Ρούλα Κακλαμανάκη, Μνήμη μέλλοντος

Αρχείο 15/09/2015

fav-3

Όταν έρχονται τα πουλιά, τα χέρια μου γίνονται μάζα από
ζωντανούς σπόρους – άγνωστα μικρά όντα, σχεδόν αόρατα.
Τα πουλιά πέφτουνε πάνω μου. Το λευκό και το μαύρο εξαφανίζεται.
Πολύχρωμη βεντάλια παλαιάς εποχής,
χορεύοντας, χάνομαι ανάμεσα στις φτερούγες τους.
Εγκαταλείπω τους πειρασμούς της καθημερινής αγωνίας, και
μεταναστεύω μαζί τους παίρνοντας μόνο το χώμα που μου αναλογεί.

Ζυγιάζομαι στον αέρα και βρίσκω τον εαυτό μου να πατάει στο χώμα.
Κάποιος με ρωτάει τι κάνω εκεί πάνω, κι άλλος μου λέει πως φαίνομαι
πολύ καλά στην υγεία μου. Εγώ βεβαίως, γελάω. Δρασκελίζω με
—-φιλαρέσκεια
ένα ποτάμι ή ένα βουνό και λικνίζομαι ανάμεσα σε δυο μικρά σύννεφα
κι έναν θαλασσινό βράχο.
Όλα καλά. Μου λείπει μόνο η μνήμη μέλλοντος, μια πετσέτα του μπάνιου
και λίγα φρούτα καλοκαιρινά για την ώρα που δύει ο ήλιος.
Όσο κι αν θέλω ν’ αποφύγω τους πεθαμένους γονείς μου, η πείνα και η δίψα
θα με φέρει κοντά τους. Θα τους γνωρίσω άραγε; Θα με γνωρίσουν εκείνοι;

Καλύτερα να τους βρω ξαπλωμένους μαζί: τα μαλλιά τους σεντόνια,
τα χέρια τους βρεγμένη άμμος. Μέλλον απρόθυμο στις ανατροπές.
Τα πουλιά του φθινοπώρου μαζί μας για πάντα.

*
Η Ρούλα Κακλαμανάκη (1935-2013) γεννήθηκε στον Πειραιά, από Μονεμβασίτες γονείς. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εργάστηκε ως δικαστικός υπάλληλος, δικαστής και ως δικηγόρος. Από το 1981 ως το 1989 εκλέχθηκε δύο φορές βουλευτής Α΄ Αθηνών με το ΠΑΣΟΚ και χρημάτισε Υφυπουργός Κοινωνικών Ασφαλίσεων (1981-1986) και Παιδείας (1988). Εξέδωσε οκτώ ποιητικές συλλογές, δύο μυθιστορήματα, μία νουβέλα, δύο αφηγήματα, καθώς και δοκίμια, βιογραφίες και μεταφράσεις. Επίσης, επιμελήθηκε τις ανθολογίες “Σύγχρονων Ούγγρων Ποιητών” και “Νέων Ελλήνων Ποιητών”. Συνεργάστηκε ως αρθρογράφος με εφημερίδες και περιοδικά. Διετέλεσε υπεύθυνη ύλης του περιοδικού “Hellenic Quarterly” και αντιπρόεδρος του ΔΣ της Εταιρείας Συγγραφέων. Έφυγε από τη ζωή στις 5 Ιανουαρίου 2013 στο νοσοκομείο Αλεξάνδρα, σε ηλικία 77 ετών. Συνέχεια στην BiblioNet