Emily Jane Brontë, 41 ποιήματα ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

Μετάφραση-εικονογράφηση-κείμενα: Βασιλική Σιαφάκα / Επιμέλεια στα Ελληνικά: Διώνη ΔημητριάδουΑπό τις ΑΩ Εκδόσεις

«41 ποιήματα της Emily Jane Bronte», μεταφρασμένα έξοχα από την Vassiliki Siafaka. Τα ποιήματα συνοδεύονται από σχέδια της ίδιας της μεταφράστριας και παραπομπές με πληροφορίες και σχόλια που έκανε για το κάθε ποίημα χωριστά. Την ποιοτική αυτή έκδοση, επιμελήθηκε άρτια η Διώνη Δημητριάδου. Το αριστουργηματικό και από τυποτεχνικής άποψης βιβλίο, κοσμεί τις προθήκες των βιβλιοπωλείων, με την φροντίδα των ΑΩ ΕΚΔΟΣΕΩΝ, και η κεντρική του διάθεση για όλη την Ελλάδα γίνεται από τα βιβλιοπωλεία: (τηλεφωνικώς και ηλεκτρονικώς)

ΕΛΠΙΔΑ

Η Ελπίδα, μια δειλή φίλη ήταν μόνο·
Καθόταν έξω απ’ του θηρίου το κλουβί,
Της μοίρας μου το τόξο επιτηρώντας, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Emily Jane Brontë, 41 ποιήματα ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Rafael Alberti, «είκοσι άδειων αιώνων δίχως αέρα» ―μτφρ. Γιώργος Κεντρωτής

ΟΙ ΜΟΥΧΛΙΑΣΜΕΝΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ

Και εγένετο φως έχον
για πυρήνα του ένα πικραμύγδαλο.

Φωνή να έχει για ήχο
τα κρόσσια της βροχής
κομμένα με τσεκούρι.

Ψυχή να έχει για σώμα
το αέρινο θηκάρι
του διπλού σπαθιού.

Φλέβες να έχουν για αίμα
χολή σμύρνας και σπάρτου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Rafael Alberti, «είκοσι άδειων αιώνων δίχως αέρα» ―μτφρ. Γιώργος Κεντρωτής»

Romain Gary, Η υπόσχεση της αυγής ―κυκλοφορεί

Μετάφραση: Μαρία Παπαδήμα, από τις εκδόσεις Στερέωμα

Περιπλανώμενος Ιουδαίος, άτακτο αγόρι παρασημοφορημένο με τον Σταυρό της Λορραίνης, αντιστασιακός, γενικός πρόξενος της Γαλλίας στο Λος Άντζελες, σαλτιμπάγκος και τυχοδιώκτης, προφήτης του Χόλιγουντ αλλά και εικονοκλάστης υπέρμαχος του Ντε Γκωλ, ο Ρομαίν Γκαρύ έζησε μια ζωή που υπόσχεται την πιο συναρπαστική αυτοβιογραφία. Αλλά το βιβλίο του δεν είναι απλώς η αποτύπωση της αξεδίψαστης αναζήτησης του συγγραφέα ολοένα μεγαλύτερων προκλήσεων. Είναι, κυρίως, ένα δοξαστικό στη μητρική αγάπη και στην διαπλαστική της δύναμη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Romain Gary, Η υπόσχεση της αυγής ―κυκλοφορεί»

Peter Handke, Η κλέφτρα των φρούτων ―κυκλοφορεί

Ή ένα απλό ταξίδι στην ενδοχώρα ―Μετάφραση: Μαρία Αγγελίδου, 1η έκδοση, Δεκέμβριος 2020, σελ. 483, 17,00 € ― από τις εκδόσεις Gutenberg, σειρά Aldina

Το «επιστέγασμα της λαμπρής συγγραφικής πορείας», όπως το χαρακτηρίζουν, του πιο πολυσυζητημένου Νομπελίστα της εποχής μας. «Το Τελευταίο έπος», όπως το αποκαλεί ο ίδιος ο Πέτερ Χάντκε, «ένα ταξίδι στη μαγεία της στιγμής, τη μαγεία τυχαίων γεγονότων. Ένα μάθημα για το πώς να παρατηρούμε γύρω μας» (Frankfurter Allgemeine).

Ένας ηλικιωμένος άντρας που ζει απομονωμένος σε ένα σπίτι στη γαλλική εξοχή (σε ένα παρόμοιο κτήμα στη Γαλλία ζει και ο Χάντκε) αποφασίζει, με αφορμή, ένα ασήμαντο γεγονός, να πραγματοποιήσει ένα ταξίδι στην ενδοχώρα. Στην πορεία του συναντά μια νέα κοπέλα που την αποκαλούν Κλέφτρα των Φρούτων γιατί από μικρή βρίσκει, ακόμα και στην καρδιά μιας πόλης, και μαζεύει όμορφα φρούτα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Peter Handke, Η κλέφτρα των φρούτων ―κυκλοφορεί»

Ζοζέ Σαραμάγκου, Η χρονιά θανάτου του Ρικάρντο Ρέις ―κυκλοφορεί

Μετάφραση: Αθηνά Ψυλλιά, εκδόσεις Καστανιώτη

Ο Ρικάρντο Ρέις, ποιητής και γιατρός, ύστερα από πολυετή αυτοεξορία στη Βραζιλία επιστρέφει στην πατρίδα του. Η Λισαβόνα είναι μουντή και άχρωμη, φαντάζει χιμαιρική. Ο ίδιος, αντί να δέχεται ασθενείς, περιπλανιέται με τις ώρες στους δρόμους της πόλης. Λαχταρά την άπιαστη Μαρσέντα, μια δεσποινίδα της οποίας το αριστερό χέρι έχει μυστηριωδώς παραλύσει, αλλά είναι η Λίντια αυτή που μοιράζεται μαζί του το κρεβάτι, η καμαριέρα του ξενοδοχείου όπου έχει καταλύσει. Ώσπου τον επισκέπτεται ένας παλιός του φίλος, ο Φερνάντο Πεσσόα, φορώντας ακόμη το κοστούμι με το οποίο είχε ταφεί μερικές εβδομάδες νωρίτερα. Βρισκόμαστε στην αυγή του 1936, μιας νέας χρονιάς, που είναι και η πραγματική πρωταγωνίστρια αυτού του μυθιστορήματος. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ζοζέ Σαραμάγκου, Η χρονιά θανάτου του Ρικάρντο Ρέις ―κυκλοφορεί»

Βασίλι Γκρόσσμαν, Η κόλαση της Τρεμπλίνκα

Εισαγωγή-μετάφραση: Αλεξάνδρα Ιωαννίδου, από τις εκδόσεις Άγρα

Ακόμα και να διαβάζεις κάτι τέτοιο είναι ανείπωτα δύσκολο. Ας με πιστέψουν οι αναγνώστες, μού είναι εξίσου δύσκολο να το γράφω. Μπορεί κάποιος να ρωτήσει : «Για ποιό λόγο να τα γράφουμε, για ποιό λόγο να τα θυμίζουμε όλ’αυτά ; »
Το χρέος του συγγραφέα είναι να διηγείται τη φρικτή αλήθεια, το χρέος του πολίτη-αναγνώστη είναι να τη γνωρίζει. Όποιος στρέψει το βλέμμα από την άλλη, όποιος κλείσει τα μάτια και προσπεράσει, θα προσβάλει τη μνήμη των νεκρών.

Το κείμενο Η κόλαση της Τρεμπλίνκα του Βασίλι Γκρόσσμαν είναι η πρώτη μαρτυρία στον κόσμο για στρατόπεδο συγκέντρωσης. Ο συγγραφέας είναι πολεμικός ανταποκριτής του σοβιετικού στρατού που φτάνει στην Τρεμπλίνκα το καλοκαίρι του 1944. Ο Γκρόσσμαν προσπαθεί να περιγράψει στην Κόλαση της Τρεμπλίνκα το αδύνατο να ειπωθεί. Αγγίζει τα όρια της γραφής. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βασίλι Γκρόσσμαν, Η κόλαση της Τρεμπλίνκα»

Henry-David Thoreau, Πολιτική ανυπακοή ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

Εισαγωγή: Πασχάλης Μ. Κιτρομηλίδης, Μετάφραση: Γιώργος Λαμπράκος, εκδόσεις Πατάκη

Παρουσίαση

Το δοκίμιο Πολιτική ανυπακοή (1849) -ένα από τα σημαντικότερα κείμενα πολιτικού στοχασμού- καλεί τους Αμερικανούς πολίτες να αρνηθούν να καταβάλουν τη φορολογία που τους είχε επιβάλει η τότε κυβέρνηση του Τζέιμς Πολκ, κυβέρνηση που αποδεχόταν τη δουλοκτησία ως νόμιμο δικαίωμα και είχε το 1846 κηρύξει πόλεμο στο Μεξικό, με σκοπό να επεκτείνει τη δουλεία σε περιοχές που θα κατακτούσε. Ο Θορώ διατυπώνει εδώ το δόγμα της «παθητικής αντίστασης» προς την εξουσία με την εκδήλωση ανυπακοής. Αυτό επιτάσσει, λέει ο συγγραφέας, η αίσθηση του δικαίου και η επίγνωση του καθήκοντος. Κάτι ανάλογο είχε διατυπώσει και ο ρομαντικός ποιητής Π. Μπ. Σέλλεϋ, στο ποίημά του «Η μάσκα της αναρχίας» (1819), έργο το οποίο επηρέασε βαθιά τον Θορώ. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Henry-David Thoreau, Πολιτική ανυπακοή ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Rainer Maria Rilke, Τα σονέτα προς τον Ορφέα ―κυκλοφορεί― Μτφρ.: Γιώργος Κεντρωτής [αποσπάσματα]

Από τις εκδόσεις Gutenberg. Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής

ΤΡΙΑ ΑΠΟ «ΤΑ ΣΟΝΕΤΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΟΡΦΕΑ»

[Ω ΦΙΛΕ ΣΙΩΠΗΛΕ ΤΩΝ ΠΑΜΠΛΗΘΩΝ ΠΕΡΑΤΩΝ]

Ω φίλε σιωπηλέ των παμπληθών περάτων, πιάσε
να νιώσεις πόσο η ανάσα σου τον χώρο μεγαλώνει
κι άλλο. Άσε εκεί, στο ζοφερό καμπαναριό, ναι, άσε
ξανά ήχος ν’ ακουστεί. Ό,τι τρώγοντάς σε επιβιώνει

με τούτη την τροφή θα γίνει δύναμη, εξουσία.
Μπαινόβγαινε στη μεταμόρφωση έτσι όπως είναι.
Για σένα η πιο οδυνηρή ποιά είναι η εμπειρία;
Κι αν το να πίνεις σού ’ναι πια πικρό, οίνος τότε γίνε! Συνεχίστε την ανάγνωση του «Rainer Maria Rilke, Τα σονέτα προς τον Ορφέα ―κυκλοφορεί― Μτφρ.: Γιώργος Κεντρωτής [αποσπάσματα]»