Ή ένα απλό ταξίδι στην ενδοχώρα ―Μετάφραση: Μαρία Αγγελίδου, 1η έκδοση, Δεκέμβριος 2020, σελ. 483, 17,00 € ― από τις εκδόσεις Gutenberg, σειρά Aldina

Το «επιστέγασμα της λαμπρής συγγραφικής πορείας», όπως το χαρακτηρίζουν, του πιο πολυσυζητημένου Νομπελίστα της εποχής μας. «Το Τελευταίο έπος», όπως το αποκαλεί ο ίδιος ο Πέτερ Χάντκε, «ένα ταξίδι στη μαγεία της στιγμής, τη μαγεία τυχαίων γεγονότων. Ένα μάθημα για το πώς να παρατηρούμε γύρω μας» (Frankfurter Allgemeine).

Ένας ηλικιωμένος άντρας που ζει απομονωμένος σε ένα σπίτι στη γαλλική εξοχή (σε ένα παρόμοιο κτήμα στη Γαλλία ζει και ο Χάντκε) αποφασίζει, με αφορμή, ένα ασήμαντο γεγονός, να πραγματοποιήσει ένα ταξίδι στην ενδοχώρα. Στην πορεία του συναντά μια νέα κοπέλα που την αποκαλούν Κλέφτρα των Φρούτων γιατί από μικρή βρίσκει, ακόμα και στην καρδιά μιας πόλης, και μαζεύει όμορφα φρούτα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Peter Handke, Η κλέφτρα των φρούτων ―κυκλοφορεί»

Μετάφραση: Αθηνά Ψυλλιά, εκδόσεις Καστανιώτη

Ο Ρικάρντο Ρέις, ποιητής και γιατρός, ύστερα από πολυετή αυτοεξορία στη Βραζιλία επιστρέφει στην πατρίδα του. Η Λισαβόνα είναι μουντή και άχρωμη, φαντάζει χιμαιρική. Ο ίδιος, αντί να δέχεται ασθενείς, περιπλανιέται με τις ώρες στους δρόμους της πόλης. Λαχταρά την άπιαστη Μαρσέντα, μια δεσποινίδα της οποίας το αριστερό χέρι έχει μυστηριωδώς παραλύσει, αλλά είναι η Λίντια αυτή που μοιράζεται μαζί του το κρεβάτι, η καμαριέρα του ξενοδοχείου όπου έχει καταλύσει. Ώσπου τον επισκέπτεται ένας παλιός του φίλος, ο Φερνάντο Πεσσόα, φορώντας ακόμη το κοστούμι με το οποίο είχε ταφεί μερικές εβδομάδες νωρίτερα. Βρισκόμαστε στην αυγή του 1936, μιας νέας χρονιάς, που είναι και η πραγματική πρωταγωνίστρια αυτού του μυθιστορήματος. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ζοζέ Σαραμάγκου, Η χρονιά θανάτου του Ρικάρντο Ρέις ―κυκλοφορεί»

Εισαγωγή-μετάφραση: Αλεξάνδρα Ιωαννίδου, από τις εκδόσεις Άγρα

Ακόμα και να διαβάζεις κάτι τέτοιο είναι ανείπωτα δύσκολο. Ας με πιστέψουν οι αναγνώστες, μού είναι εξίσου δύσκολο να το γράφω. Μπορεί κάποιος να ρωτήσει : «Για ποιό λόγο να τα γράφουμε, για ποιό λόγο να τα θυμίζουμε όλ’αυτά ; »
Το χρέος του συγγραφέα είναι να διηγείται τη φρικτή αλήθεια, το χρέος του πολίτη-αναγνώστη είναι να τη γνωρίζει. Όποιος στρέψει το βλέμμα από την άλλη, όποιος κλείσει τα μάτια και προσπεράσει, θα προσβάλει τη μνήμη των νεκρών.

Το κείμενο Η κόλαση της Τρεμπλίνκα του Βασίλι Γκρόσσμαν είναι η πρώτη μαρτυρία στον κόσμο για στρατόπεδο συγκέντρωσης. Ο συγγραφέας είναι πολεμικός ανταποκριτής του σοβιετικού στρατού που φτάνει στην Τρεμπλίνκα το καλοκαίρι του 1944. Ο Γκρόσσμαν προσπαθεί να περιγράψει στην Κόλαση της Τρεμπλίνκα το αδύνατο να ειπωθεί. Αγγίζει τα όρια της γραφής. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βασίλι Γκρόσσμαν, Η κόλαση της Τρεμπλίνκα»

Εισαγωγή: Πασχάλης Μ. Κιτρομηλίδης, Μετάφραση: Γιώργος Λαμπράκος, εκδόσεις Πατάκη

Παρουσίαση

Το δοκίμιο Πολιτική ανυπακοή (1849) -ένα από τα σημαντικότερα κείμενα πολιτικού στοχασμού- καλεί τους Αμερικανούς πολίτες να αρνηθούν να καταβάλουν τη φορολογία που τους είχε επιβάλει η τότε κυβέρνηση του Τζέιμς Πολκ, κυβέρνηση που αποδεχόταν τη δουλοκτησία ως νόμιμο δικαίωμα και είχε το 1846 κηρύξει πόλεμο στο Μεξικό, με σκοπό να επεκτείνει τη δουλεία σε περιοχές που θα κατακτούσε. Ο Θορώ διατυπώνει εδώ το δόγμα της «παθητικής αντίστασης» προς την εξουσία με την εκδήλωση ανυπακοής. Αυτό επιτάσσει, λέει ο συγγραφέας, η αίσθηση του δικαίου και η επίγνωση του καθήκοντος. Κάτι ανάλογο είχε διατυπώσει και ο ρομαντικός ποιητής Π. Μπ. Σέλλεϋ, στο ποίημά του «Η μάσκα της αναρχίας» (1819), έργο το οποίο επηρέασε βαθιά τον Θορώ. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Henry-David Thoreau, Πολιτική ανυπακοή ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Από τις εκδόσεις Gutenberg. Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής

ΤΡΙΑ ΑΠΟ «ΤΑ ΣΟΝΕΤΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΟΡΦΕΑ»

[Ω ΦΙΛΕ ΣΙΩΠΗΛΕ ΤΩΝ ΠΑΜΠΛΗΘΩΝ ΠΕΡΑΤΩΝ]

Ω φίλε σιωπηλέ των παμπληθών περάτων, πιάσε
να νιώσεις πόσο η ανάσα σου τον χώρο μεγαλώνει
κι άλλο. Άσε εκεί, στο ζοφερό καμπαναριό, ναι, άσε
ξανά ήχος ν’ ακουστεί. Ό,τι τρώγοντάς σε επιβιώνει

με τούτη την τροφή θα γίνει δύναμη, εξουσία.
Μπαινόβγαινε στη μεταμόρφωση έτσι όπως είναι.
Για σένα η πιο οδυνηρή ποιά είναι η εμπειρία;
Κι αν το να πίνεις σού ’ναι πια πικρό, οίνος τότε γίνε! Συνεχίστε την ανάγνωση του «Rainer Maria Rilke, Τα σονέτα προς τον Ορφέα ―κυκλοφορεί― Μτφρ.: Γιώργος Κεντρωτής [αποσπάσματα]»

Μετάφραση: Αλεξάνδρα Ρασιδάκη ―εκδόσεις Άγρα

Τα όνειρα που απαρτίζουν την παρούσα συλλογή προέρχονται από τα ημερολόγια και τις επιστολές τού Φραντς Κάφκα, πρόκειται δηλαδή για καταγραφές ονείρων εν είδει υπενθύμισης ή και εξορκισμού: «Μη στραφείτε εναντίον μου. Μόνο στα όνειρα είμαι τόσο αλλόκοτος».
Ο Κάφκα, όπως μαρτυρούν τα ημερολόγιά του, βασανίζεται από αϋπνίες και ιδιαίτερα ανήσυχο ύπνο, παρακολουθεί δε και καταγράφει με κάθε λεπτομέρεια τις νυχτερινές αυτές εμπειρίες, συχνά ως ολονύχτια πάλη που τον αφήνει εξουθενωμένο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Franz Kafka, Όνειρα»

✼

Η οικογένειά μου έφτασε εδώ με μια μαρξιστική ιδεολογία

Η μάνα μου γέμισε αμέσως το σπίτι με Αγιοβασίληδες
Ζύγισε τα υπέρ και τα κατά του πλαστικού χριστουγεννιάτικου δέντρου
λες και ήτανε αυτό το πρόβλημά της

Ολημερίς ξεχώριζε τα μακρά από τα βραχέα φωνήεντα
λες και οι φθόγγοι που έβγαιναν από το στόμα της
μπορούσαν να της ξεπλύνουν το ελαιόλαδο από το δέρμα

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Athena Farrokhzad, Η οικογένειά μου έφτασε εδώ με μια μαρξιστική ιδεολογία… ―μτφρ. Γιώργος Καρτάκης»