Αρχείο 22/06/2017
« Καλώ για την διαδοχή,
όποιον είναι άξιος·
κι ευθύς τον χρίζω ποιητή.»
Σε κάτεργο, πολεμικό·πειρατικό καράβι
με δυό και τρεις σειρές κουπιά,
ο σημαιοφόρος της φυλής
και αρχηγός μας βρίζει,
πως είμαστε μαύρα, λυσσάρικα, σκυλιά·
έτοιμα για σεφέρια,
με τον σιρόκο, τον αέρα· στο πηδάλιο,
στη σπάλα μας, στο κόκαλό μας
βαστάμε μερτικό
Αρχείο 17/06/2017
ΠΟΡΕΙΑ
Προχωράμε
Η γη κτίζει τα βήματα μας
Στον «κόσμιο» παλμό της
Ο ήλιος φλερτάρει
Με το «μέσα» μας φως
Ο αέρας παρασέρνει
Τη φωνή μας στη δική του γλώσσα
Προχωράμε
Τέλειες κατασκευές
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Σταυρούλα Δεμέναγα, ‘Οι μνήμες είναι φωνές’»
Αρχείο 15/06/2017
Αυτόματη Γραφή
Φιλήθηκαν.
Άφησε να της φύγει ένα: «Ναι, καλέ μου. Να είσαι, παρόλα αυτά, τρυφερός».
και τεντώθηκε χαύνα στα κλινοσκεπάσματα.
Το φως, στο νεύμα της, χαμήλωσε μόνο του,
κι έφαγε τον εαυτό του το φυτίλι, αφήνοντας κάπνα στο ταβάνι.
Μετά έκλεισε τα μάτια.
έσφιξε τα βλέφαρα μέχρι που βγήκαν από τους θόλους της οχιές.
Του τυλίχτηκαν στον λαιμό,
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Σούκουλης, Madame Bovary»
Αρχείο 12/06/2017
Κωμικού, ξυπόλυτου θιάσου/έργο τρομερό τα όρη του Καυκάσου
ίθρα ου θανάσιμη τσουλήθρα/ίθρα οα ακατα βόθρα, κολυμπήθρα
Σε πηγή θολή και μολυσμένη/την κρυφή μου αγάπη έχω βαφτισμένη
ερε ο σ’ όλα υπερέχω/όλα τα ζητώ και τίποτα δεν έχω (*)
(σιγανά)
των γυναικών και των αντρών
αχ μάτια μου!
αλάδωτοι οι μεντεσέδες
να προκαλούν συνήθισαν
της φύσης τούς …κορσέδες
(στην εισαγωγή χαμηλά)
παίζουν νταούλια και ζουρνάδες
σουραύλια και τσιφτάδες
ένα δύο τώρα! Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, ίθρα ου θανάσιμη τσουλήθρα (*)»
Αρχείο 05/06/2017
Νυχτερινό υφαντούργημα
Των κρίνων φλοίσβος που γυμνώνει τ’ αυτιά και διασκορπίζεται
Νιώθω στους ώμους της ζωής το σκίρτημα που βιάζεται ν’ αδράξει
—-το έργο
Νιότη που θέλει άλλη μια ευκαιρία αιωνιότητας
Και στην εύνοια των ανέμων ρίχνει το κεφάλι της αδιαφορώντας
Υπάρχει ένα στήθος που χωράει τα πάντα, μουσική που κυριεύει
—-στόμα που ανοίγει
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Μάντης: Οδυσσέας Ελύτης «Οι κλεψύδρες του αγνώστου» [ΣΤ΄]»
Αρχείο 01/06/2017
Απόπειρα
Εδώ είναι χειμώνας αγάπη μου,
κάτι σαν γκρίζα αλογότριχα
κι εσύ είσαι ένας μικρός μπρούτζινος άγγελος,
στην πλάτη σου καρφίτσωσα δυο δυνατά αετού φτερά
δες πόσο λευκά και γαλήνια είναι όλα,
μελετώ την σιωπή καθισμένη σε μια γωνιά
ήσυχα μόνη μου, σαν να είναι κάτι ιερό
Αρχείο 29/05/2017
Χαμογελάμε.
Στ’ αστεία σκλαβοπάζαρα
στις Τράπεζες των πληβείων
στο ξεσπίτωμα
στο παιχνίδι του τυφλού
μέσα στον ηλεκτρικό
«ό, τι έχετε ευχαρίστηση»
και χαχα χουχα τριγύρω
οι πελάτες.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος, Τα απόκρυφα σήματα»
Αρχείο 24/05/2017
ΕΣΚΙΣΕΣ ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΜΟΥ
Έσκισες το γράμμα μου
σε μικρά κομμάτια
που έτρεχαν πίσω σου
πεινασμένα σκυλιά
όπως τις φύσαγε ο αέρας
οι λέξεις.
Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΟΥ ΘΑΛΑΜΟΥ
Ακούγεται το Sanctus των Lacrimosa
Αχνίζουν οι ψίθυροι
πάνω στα τζάμια
Τα ρουμπίνια των χειλιών σου
χαράζουν την επώαση μιας ενοχής
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιάννης Τόλιας, ‘διδάσκομαι των αγγιγμάτων’»
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.