωτα, χορεύουν, εξαντλούν τις πιθανότητες κάθε μιας νύχτας. Άλλοι έρχονται με πολύχρωμα φορτηγά. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Κατά κόσμον Τζιμ»

Αρχείο 9.7.2015

-Ι-
Ο αέρας απελπίζεται στα δένδρα
Το φεγγάρι ανοίγει τα πηγάδια
που τα ξεραίνει αργότερα το φως
Μη φεύγεις μεγαλώνεις την τραγωδία
Άλλωστε στο νησί
δεν κατοικεί κανένας πια
Αυτά τα βήματα είναι άλλων εποχών Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ζέφη Δαράκη, Νύξεις για το καλοκαίρι [2015]»

Αρχείο 8.7.2015

III.
ολάνθιστα και πώς τολμάς έτσι τα στήθια σου να δείχνεις λόφους
μικρούς κι οι κορυφές καρποί εις τους σπουργίτες
κι τ’ ανάμεσα του ποταμού τους στα δάχτυλα λαγούμι όπως
στη κατεβασιά τ’ ιδρώτα τους γυρεύουν να τα πνίξουν πουλιά
κι αετούς και βλέφαρα και μάτια όπως σε καταπίνουν γλείφοντας
(αχόρταγα) κι εσύ, α, εσύ Νεφέλη! στων γυναικών να μη λυγάς Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Το γένος Νεφέλες [2015]»

Αρχείο 06/07/2015

Αυθάδεια

Συλλογίζομαι πως ποτέ τόση ευδαιμονία
δεν ήταν μακρύτερα απ’ ότι είναι τώρα:
των χιλιομέτρων της απλώνεται μ’ αντρεία
πλατύτερα, όπως ποτέ ψυχοφθόρα,

κορδώνεται αλύγιστη κι αποκρύπτει, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ευστράτιος Αθανασάκης, “Πειρασμοί ντυμένοι οι έρωτες” -ποίηση»

Αρχείο 06/07/2015

Αυθάδεια

Συλλογίζομαι πως ποτέ τόση ευδαιμονία
δεν ήταν μακρύτερα απ’ ότι είναι τώρα:
των χιλιομέτρων της απλώνεται μ’ αντρεία
πλατύτερα, όπως ποτέ ψυχοφθόρα,

κορδώνεται αλύγιστη κι αποκρύπτει, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ευστράτιος Αθανασάκης, “Πειρασμοί ντυμένοι οι έρωτες” -ποίηση»

Αρχείο 4.7.2015

Τα στίγματα

Αυτά τα στίγματα απ’ το πέταγμα
μια μύγας πάνω στα χειρόγραφα
υπογραμμίζουν την ευτέλειά τους
Χαμοπετούμενη Καλλιόπη η μούσα σου
μ’ αποκριάτικα φτερά Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιάννης Δάλλας, “να μένει ο άσαρκος σοβάς ορφανεμένος” [2015]»