Αρχείο 26.12.2014

Οφθαλμοί σε ανάκληση 

Η μνήμη
πριν σε κατασπαράξει θηρίο Ντύνεται
το πρόσωπό σου
Τινάζει από πάνω σου εικόνες
σα να ´ναι σκόνη
Για να σε πλύνει Σκαρφίζεται
δέκα Νιαγάρες Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ειρήνη Καραγιαννίδου, “Είναι σκληρά όμορφο Το ξαφνικό” -ποίηση [2014]»

Αρχείο 25.12.2014

Ίδιος με μια φωτογραφία

Κι έτσι θα μοιάζεις, το λοιπόν, σαν τα χαρτιά
ενός συνταξιούχου
με εξοφλημένα γραμμάτια, τακτικές αποδείξεις,
με υπογραφές παραλαβής και παραδόσεως,
παλαιά εισιτήρια θεάτρων, πλοίων και σιδηροδρόμων –
τόσων πραγμάτων, τόσων πραγμάτων μιας ζωής.

Γι’ αυτό, πέρα από το σώμα μου υπάρχει το άλλο
σώμα μου, —- ίδιο με απόμερο παλαιικό ξενοδοχείο Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μάνος Ελευθερίου, “κι ακόμη εκείνοι που έμειναν κλεισμένοι έξω από τη δική τους πόρτα”… [2014]»

Αρχείο 22.12.2014

Χριστούγεννα στο Γκουαντάναμο

Στο πάρκο αναβοσβήνουν
τα λαμπιόνια.
Το καρουζέλ τρίζει.
Ήρθαν τα Χριστούγεννα;
Ξύπνησα σε μια όαση ελευθερίας.
Διαβόλοι και τριβόλοι όμως
ντυμένοι άνθρωποι
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γρηγόρης Σάκαλης, “ίσως να μπέρδεψα και τις νύχτες” -ποίηση [2014]»

Αρχείο 20/12/2014

ΣΩΣΙΒΙΕΣ ΛΕΜΒΟΙ

Οι μέρες που φαίνονται μπροστά μας
Είναι σωσίβιες λέμβοι σε καταστρώματα πλοίων
Και μας περιμένουν μαζί
Τα μέλλοντα να εξερευνήσουμε

Τα παρελθόντα, είναι ναυαγισμένα πλοία
Που ’χουν ακόμα τα φώτα τους ανοικτά
Στάζουν αλάτι και νερό από τα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βασίλης Ν. Πης, Καρτ Ποστάλ -”σωσίβιες λέμβοι σε καταστρώματα πλοίων”»

Αρχείο 2.12.2014

Ο σπουδαίος Χιλιανός ποιητής Pablo Neruda, είναι ο μεγάλος ‘ανατόμος’ της γης και της μνήμης της Νοτίου Αμερικής. Το ποιητικό του έργο ανάγεται στο φως, στο πάντα λυτρωτικό φως της ενεργής και «ζώσας» μνήμης. Ο μεγάλος Χιλιανός ποιητής αναπλάθει και μεταπλάθει ποιητικά τη γη, τα ποτάμια, τις πέτρες και τα βουνά της Νοτίου Αμερικής. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Pablo Neruda: ‘Να ξυπνήσει ο ξυλοκόπος’ -του Σίμου Ανδρονίδη [2014]»

Αρχείο 18.12.2014

Έχτιζε χρόνια, πάλεψε πολύ.

Πέρασε βράδυα έρμαιο σαρκοβόρων.
Μάζεψε πολλές φορές από το πάτωμα ότι είχε απομείνει:
αποφάγια, νύχτες, χρόνια, μήνες και ήττες.

Δεν ήταν σωστό και συχνά δεν ήταν δίκιο, δεν ήταν ωραίο,
κάποιες φορές η εικόνα της προκαλούσε ναυτία
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σταυρούλα Γάτσου, Χτίστες [2014]»

Αρχείο 17/12/2014

Θέλω να βρεθώ σ’ ένα χώρο κλειστό.
Μορφές γεμάτες αιχμές πληγώνουν την ανάσα μου.
Ο χρόνος ανοίκειος αντίπαλος.
Ποιανού η σκέψη αντανακλάται και ηχεί;
Ποιανής ο πόνος ουρλιάζει έλεος;
Ποιός νεκρός προσμένει την ανάσταση;
Ποιός ζωντανός τη σταύρωση;
Η Γένεση ημέρα πρώτη. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στέλλα Χαιρέτη, Ο τόπος πόνος -ποίηση»

Αρχείο 13/12/2014

SARAJEVO

στη Raffaella Marzano

Μια παύση σε ανοιχτό μικρόφωνο μετά το «grazie»
με πνιγμένη φωνή, τα μάτια βουρκωμένα,
γιατί ραγίζει κι η φωνή γκρεμίζεται σαν γέφυρα.
Μια γέφυρα είναι η φωνή που ενώνει τις δυο όχθες
του Μιλιάτσκα να περπατάν πάνω της οι άνθρωποι
να συναντιόνται να αγκαλιάζονται. Μια γέφυρα
να περπατάνε τα ποιήματα. Ακούγεται ο πόλεμος Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σωτήρης Παστάκας, Μια γέφυρα να περπατάνε τα ποιήματα»