Κατηγορία: ποίηση

Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος: Ιφιγένεια Σιαφάκα, Σκαντζόχοιρος με παπιγιόν (ποίηση σε πέντε πράξεις και αυλαία)

10/01/2020

Των εκδόσεων Σμίλη

Σε παλαιότερο κριτικό σημείωμά μου για την Ιφιγένεια Σιαφάκα είχα αναφέρει το εξής: «Δομή- πρόθεση-πρόσληψη-γλώσσα είναι άρρηκτα συνδεδεμένα μεταξύ τους, δημιουργώντας έναν δίαυλο επικοινωνίας με το υποσυνείδητο». Αυτός –θαρρώ– είναι ο κύριος άξονας επάνω στον οποίο θα πρέπει να χτίζεται κάθε αναγνωστική προσπάθεια των έργων της συγγραφέως. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος: Ιφιγένεια Σιαφάκα, Σκαντζόχοιρος με παπιγιόν (ποίηση σε πέντε πράξεις και αυλαία)»

Georg Trakl, χαρούμενο πάνω από κάτι ονειροπόλο γέρνει -μετάφραση Γιώργος Κεντρωτής

07/01/2020

ΧΟΕΝΜΠΟΥΡΚ

Κανείς στο σπίτι. Σε κάμαρες φθινόπωρο·
σονάτα σεληνόφωτη
στις παρυφές του σκοτισμένου δάσους.
Τη λευκή πάντα των ανθρώπων όψη σκέφτεσαι
στον ορυμαγδό μακριά του χρόνου· πράσινο σύγκλαδο
χαρούμενο πάνω από κάτι ονειροπόλο γέρνει. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Georg Trakl, χαρούμενο πάνω από κάτι ονειροπόλο γέρνει -μετάφραση Γιώργος Κεντρωτής»

Μαρία Πανούτσου, Ενοχή

02/01/2020

…του θέρους μνήμες σκόρπαγε, τις περασμένες
μαζεύοντας τα πρωινά, κοχύλια στις ακτές,
ξεβράσματα μιας εποχής, της θάλασσας περίσσια,
κι’ έριχνε βλέμματα σε τόπους άλλους μακρινούς,

σκορπίζοντας το είναι του, σε νύχτες ‘λαφιασμένες
καθώς οι μέρες ισομετρικά, ταξίδευαν παντού,
κι οι φόβοι να τον κυβερνούν,

στο μήκος των ονείρων,

χαραματιές που άφηναν σε σώμα και ψυχή,
κι’ ανυποψίαστος αυτός, ριγούσε, μπερδεμένος,

σε κάθε χτύπο του κορμιού,
και της καρδιάς
και του σπιτιού το τρίξιμο…

*
© Μαρία Πανούτσου, 2019 Αθήνα
Φωτο: Στράτος Φουντούλης

Διαβάστε ὀλα κείμενα της Μαρίας Πανούτσου →

Ρογήρος Δέξτερ, Σχεδίες: Στο φως μιας θλιμμένης μέρας

30/12/2019

Ή
Δυο λόγια
(για 2 γάτες τού δρόμου)

Τη χτύπησε ο προφυλαχτήρας
Μες στην πηχτή ομίχλη και
Έπεσε πάνω στο τοιχείο•μετά
Την έβλεπα από τον καθρέφτη
Να κοιτάζει λοξά
Ένα σπουργίτι καθισμένο στα κλαδιά•χάνοντας
Έτσι μία από τις ζωές της

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ρογήρος Δέξτερ, Σχεδίες: Στο φως μιας θλιμμένης μέρας»

Λεωνίδας Καζάσης, δύο ποιήματα

23/12/2019

Στον Κώστα Καρυωτάκη

Το όμορφο ταξίδι στην Ιθάκη,
δοκή του σοφιστή.
Oι κρόταφοί του έσταζαν
στην Πρέβεζα ρυάκι,
του αισθητή η οργή.

—

Στους απύθμενους πυθμένες
μια νυχτιά θα κατεβώ,
μ’οξυμένες τις αντένες Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λεωνίδας Καζάσης, δύο ποιήματα»

Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος, …την εποχή των υακίνθων

19/12/2019

παράταιρη σκηνή

μετράω σαν κλητήρας
τα τελευταία λόγια
του απογεύματος

και σκέφτομαι
πως:

μιαν ανάμνηση
κοστίζει
όσο ένα φαναράκι
νεκροταφείου Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος, …την εποχή των υακίνθων»

Ασημίνα Λαμπράκου, της μικρής τριανταφυλλιάς (παρακάλι)

09/12/2019

έχω μια τριανταφυλλιά
που όλο μεγαλώνει
με τα λιγνά κλαδάκια της
τον ήλιο τον μαζώνει

έλα τριανταφυλλίτσα μου
τον ήλιο μάζεψέ τον
με τα λιγνά κλαδάκια σου
πιάσε και μάλωσέ τον

που κρύβεται και μας ξεχνά Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, της μικρής τριανταφυλλιάς (παρακάλι)»

Λουκάς Λιάκος, Φωνή — Κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

06/12/2019

Από τις εκδόσεις Bibliothéque

 

Η μόνη φωνή που ακούς
Είναι η φωνή που δεν αποκρίνεται

*

Να σε ακούσω
δεν είναι παρά ένας άλλος δρόμος να ανέχομαι το αδύνατο
αδιάκοπα μιας κίνησης
που καθρεφτίζει το μέλλον
σε εκείνη την επιφάνεια του νερού
την φτασμένη ως το μυστήριο της συλλαβής των ονομάτων
όλων όσων είπαν τα τελευταία τους λόγια
κι εγώ τα άκουσα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λουκάς Λιάκος, Φωνή — Κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»