Αρχείο 10/02/2015

Χωρισμός ανθόσπαρτος

Η νύφη φορούσε lexotanil
ο γαμπρός ξύρισε τις φλέβες του.
Ζήσαν για λίγο καλά,
ύστερα χώρισαν – από άλλους.
Δεν συναντήθηκαν παρά μόνο
κάποια παραμονή γιορτών.
Ήπιανε ουίσκι, κονιάκ
μα όχι σαμπάνια
μέτρησαν νεκρούς εραστές
και πρόθυμες σειρήνες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δώρα Κασκάλη, “κάπως ξεψύχησε μισή ώρα στο τραμ”»

Αρχείο: 09/02/2015

Μεταμορφώσεις

Ένας ένας οι Ποιητές βρυκολακιάζουν

Όταν πλησίαζε φιλικά η ασχήμια τότε αγαπούσες τα φτερά του
πάρε με, φώναζες, στα ορεινά κρύα νερά στους άγνωστους Γαλαξίες·
ό,τι δεν πρόλαβε να τελειώσει χίλιες σταγόνες στο βουνό χίλιες
πηγές, το ξωτικό γαλάζιο πουλί μια στιγμούλα, λάμψεις και αστραπές
της θυμωμένης μπόρας, μαχαίρια λάμπουν, τα μαστίγια στον αέρα· Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μάρκος Μέσκος, Όσα ντέρτια έχουν τα πουλιά τα λένε πρωί»

Αρχείο 5.2.2015

[ορισμός επιθυμητού επιλόγου ως αρχή μιας συνέχειας]

η εικόνα

ένας άντρας μια γυναίκα υπόγειος σταθμός τρένου ταξιδιού
σύντομης διάρκειας αποβάθρες αντίθετης κατεύθυνσης
ρίχνουν ο ένας στον άλλον στραγάλια παρότι γύρω τους
υπάρχουν πιο ογκώδη αντικείμενα ικανά να πληγώσουν
ανεπανόρθωτα
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, μια σκηνή [2015]»

Αρχείο 4.2.2015

ΑΝΙΣΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ

Μία σκέψη.
Ήρθε και δεύτερη.
Η μία σκέψη μετά την άλλη.
Δεν έμεινε χρόνος να σκεφτώ.
Μια εικόνα χίλιες λέξεις.
Ένα κομμάτι από το πάζλ μου χαμένο.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τσαμπίκα Βασιλειάδη, “Κι η δική μου πυκνότητα -για να ξέρεις- είναι υποκειμενική” -ποίηση [2015]»

Αρχείο 02/02/2015

 «Επάνω απ’ την κλεισμένη ημέρα απόμεινε μονάχα αυτό το αστέρι σαν ένας κόμπος από σπάγκο πάνω σ’ ένα σάκο βαθύ, μαλακό, με αβέβαιο όγκο. Τάχατες τι να’ χει μέσα αυτός ο σάκος; Τι μπορείς να διαλέξεις; Θα ‘ πρεπε να κόψεις με τα δόντια ή με τα νύχια σου τον κόμπο. Τα δέκα δάχτυλα σου έγιναν αργυρά, σχεδόν χρυσά. Μήπως αυτό ήταν μές στο σάκο; (Γιάννης Ρίτσος, ‘Το τέλος μιας ημέρας’, ‘Μαρτυρίες’).

Το κείμενο αφιερώνεται στη μικρή ανιψιά μου

Οι Μαρτυρίες’ του Γιάννη Ρίτσου γράφτηκαν την δεκαετία 1957-1967, μία δεκαετία κατά την διάρκεια της οποίας επήλθαν σημαντικές αλλαγές στο ελληνικό και παγκόσμιο πολιτικό γίγνεσθαι. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σίμος Ανδρονίδης, Οι ‘Μαρτυρίες’ του Γιάννη Ρίτσου»

Aρχείο 1.2.2015 «Της Κυριακής»

1
Πολλοί μιλούν. Μην τους αφίσεις έτσι
στα δυο ποτάμια μόνους τους –
δεν ξέρουν τι κάνουν.
Φρόντισε και γι’ αυτούς παρακαλώ
που σε κυττάζουν έκπληκτοι
φρόντισε πια να καταλάβουν
πόσο υπόφερες όλες τις νύχτες Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μιχάλης Κατσαρός, «…μ’ ένα χαμόγελο που μέσα του γκρεμίζονταν ο κόσμος» [2015]»

Αρχείο 31.1.2015

Ξόδεψες- λέει- μιαν ολόκληρη
πεταλούδα,
για να καταλάβεις πως είναι
ο θάνατος.

Για πες,
τι συμπέρασμα έβγαλες;

Πόσα πολύχρωμα δευτερόλεπτα
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος, Φαινόμενο Gibbs ή σύγκλιση αναπάντητων ερωτημάτων [2015]»

Αρχείο 30.1.2015

ΜΗΚΟΣ ΠΕΛΜΑΤΟΣ

Τα χρόνια είναι σκυλιά
όμως σου μείνανε
στα χέρια

η ύπαρξη παίζεται για πλάκα:
με φασόλια ξερά

παρελθόν
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στέλιος Γιαννίκης, Άπνοια δωματίου -ποίηση [2015]»