Αρχείο 23.1.2015

Πιλάτοι

Δεν είμαι παρά απ’ αυτό μόνο που έρχομαι
Κάθε μέρα υπάρχοντας σε κάτι το άλλο

Αυτό που δε θα γίνω ποτέ

Απ’ αυτό είναι που είμαι φτιαγμένος
Απ’ αυτό κι έναν τρόμο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλέξης Τραϊανός, Από μαγικά χαμένα ονόματα… [2015]»

Αρχείο 21.1.2015

Νοσοκομείο των ξανθών αγγέλων. Ο αγαπημένος μου
ποιητής χτυπημένος από το αίμα στην
καρδιά, κείτεται μόνο με το σλιπ πάνω στα νερά.
Στην άκρη του κρεβατιού, ο μικρός μου
αδελφός και εγώ κοιτάμε το καλοκαίρι. Μια κυρία
από τη Γαλλία μας μιλάει για σουρεαλισμό. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιάννης Κοντός, “Δεν με χωράει το σώμα μου”… [2015]»

Αρχείο 16/01/2015

Ποιήματα και Διηγήματα 2010-2013, Εκδόσεις Γκοβόστη

Περιγραφή
Η Βασανισμένη Ψυχή του Κόσμου καταπιάνεται με τη μεταβατική εποχή του λαού μας και διερευνά την ψυχολογία, τις σκέψεις και τη στάση ζωής ενός ευρέος φάσματος ανθρώπων. Η λογοτεχνική συλλογή προσπαθεί να αξιοποιήσει κριτικά ένα μέρος του λογοτεχνικού κεκτημένου και ν’ ανοίξει το δρόμο για μια τέχνη που έχουμε ολοένα και περισσότερο ανάγκη. Το βιβλίο ευελπιστεί να καλλιεργήσει τον προβληματισμό για την τέχνη, την προοπτική, τον άνθρωπο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Γεωργαντώνης, H Βασανισμένη Ψυχή του Κόσμου»

Αρχείο 12.1.2015

στη Τζένη μου

Τουλάχιστον ακούγαμε τους γλάρους
σ’ εκείνο το σπιτάκι
κοντά στη θάλασσα
κάθε που ανοίγαμε τις γρίλιες
και αντικρίζαμε ένα κομμάτι ουρανό
ματωμένο από τις πρώτες ακτίνες
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τάμμυ Τσέκου, Γλάροι [2015]»

Αρχείο 03.01.2015

[πρόσωπα: φωνές, γυναίκα]
[τοπίο: Σούγια, Απρίλης, σκόνη από την έρημο καλύπτει τον ορίζοντα και το προφανές, άνεμος, δυνατός άνεμος, μοναξιά τοπίου, μοναχικότητα ανθρώπου]

[φωνή]
Δες πόση η αντάρα στα βουνά
από την πικραμένη σκόνη!
Μη και ξεχωρίσουν, λες, στον ορίζοντα

Το άλλο
μάλλον ψάρι ξεβρασμένο
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Όπου η θάλασσα της Σούγιας κολπώνεται τη γυναίκα [2015]»

Αρχείο 02.01.2014

Ιανουάριος
Κοντεύει να ενηλικιωθεί ο χειμώνας
δυό νιφάδες χιόνι
σα μυγδαλιάς φιλάκια
σα δοντάκια παιδικά
πεταμένα στα κεραμίδια της απέναντι στέγης.

Φεβρουάριος
Φτωχέ, κουτσέ Φλεβάρη μου
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τάκης Αναστόπουλος, Μηνολόγιο 2014 [2015]»

Αρχείο 31/12/2014

Πταρνίζομαι καὶ φεύγουν τὰ πουλιὰ ἀπ’ τὰ δένδρα

Ὁ οὐρανὸς εἶναι γεμάτος ματωμένα δόντια
Ἀναμασᾶ ὁ Θεὸς τὶς σάρκες μας,
Καὶ φτύνει νέα σώματα.

Στοὺς τοίχους τῆς αἴθουσας γλυστροῦν χταπόδια
Τὸ δάπεδο εἶναι καλυμμένο μὲ καθρέπτες
Στὸ ἀνάκλινδρο ψυχορραγεῖ ὁ μέγας τραπεζίτης
Δεκάδες χέρια βγαίνουν ἀπὸ μέσα του
Γυρεύουν ἀπὸ κάπου νὰ πιαστοῦν Συνεχίστε την ανάγνωση του «Larry Cool, “Ξημερώνει ἀνοίγοντας τὸ φερμουὰρ τοῦ οὐρανοῦ” κ.α. -ποίηση»

Αρχείο 27/12/2014

μνημόσυνο Μίλτου Σαχτούρη

πέρα μακριά στο φεγγάρι
είναι ένα χλωμό καταφύγιο
η είσοδος περιορισμένη
ακριβή
το χαζεύεις τις νύχτες
α! πόσο θα ‘θελες

όμως μην ξεχαστείς
όταν αρπάξουν φωτιά τα μαλλιά σου
ή το χέρι σου ή όταν Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κατερίνα Ζησάκη, “ενώ θα ‘ψαχνα επίμονα να βρω ορίζοντα” -ποίηση»