Κατηγορία: ελληνική λογοτεχνία

Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Turkish delight powder

30/01/2024

Έργο με μια
ολομόναχη σκηνή

(Ο κύριος Γουντ πιάνει το κεφάλι του. Η κυρία τον συντρέχει μα δεν μπορεί να κάνει κάτι. Τα χαρτιά που κραδαίνει εκείνος είναι αδιάψευστοι μάρτυρες. Βρισκόμαστε στην Αμβέρσα του 1928 και απ’έξω ακούγεται ο θόρυβος της αγοράς και του λιμανιού. Ο κύριος Γουντ σχεδόν έχει βάλει τα κλάματα ή βλαστημάει την ώρα και τη στιγμή που διάλεξε να παριστάνει τον επί γης Αρχάγγελο. Η κυρία Γουντ κρατά το χαρτί, βάζει το χέρι με έκπληξη εμπρός στο στόμα της, μοιάζει σοκαρισμένη. Ο κύριος Γουντ της αρπάζει το χαρτί από τα χέρια, σηκώνεται από τη θέση του και κλείνει τα παντζούρια, ανάβει το κερί και λέει στην κυρά να καθίσει.)

Κύριος Γουντ: Το σκέφτηκα γυναίκα. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Τώρα θα το κάνουμε.

Κυρία Γουντ : Απάτη; (ξανά το στόμα στο χέρι ή τ’αντίθετο, όλα μπορεί να συμβούν, και τα κανονικά και τα μη) Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Turkish delight powder»

Ζωή Κατσιαμπούρα, Να έχουμε λίγο Θάνο…

29/01/2024

Σαρανταπέντε χρόνια μαζί.

Στα καλά και στα άσχημα, περισσότερα τα καλά.

Και τώρα, τέλος…

Δεν κλαίει τα νιάτα του, αν και πριν καταπέσει, ένα μήνα τώρα, ήταν θηρίο μοναχό, ως τα μέσα Νοέμβρη κολυμπούσε στη θάλασσα, «Θα με θάψεις» του έλεγε «κι ας με περνάς δέκα χρόνια».

Αλλά, πώς τα φέρνει ο καιρός και η αρρώστια…

Τον είχε κλάψει ζωντανό, όταν της έσφιγγε το χέρι και τού φευγαν και κείνου, άφωνου πλέον από τη διασπορά του κακού στον εγκέφαλο, τα δάκρυα ποτάμι. Και όταν ήρθε η ώρα, έσφιξε την καρδιά της κι ανέλαβε τα τυπικά του τελευταίου του ταξιδιού. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ζωή Κατσιαμπούρα, Να έχουμε λίγο Θάνο…»

Δημήτρης Βαρβαρήγος, Ιδανικό αόριστο ―από τον Γρηγόρη Τεχλεμετζή

24/01/2024

Δημήτρης Βαρβαρήγος, Ιδανικό αόριστο, εκδόσεις 24 γράμματα 2023

«Μνήμη-έρωτας-σιωπή»

Έμπειρος πεζογράφος ο Δημήτρης Βαρβαρήγος, μας καταθέτει μια ποιητική συλλογή στην οποία κατά ιδιότυπο τρόπο ισορροπούν παρελθόν και παρόν.  

Θέματά του, ο έρωτας, η μνήμη, ο βασανιστικός χρόνος και αυτά που έγιναν και δεν αλλάζουν, αλλά ούτε μπορούν να επανέλθουν («ανώφελη αναγγελία/ περασμένων συμβάντων», «Άλλη εποχή…», σ.12), («με λόγια επάνω σε χάρτινο τραπεζομάντηλο/ γράφτηκαν υποσχέσεις/ […]/ μέχρι να φτάσει κοντά του», «Χρέος ανυπεράσπιστο…», σ.11). 

Άσβηστος είναι ο έρωτας, συγκλονιστικός, μαγευτικός, αλλά και αβέβαιος και εύθραυστος, μέσα στην ιδανική αοριστία του. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Βαρβαρήγος, Ιδανικό αόριστο ―από τον Γρηγόρη Τεχλεμετζή»

Ασημίνα Λαμπράκου, Hǎikǒu 俳句

22/01/2024
Katsushika Hokusai, The British Museum

Ι. 

τ η ς   φ ύ σ η ς
Ou-Li-Po

1.  πάνω στη βρύση
—με σκουριασμένο λαιμό
—ο ήλιος γέρνει

1(β) με σκουριασμένο λαιμό στη βρύση
—–πάνω ο ήλιος γέρνει

2.  κόκκινες ντάλιες στα κρύα τζάμια
—πορτοκαλιές φυτεύουν

3.  μια πεταλούδα
—σβήνει αυτό που γράφω
—με το φτερό της Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Hǎikǒu 俳句»

Νίκος Ι. Τζώρτζης, Προς ποιητάς

19/01/2024

I

ΠΡΟΣ ΠΟΙΗΤΑΣ

Πώς να κάνεις ποίημα
ένα διαπύημα·

θέλεις, μα δεν μπορείς να μπεις στο θέμα,
δεν βρίσκεις λέξεις από πύον, πύον κι αίμα.

Πώς να κάνεις ποίημα
ένα, δες, εμπύημα·

αν σπάσει, όπως το γράφεις στην οθόνη, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Ι. Τζώρτζης, Προς ποιητάς»

Λεωνίδας Καζάσης, τέσσερα ποιήματα

17/01/2024

Ευξείνως

Η φύση απλόχερα σου δόθηκε
κι η μορφή σου, θάλασσα που λικνίζεται.
που, παθιασμένα χορεύει,
πραϋνοντας τα μπαχάρια τα εσώτερα που τα μάτια σου γέμουν.
Μείνε εκεί! Το πένθος να φοβάται,
η θλίψη να σε ερωτεύεται,
κυοφορώντας όλβο!

*

Εκδοχή

Σύννεφα, οιωνούς εγείρουν,
όταν ο ήλιος αποκαρώνει Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λεωνίδας Καζάσης, τέσσερα ποιήματα»

Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Τζίνα, να μία σωστική φωτοβολίδα

16/01/2024

Έργο με καταρρεύσεις
 και με συντριβές

(Σκηνικό τραπεζαρίας με ένα σωρό εδέσματα, πιατέλες, καράφες παραγεμισμένες με κρασί. Οι καρέκλες βρίσκονται σε απόλυτη στοίχιση και έχουν πλεγμένα ξύλινα ρόδα στις πλάτες τους. Στην μια πλευρά του τραπεζιού βρίσκονται όλα τα κάδρα των προγόνων. Φέρουν στο ύψος των ματιών τους μια κατάμαυρη λωρίδα χρώμα, σαν κάποιος που ‘χει σφραγίσει το βλέμμα τους για πάντα. Στον άλλον τοίχο κεφαλές θηραμάτων βαλσαμωμένες, τίγρεις, αρσενικά λιοντάρια, βίσονες και θηρία ασυνήθιστα που μόνον κάποιος θαρραλέος θα μπορούσε να κυνηγήσει. Πάνω από το τραπέζι φέγγει ένας πολυέλαιος, ενώ στο ταβάνι μπορεί να δει κανείς ζωγραφισμένη σε κακή αντιγραφή μάλλον , δίχως προοπτική, την Ανάληψη της Μαρίας του Κορέτζιο. Μάλλον ετούτη η Μαρία δεν θα φτάσει πουθενά.)  Συνεχίστε την ανάγνωση του «Απόστολος Θηβαίος, Boutique Théâtre: Τζίνα, να μία σωστική φωτοβολίδα»

Θοδωρής Βοριάς, Χαμένες ψηφίδες 2 ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

07/01/2024

Τὸ παρὸν ψηφιακὸ βιβλίο διανέμεται ἐλεύθερα στὸ διαδίκτυο ἀπὸ τὸν δημιουργό του, ὑπὸ τὴν ἀκόλουθη ἄδεια: Creative Commons

Σχόλια σὲ φωτογραφία

Μὲ τὴν πλάτη στὸ δέντρο,
βρῆκα σημεῖο ζωῆς κι ἀκούμπησα.
Ἡ ὑπόλοιπη φωτογραφία
παρκαρισμένα αὐτοκίνητα καὶ μοτοσυκλέτες.

Ἴσα ποὺ χωράω στὸ σοκάκι,
ἄνθρωπος μονάχος καὶ μηχανήματα.

Προσπαθῶ νὰ σὲ κοιτάξω σαστισμένος
ὅπως κοιτάζει τὸ ἄπειρο ὁ φυλακισμένος Συνεχίστε την ανάγνωση του «Θοδωρής Βοριάς, Χαμένες ψηφίδες 2 ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»