Εκδόσεις Στίξις

ΜΗ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΠΩΣ ΠΟΥΛΗΘΗΚΑ

Αλλά γιατί να ανησυχούμε;
Που δεν καταφέραμε να πιάσουμε
την ομορφιά απ’ τα κέρατα
και τον στίχο απ’ τα φωνήεντα;

Μα εσύ δεν έλεγες πάντα
πως κανένα ποίημα δε φτιάχνεται
χωρίς σκουριασμένα καρφιά Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Γκανέλης, Ωδίνες της Ποίησης [αποσπάσματα] -κυκλοφορεί»

Κοινωνία των δε_κάτων

Λίγο πριν εκπνεύσει το 2018, κυκλοφόρησε η τριακοστή συλλογή ποίησης του Ντίνου Σιώτη με τον πολυσήμαντο τίτλο «/». Πρόκειται για την κάθετο. Με αυτή τη συλλογή του ο ποιητής επιχειρεί μία καθετοποίηση προτεραιοτήτων του το 2016 και το 2017. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ντίνος Σιώτης, «/» -κυκλοφορεί»

Εκδόσεις Ιωλκός

Νέα Αρχή

Πίσω σου να ρίχνεις μαύρη πέτρα,
δίχως να σκύβεις, κάτω, το κεφάλι,
πάντα ευθεία μπροστά· και μέτρα
το κάθε βήμα σου ευχή κι ένα μακάρι

να είν’ ο δρόμος σου ανοιχτός Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ελένη Χαϊμάνη, Οιστρογόνα [απόσπασμα] -κυκλοφορεί»

Εκδόσεις Στίξις

[…]

Ανάλωσα πολύ χρόνο ξύνοντας σκουριές
από τα κάγκελα της φυλακής μου
κι έτσι δεν πρόλαβα να αρχίσω τα βαψίματα

Ίσως να ήταν πρόσχημα
μιας και η σκουριά τα πάντα κατατρώει
κι επειδή γνώριζα πως άνευ περίφραξης
δεν θα άλλαζε κάτι σ’ αυτή την προαιώνια φυλακή Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Δουατζής, Χρόνου σκιά [αποσπάσματα] -κυκλοφορεί»

Εκδόσεις Σαιξπηρικόν, 2018

Η ΔΙΚΛΕΙΔΑ

Πού την άφησες, μου είπαν, αυτή τη σκέψη σου εκεί έξω,
τώρα δεν έχεις μυστικά.
Τα ματοτσίνορά μου έπεσαν και τα μάτια μου
έμειναν ανοιχτά σαν πλαστικής κούκλας.
Ένιωσα περίπου σαν φλασάκι, πεσμένο σε πίσω κάθισμα ταξί.
Σε λίγες μέρες Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κούλα Αδαλόγλου, Γιατί το μέλλον μια μικρή κουκίδα [αποσπάσματα] -κυκλοφορεί»

Εκδόσεις Υποκείμενο

Της Νεφέλης
στη Μ.Κ.

πού πάνε όλοι αυτοί οι μεταμορφωμένοι
κεφάλια κόκκινα και κόκκινοι λαιμοί
παρέλαση από σώματα μπρούμυτα
πίσω από πόρτες
μες σε δωμάτια που χάσκουν
κίτρινοι τοίχοι Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαρουσώ Αθανασίου, Ημερολόγιο Θήτα [αποσπάσματα] -κυκλοφορεί»

ΣΚΙΑ

Στοιχειωμένη αμνημόνευτη μνήμη
κρασί, καπνό και ρόδι
σχοινοβασία στο ελάχιστο που αξίζει
παλεύοντας να αναδυθείς, αναδύεται
εγκλωβισμένη σκιά
εγκλωβίζει αρώματα που εξασθενούν
κρασί, καπνό και ρόδι
ισορροπείς ακόμα στο άνισο
με δίχτυ ασφαλείας τη λήθη Συνεχίστε την ανάγνωση του «Άννα Κυριτσιοπούλου, δύο ποιήματα»