Αρχείο 5.2.2015

[ορισμός επιθυμητού επιλόγου ως αρχή μιας συνέχειας]

η εικόνα

ένας άντρας μια γυναίκα υπόγειος σταθμός τρένου ταξιδιού
σύντομης διάρκειας αποβάθρες αντίθετης κατεύθυνσης
ρίχνουν ο ένας στον άλλον στραγάλια παρότι γύρω τους
υπάρχουν πιο ογκώδη αντικείμενα ικανά να πληγώσουν
ανεπανόρθωτα
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, μια σκηνή [2015]»

Αρχείο 4.2.2015

ΑΝΙΣΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ

Μία σκέψη.
Ήρθε και δεύτερη.
Η μία σκέψη μετά την άλλη.
Δεν έμεινε χρόνος να σκεφτώ.
Μια εικόνα χίλιες λέξεις.
Ένα κομμάτι από το πάζλ μου χαμένο.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τσαμπίκα Βασιλειάδη, “Κι η δική μου πυκνότητα -για να ξέρεις- είναι υποκειμενική” -ποίηση [2015]»

Αρχείο 02/02/2015

 «Επάνω απ’ την κλεισμένη ημέρα απόμεινε μονάχα αυτό το αστέρι σαν ένας κόμπος από σπάγκο πάνω σ’ ένα σάκο βαθύ, μαλακό, με αβέβαιο όγκο. Τάχατες τι να’ χει μέσα αυτός ο σάκος; Τι μπορείς να διαλέξεις; Θα ‘ πρεπε να κόψεις με τα δόντια ή με τα νύχια σου τον κόμπο. Τα δέκα δάχτυλα σου έγιναν αργυρά, σχεδόν χρυσά. Μήπως αυτό ήταν μές στο σάκο; (Γιάννης Ρίτσος, ‘Το τέλος μιας ημέρας’, ‘Μαρτυρίες’).

Το κείμενο αφιερώνεται στη μικρή ανιψιά μου

Οι Μαρτυρίες’ του Γιάννη Ρίτσου γράφτηκαν την δεκαετία 1957-1967, μία δεκαετία κατά την διάρκεια της οποίας επήλθαν σημαντικές αλλαγές στο ελληνικό και παγκόσμιο πολιτικό γίγνεσθαι. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σίμος Ανδρονίδης, Οι ‘Μαρτυρίες’ του Γιάννη Ρίτσου»

Aρχείο 1.2.2015 «Της Κυριακής»

1
Πολλοί μιλούν. Μην τους αφίσεις έτσι
στα δυο ποτάμια μόνους τους –
δεν ξέρουν τι κάνουν.
Φρόντισε και γι’ αυτούς παρακαλώ
που σε κυττάζουν έκπληκτοι
φρόντισε πια να καταλάβουν
πόσο υπόφερες όλες τις νύχτες Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μιχάλης Κατσαρός, «…μ’ ένα χαμόγελο που μέσα του γκρεμίζονταν ο κόσμος» [2015]»

Αρχείο 31.1.2015

Ξόδεψες- λέει- μιαν ολόκληρη
πεταλούδα,
για να καταλάβεις πως είναι
ο θάνατος.

Για πες,
τι συμπέρασμα έβγαλες;

Πόσα πολύχρωμα δευτερόλεπτα
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος, Φαινόμενο Gibbs ή σύγκλιση αναπάντητων ερωτημάτων [2015]»

Αρχείο 30.1.2015

ΜΗΚΟΣ ΠΕΛΜΑΤΟΣ

Τα χρόνια είναι σκυλιά
όμως σου μείνανε
στα χέρια

η ύπαρξη παίζεται για πλάκα:
με φασόλια ξερά

παρελθόν
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Στέλιος Γιαννίκης, Άπνοια δωματίου -ποίηση [2015]»

Αρχείο 11.1.2015 «Της Κυριακής»

Βαθμίδες

1.
Ἤτανε ὅλο τὸ πρωῒ σημαιοστολισμένο
καὶ τραγουδοῦσα.
Ὁλοένα ἔρχονται πιὰ
σὰν ἀπὸ ἀνώτατο δικαστήριο
φωνές.
Ψάχνω μάταια νὰ βρῶ τὴν αἴθουσα
πρέπει νὰ μιλήσω σὲ τόσους
φίλους με τὰ αἰώνια τώρα μάτια.
Κινεῖται ὁ δρόμος πρὸς τὸ μεσημέρι. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Καρούζος, “σφάξε τὴ μιὰ ὀμορφιὰ νὰ πιεῖ τὸ αἷμα ἡ ἄλλη…” [2015]»

Αρχείο 25.1.2015 «Της Κυριακής»

ΟΜΟΡΦΙΑ

Εὐγενικὸ ὅ,τι πέθανεν ἐδῶ,
ποὺ στοίχειωσε τὸ πέταγμα τῶν γλάρων.
Ἁβρὸν ὅ,τι κι ἂν πέρασε ἀπ᾿ τὸ φάρο
κι ἔζησε λίγο στὴν ὑγρὰν ὁδό,
κι ὁ ψίθυρος ὡραῖος τῶν ἐπῳδῶν,
-μνήμης ρᾴθυμο κίνημα βλεφάρων – Συνεχίστε την ανάγνωση του «Άρης Δικταίος, “σὰν ἀσκητὴς ἔλα κι ἐσὺ νὰ γείρεις…” [2015]»