Παναγιώτης Δαμκαλής, σπέρνοντας χειμώνα στο κατακαλόκαιρο -ποίηση

fav-3

μετά το χειρουργείο (trailer)

η μελανή ακρίδα βγήκε απ’ τη σχισμή
στη δεξιά ωμοπλάτη και αφού κοντοστάθηκε
στον αυχένα μεταμορφώθηκε με μια
εναέρια πιρουέτα τύπου Τίνκερμπελ
σε βίντεο κλιπ με τις σημαντικότερες
στιγμές της ζωής μου όπως αυτές
θα προβληθούν στο τελευταίο
πετάρισμα του χρόνου

 

fav-3

ανώφελη μεταβολή

όταν δέχθηκα να χαμογελάσω
στις σαγιονάρες σου
φόρεσες το στηθοσκόπιο να δεις
αν η καρδιά μου βρίσκεται στη θέση της
ή μετακόμισε στον εγκέφαλο
αφού, όπως είναι γενικά παραδεκτό,
η φθορά παρελαύνει κάτω
απ’ τη δική της σημαία – μαζί με
τους ανάπηρους και αρνητές –
στην τελετή έναρξης μαζί και λήξης
ενός ανύπαρκτου γεγονότος
όπως θα βεβαίωνε,
αν φυσικά ακούγαμε τη φωνή του,
το – ακούνητο από καιρό – παιδικό αλογάκι

fav-3

σπίτι μόνος

μια αφρικανική μάσκα δεμένη στο καρεκλοπόδαρο
μετράει απορώντας το ξόδεμα των παφλασμών
– και μη νομίσετε ότι προβαίνω σε δεήσεις υπέρ ψυχών
ή να υπολογίσω θέλω πόσα φτερουγίσματα χωράνε
σ’ ένα επιπλωμένο διαμέρισμα
άλλωστε τα μυρμήγκια μποϋκοτάρουν την τακτή διαδοχή
σπέρνοντας χειμώνα στο κατακαλόκαιρο
με αποτέλεσμα να κρεμάω κάλτσες στον ανεμιστήρα
και να κατρακυλάω στη γνωστή δυσώδη υποτροπή
ήτοι, να απολαμβάνω την ολόδικιά μου έπαρση
σνιφάροντας τη σκόνη απ’ τα φτερά μιας νυχτοπεταλούδας

*

©Παναγιώτης Δαμκαλής (Αύγουστος 2015)
φωτο©Στράτος Φουντούλης-agrimologos.com “boat scene abstraction, 2015″

vintage_under2

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε