Γιώργος Γκανέλης, Πριν αρχίσω να γελώ ακατάπαυστα -ποίηση

Αρχείο 11/02/2015

fav-3

ΕΛΛΕΙΨΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ

Λίγοι άνθρωποι με πίστεψαν:
Ο μεθυσμένος παλαιοπώλης
Ο σταθμάρχης των τρένων
Και μια ξυπόλητη γυναίκα.
Ο πρώτος γιατί του αγόρασα
Όλες τις διεγερμένες μνήμες
Ο δεύτερος επειδή με είδε
Να ξαπλώνω πάνω στις ράγες
Και η γυναίκα διότι λέει
Κατασκευάζω θλιβερές εικόνες
Πάνω στη γυμνή άσφαλτο.
Εγώ όμως δεν τους πιστεύω
Το μόνο που ακόμα καταφέρνω
Είναι να ξυπνώ τα μεσάνυχτα
Και να καρφώνω στο χαρτί
Τα δυο μου χέρια.

fav-3

ΑΠΟΠΟΜΠΗ

Έκανα δυο – τρεις εντριβές με τσίπουρο
Έδιωξα τους περαστικούς που κοιτούσαν
Έβαλα φωτιά και αυτοπυρπολήθηκα.
Στον παράδεισο οι μεθυσμένοι με υποδέχτηκαν
Ανοίγοντας ένα μπουκάλι νερό
Εγώ πρόλαβα να χύσω λίγα δάκρυα
Πριν αρχίσω να γελώ ακατάπαυστα
Ώσπου ένας μουσικός της φιλαρμονικής
Μου έδωσε την τρομπέτα του
Πήρα θάρρος κι άρχισα να παιανίζω
Τότε ξεκίνησε ένας ακόμη πόλεμος.

Το άλλο πρωί ο ουρανός σερνόταν αιχμάλωτος
Έβρεχε ασταμάτητες σφαίρες
Φύτρωναν ξιφολόγχες στους κήπους
Έκλαιγαν οι μοναχικές γυναίκες
Κι εγώ κοιτώντας τα γεγονότα απ’ το τζάμι
Στέλνω τον ήλιο να κάνει ανακωχή
Αυτός επιστρέφει μ’ ένα άγουρο μήλο
Το δαγκώνω
Και με πετάνε κλοτσηδόν απ’ τον παράδεισο.

*
©Γιώργος Γκανέλης
φωτο©Στράτος Φουντούλης