Αρχείο 01/12/2014

Τη μέρα που γεννήθηκες Έβγαλα την πρώτη γυμνή φωτογραφία μου
Σε είχα ήδη αφήσει 4 μήνες πίσω
Έκλεψα το μισό του φεγγαριού σου Και το πέρασα στα χείλη μου
Από τότε χαμογελάω συνεχώς
Εσύ έκλαιγες
Η μάννα σου δεν ζήτησε εξηγήσεις Άφησε μόνο το φως ανοικτό να σε βρίσκω Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, (Το) κοίλο – του χαμόγελου»

Αρχείο 28.11.2014

Εραστές

Από τη συλλογή  «Τα έργα και οι νύχτες», 1965

ένα λουλούδι
όχι μακριά απ’ τη νύχτα
το κορμί μου βουβό
ανοίγει
στη λεπταίσθητη επείγουσα ανάγκη της δροσοσταλίδας. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλεχάντρα Πισαρνίκ, πέντε ποιήματα -μετάφραση Αμαλία Ρούβαλη [2014]»

22/11/2014

Όπου νά’ ναι θα κλείσει το στερνό παραθύρι στην άκρη της βροχής.
Κατακαθίζει το νερό στα σκαλοπάτια.
Τί ξένο που είναι απόψε το τσίγκινο τραπέζι κάτω απ’τη μαρκίζα
Γυμνό και ξεχασμένο δίχως τον ίσκιο των χεριών της.
Κανείς. Ένα δημοτικό φανάρι μουσκεύει μες στη νύστα σου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Άρης Αλεξάνδρου, Ολόκληρη Νύχτα»

Αρχείο 1.11.2014

ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΣΠΑΡΑΓΜΟΣ

Από νωρίς στα χάπια – ανέραστοι γαρ γύρω τριγύρω
αργά στα παιδιά,
από νωρίς στην εποχή – μάνα ορεινή, του ’40 κι εσύ!
αργά στη μητρική…

ό,τι και να γραφεί
κάτω κι από νέες στέγες
ο ξανακερδισμένος χρόνος
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Χρίστος Παλαιοπάνος, ώρα εισχώρησης στο πλέον πειναλέο “πλέω και πάλι” -ποίηση [2014]»

Αρχείο 18/11/2014

Ι

Πάνω σε κύματα ήρεμα όπου κοιμούνται αστέρια
Σαν τα μεγάλα κρίνα, πλέει η Οφηλία η λευκή·
Πλέει απαλά πλαγιάζοντας πάνω στα μακριά της πέπλα .
-Και μέσα στα μακρινά τα δάση ακούγονται αλαλαγμοί.

Πάνε χίλια τόσα χρόνια που η λυπημένη Οφηλία
Περνά, φάντασμα λευκό, πάνω σε ποτάμι μελανό·
Πάνε χίλια τόσα χρόνια που η γλυκιά της τρέλα
Τραγούδι μουρμουρίζει στον άνεμο το βραδινό. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αρθουρος Ρεμπώ, Οφηλία -μετάφραση Ιωάννα Αβραμίδου»

Αρχείο 17/11/2014 -Για την επέτειο του Πολυτεχνείου

Φοβάμαι
τους ανθρώπους που εφτά χρόνια
έκαναν πως δεν είχαν πάρει χαμπάρι
και μια ωραία πρωία –μεσούντος κάποιου Ιουλίου–
βγήκαν στις πλατείες με σημαιάκια κραυγάζοντας
«Δώστε τη χούντα στο λαό».
Φοβάμαι τους ανθρώπους
που με καταλερωμένη τη φωλιά
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μανώλης Αναγνωστάκης, Φοβάμαι»

Αρχείο 15/11/2014

Ούτε εγώ

Πήγαινε με στις αποστάσεις
που περιμένω
από τρένο
ακόμη

παιδί ισορροπούσα στις ράγες
με τα σκαρπίνια του παππού καλογυαλισμένα
και τα δερμάτινα κορδόνια βλεφαρίδες από σκληρό λίπος
χαϊμαλιά στους αστραγάλους

σχεδόν στην γέννηση δραπέτευσα και κρύφτηκα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ελένη Νανοπούλου, ‘σχεδόν στην γέννηση δραπέτευσα και κρύφτηκα’»

Αρχείο 15/12/2014

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Jaroslav Seifert, δύο ποιήματα -μετάφραση Γιώργος Κεντρωτής»