Μαρία Πανούτσου, Τριλογία

Το Ελλιπές

α
ο ήλιος καίει τις ρίζες
μακριά η ημερομηνία 401 π.χ
ο άνθρωπος γεννήθηκε με δυο πουλιά
ξερίζωσε το ένα
ελεύθερος αναζήτησε τα’ άλλα πουλιά
αυτά που πέταγαν αγαπούσε πιο πολύ
με χειρονομίες με πήρε ένα απ’ αυτά Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρία Πανούτσου, Τριλογία»

«Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, 10 επί 10 και πλέον χρόνια, παρέα με το θέατρο

© Martine Franck/Magnum Photos

To Θέατρο και η σχέση του με τις άλλες τέχνες

Τρίτο μέρος

Το θέατρο  ανήκει στο καιρό του. Είναι ο καθρέπτης της εποχής που γράφτηκε. Ένας διασκεδαστικό τρόπος, να μελετήσεις ιστορία, είναι να περιδιαβάσεις  το θέατρο σε διάφορες ιστορικές περιόδους. Σήμερα  το θέατρο  εκφράζει  και πάλι  την εποχή του και κάθε προσπάθεια  διατήρησης μια  άλλης αισθητικής και ηθικής, είναι μάταιη. Το σύγχρονο θέατρο  δεν έχει ξεκάθαρη ταυτότητα όπως  δεν είναι τίποτα ξεκάθαρο στον σύγχρονο κόσμο. Βρισκόμαστε  στο τέλος  και στην αρχή  νέων καταστάσεων που διαμορφώνεται χωρίς να έχουμε κάτι συγκεκριμένο για το που οδηγείται ο άνθρωπος. έτσι και το θέατρο παρουσιάζει μια πολυμορφία. Συνεχίστε την ανάγνωση του ««Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, 10 επί 10 και πλέον χρόνια, παρέα με το θέατρο»

«Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, 10 επί 10 και πλέον χρόνια, παρέα με το θέατρο

Eonnagata *

To Θέατρο και η σχέση του με τις άλλες τέχνες

Δεύτερο μέρος

Το θέατρο είναι σύνθεση τεχνών. Ο Λόγος, η μουσική, ο χορός. Στον λόγο έχουμε γεγονότα, ιστορία, μυθολογία. Ο λόγος υιοθετεί ό,τι έχει υπάρξει ως προς τον γραπτό και προφορικό λόγο. Όλο αυτό το υλικό, διαφοροποιείται από την ύπαρξη ζωντανού ανθρώπου που θα ερμηνεύσει τον λόγο αυτόν. Η αναπαράσταση έχει τους δικούς της κανόνες που τους επιβάλλει στον χώρο. Η μορφή και η δομή μιας θεατρικής παράστασης εξαρτάται  και  από τα επί μέρους στοιχεία, που είναι πολλά περισσότερα από το αρχικό βασικό υλικό. Συνεχίστε την ανάγνωση του ««Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, 10 επί 10 και πλέον χρόνια, παρέα με το θέατρο»

«Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, 10 επί 10 και πλέον χρόνια, παρέα με το θέατρο

Μία νέα ενότητα  στις Στάχτες σε συνέχειες

Το θέατρο και η σχέση του με τις άλλες  τέχνες

Μέρος πρώτο

Ο χορός και το Θέατρο

Την πρώτη μου δασκάλα στο χορό δεν  την  θυμάμαι. Ξεκίνησα με ρυθμική  στην προσχολική ηλικία, σε κάποια σχολή στην Αθήνα. Θα πρέπει να ήταν λίγο αδιάφορο όλο αυτό, αν και σημαδιακό, γιατί δεν έχει αναφερθεί  κυρίως από την μητέρα μου, κάτι συγκεκριμένο. Ίσως πάλι γιατί  ο χορός για μένα ήταν σαν τον αέρα που ανάπνεα. Κάτι φυσικό και που δεν του δίναμε ιδιαίτερη προσοχή, αφού ήταν  τόσο φυσικό και αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητάς μας. Σε αυτόν το συλλογισμό έχω καταλήξει. Οι δικοί μου  το είχαν αποδεχτεί ό, τι θα γινόμουν χορεύτρια. Συνεχίστε την ανάγνωση του ««Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, 10 επί 10 και πλέον χρόνια, παρέα με το θέατρο»

«Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, Ο έρωτας του Δον Μπερλιπμλίν για την Μπελίσσα

Tι είναι ο έρωτας;
O τραγικός Federico García Lorca

Μια μικρή παρουσίαση.
Ίσως το ποιό ερωτικό θεατρικό κείμενο για μένα. Ίσως το κείμενο που ταιριάζει στην αίσθηση που έχω όταν ξυπνάω. Την αίσθηση ενός ανεκπλήρωτου πόθου. Ενός πόθου που δεν έχει όνομα και πρόσωπο. Μια γεύση θανάτου, που έχει το σώμα μου και το μυαλό μου και η καρδιά μου. Μια πραγματικότητα μέσα στην μεγάλη πραγματικότητα που με περιβάλλει.

Ίσως η πιο πραγματική πραγματικότητα. Συνεχίστε την ανάγνωση του ««Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, Ο έρωτας του Δον Μπερλιπμλίν για την Μπελίσσα»

«Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, Αυτός που γεννήθηκε δύο φορές [E’]

Mία προσέγγιση στις Βάκχες του Ευριπίδη

Μέρος E’ (Τελευταίο)

 

πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες·
τοῦτο γάρ ἐστι τὸ αἷμά μου
(Ματθ. κστ΄26-28)

Ο Περσέας(*4 ) ήταν ήρωας της Αρχαιότητας, γιος του Δία και της Δανάης. Παππούς του ήταν ο Ακρίσιος, βασιλιάς του Άργους.

Ο Περσέας  είναι πολύ  σημαντική μορφή της μυθολογίας που  σε κάποια στιγμή   συσχετίζεται με τον θεό Διόνυσο  και  αυτό μας  κάνει  ακόμη πιο φανερή την  ερμηνεία περί  των κοινών στόχων που είχαν αυτά τα δύο σύμβολα, ο θεός Διόνυσος και ήρωας Περσέας. Συνεχίστε την ανάγνωση του ««Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, Αυτός που γεννήθηκε δύο φορές [E’]»

«Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, Αυτός που γεννήθηκε δύο φορές [Δ’]

Mία προσέγγιση στις Βάκχες του Ευριπίδη

Μέρος Δ’

«πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες·
τοῦτο γάρ ἐστι τὸ αἷμά μου»

Η λέξη  ξένος αναφέρεται  στο έργο για τον Διόνυσο.  Η  μορφή του  η μεταμφιεσμένη του  εικόνα, αυτή με την οποία παρουσιάζεται στον Πενθέα, η μασκαρεμένη του μορφή. Στο έργο ακόμη και ο θεός για να πετύχει τον σκοπό του μεταμφιέζεται. Δεν είναι τυχαίο που ονομάζεται από τον Ευριπίδη ξένος.  Ο ξένος είναι ο άλλος μας εαυτός, ο εαυτός που δεν θέλουμε να γνωρίσουμε  και αναφέρεται από τον Πενθέα στον στίχο 233, 247, 352, 453, 642, 800, 1059 επίσης από τον αγγελιοφόρο 1047, 1063, 1077 και από τον χορό μία  φορά 263. Συνεχίστε την ανάγνωση του ««Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, Αυτός που γεννήθηκε δύο φορές [Δ’]»

«Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, Αυτός που γεννήθηκε δύο φορές [Γ’]

Mία προσέγγιση στις Βάκχες του Ευριπίδη

Μέρος Γ’

Ο  Πενθέας ο βασιλιάς της Θήβας παρασυρμένος από τον Ξένο, τον μεταμορφωμένο θεό Διόνυσο, παροτρύνεται να  δει από κοντά τα όσα συμβαίνουν  στον Κιθαιρώνα  από τις γυναίκες της πόλης  που ανάμεσα σε αυτές  βρίσκεται και η μητέρα του, ως ηγετικό πρόσωπο. Οι γυναίκες ανεβασμένες στο Κιθαιρώνα οργιάζουν όχι με την σημερινή έννοια της λέξης αλλά με την διονυσιακή ερμηνεία του 5ον  αιώνα π.Χ την ιερή προσέγγιση της φύσης. Αφήνονται χωρίς  αναστολές  στην δύναμη και στην χαρά της φύσης, και οι σκηνές  στο σημείο  αυτό  του έργου είναι καθαρά παγανιστικές.  Παρακάτω  θα  διαβάσετε  μια σύντομη περίληψη του έργου των και θα πρότεινα, να διαβαστεί όλο το έργο σε μετάφραση  Γιώργου Χειμωνά. Συνεχίστε την ανάγνωση του ««Παιδεία θεατρική εστίν» της Μαρίας Πανούτσου, Αυτός που γεννήθηκε δύο φορές [Γ’]»