Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Νίκος Μητρογιαννόπουλος, Μέγα λαϊκό

21/06/2021

Νίκος Μητρογιαννόπουλος, Μέγα λαϊκό, εκδόσεις Τυφλόμυγα 2019

Πολύ ιδιαίτερο βιβλίο, που προσπαθεί να συνδυάσει ευαισθησία – ποιητικότητα απ΄ τη μια (εξάλλου, περιλαμβάνονται και ποιήματα), «σκληρή» και εν πολλοίς «αρσενική» θεματολογία απ΄ την άλλη.

Εδώ εμφανίζονται σκυλάδικα, στρατός, ζεϊμπέκικα, εγκατάλειψη, θάνατος, παραζάλη, νοσοκομεία, λαϊκά – ρεμπέτικα, εμφύλιος, σινεμά, καύλες, μετανάστες, αντροπαρέες κλπ• ταυτόχρονα «σφάζονται με μπαμπάκι» κυριλέ πολιτικοί• γκεστ σταρ: Βαρβέρης, μα Μάης 2011.

Ο συνδυασμός δεν πετυχαίνει πάντα: καμιά φορά μπατάρει προς το υπερσυναισθηματικό, το νεορθόδοξο («Προσευχή»), το εθνομπολσεβίκικο: δηλαδή ξεφεύγει από Βαλτινό, Πετρόπουλο, Λιάππα, φαλτσάρει προς Χαριτόπουλο η Πάριο. Όποτε όμως πετυχαίνει, πετυχαίνει υπέροχο. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Νίκος Μητρογιαννόπουλος, Μέγα λαϊκό»

Τόλης Κοΐνης, Ανεβαίνει η σκάλα στον ουρανό;

18/06/2021

Το ήξερα πως δεν μπορούσα να τα καταφέρω.  Αποφάσισα. Όχι από πείσμα. Αποφάσισα, κατόπιν ωρίμου σκέψεως. Ο μόνος δρόμος που δεν θα συναντούσα αστυνόμους, αλλά ούτε κουτσομπόληδες ήταν αυτός. Τα σκαλιά που ανεβαίνουν στο Παλαμήδι. Σκέφθηκα 999 σκαλιά, υψομετρική διαφορά 210 μέτρα, οριζόντια απόσταση το πολύ 20 μέτρα. Σα να έχω στερεώσει τη σκάλα στα σύννεφα….  Έτσι τις ημέρες του κορωναϊού αποφάσισα να τα ανέβω… η επιχείρηση εμπίπτει στην κατηγορία Β6, του επίσημου δελτίου εξόδου,  «σωματική άθληση». Αλλά, δεν είναι πλησίον της οικίας μου… τόσο το καλλίτερο… δεν θα με βλέπει κανένας να αγκομαχώ. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τόλης Κοΐνης, Ανεβαίνει η σκάλα στον ουρανό;»

Μαίρη Φιλιππίδου Κατσανίδου, Φανταστική μουσική πόλη

14/06/2021

Mουσική και μουσικοί, συμφωνίες ασύμφωνες. Ήχοι και απόηχοι. Κρουστά, πνευστά, έγχορδα, όλα μαζί προσπαθούν να εναρμονιστούν. Ηλεκτρονικά πλήκτρα, που  από μόνα τους πλασάρονται στην πόλη που μόνο ήσυχη δεν  είναι. Μια πόλη ιδιαίτερη, σπάνια, μοναδική.

Περπατούν οι κάτοικοι στο έδαφος και με αυτό τον τρόπο πληκτρολογούν την καλημέρα.  Ακουμπούν  κάπου και ηχούν κρουστά,  λέγοντας  την καληνύχτα  έτσι.  Είναι   οι  άνθρωπομουσικοί. Τι όμορφη λέξη!

Η  κάθε τους μέρα είναι ξεχωριστή. Άμεσα  κάποιοι, ή όλοι μαζί, ενορχηστρώνουν   συναυλία σε λίγα μόλις λεπτά.  Μικροί μεγάλοι  αμίλητοι, χωρίς λέξεις, μόνο μουσικές χροιές ρέουν από τα χείλη τους. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Μαίρη Φιλιππίδου Κατσανίδου, Φανταστική μουσική πόλη»

Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Κέλλυ Θεοδωρακοπούλου, Η φυλακή στο κεφάλι σου

14/06/2021

Κέλλυ Θεοδωρακοπούλου, Η φυλακή στο κεφάλι σου ―Εκδόσεις Ρενιέρη, Αθήνα 2017

Γιούρι, ο τελειότερος άντρας του κόσμου: γονιδιακά προκατασκευσμένος μα αμφισβητούμενος ως ανθρώπινη οντότητα, μεγαλώνει απομονωμένος κι επιτηρούμενος, ως προϊόν της πολυεθνικής που τον έχει δημιουργήσει. Το πρώτο του βράδυ στον έξω κόσμο, σκοτώνει δίχως δεύτερη σκέψη έναν υποψήφιο βιαστή.

Βιβλίο με πάμπολλες καλλιτεχνικές αναφορές, άμεσες κι έμμεσες, και ταυτόχρονα έξυπνη σάτιρα πολλών λογοτεχνικών ειδών: επιστημονική φαντασία, αστυνομικό μυθιστόρημα, σοφτ πορνό, δικαστικό δράμα, αισθηματική λογοτεχνία, ψυχιατρική νουβέλα κλπ. Η συγγραφέας δε χαρίζεται ούτε τα κλισέ:  κρυφές βιολογικές σχέσεις, ενδοϊατρικές τριβές, θέατρο, καταναλωτισμός, ρηχότητα των ΜΜΕ, οικογενειακές αναγνωρίσεις, «εθνικοί» χαρακτήρες, φιλοσοφίζουσες ενδοδιερωτήσις, απατηλή γκλαμουριά και –φυσικά– χάπι έντινγκ όπου  «κουμπώνουν» τα πάντα.

(Λέξεις 100)

✿

Λεωνίδας Καζάσης, Ανενδοιάστως

11/06/2021

Η ψυχή δεν θ’ ανταμώσει το αέτωμα του αυγερινού,
η οδύνη νικήτρια εστέφθη στην δίνη του κατατρεγμού.
Της ανίας οπαδοί το απάντεχο ξορκίζουν˙
η ελπίδα που την σκοτώνουν, παιδί ονομάζεται,
η χαρά που την σταυρώνουν, λαγνεία! Και δικάζεται.
Τις αλυσίδες σας υμνείτε! Συνεχίστε την ανάγνωση του «Λεωνίδας Καζάσης, Ανενδοιάστως»

Εύη Γκάλαβου, Τα Χέρια ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]

11/06/2021

Τρία ποιήματα απ΄ τη νέα (χειρόγραφη-χειροποίητη) ποιητική συλλογή της Εύης Γκάλαβου, «Τα Χέρια» – 2021

1. Κάτι πήγα να γράψω σήμερα, ανήμερα της διάρκειας
δεν μπορούσα να θυμηθώ τι χρώμα είχαν τα χέρια σου.
Έτρεμαν;
Ξανά συστήνομαι εμπρός τους, παριστάνω την αθωότητα μήπως
και κερδίσω μια ανάμνηση παραπάνω στο έτος κατασκευής ονείρων και με βοηθήσει με εκείνο το ρημαγμένο ποίημα για τα χέρια
που ακόμα δεν θυμάμαι τι χρώμα είχαν. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Εύη Γκάλαβου, Τα Χέρια ―κυκλοφορεί [αποσπάσματα]»

Δημήτρης Φύσσας, ένα βιβλίο σε 100 λέξεις: Νικολέττα Αλεξάνδρου, Ήχοι και Σιωπές

11/06/2021

Νικολέττα Αλεξάνδρου, Ήχοι και Σιωπές ―εκδ. Βακχικόν, Αθήνα 2020

Αξιόλογο ποιητικό ντεμπούτο από μια δημιουργό που σίγουρα θα δώσει κι άλλα μελλοντικά, καθώς ήδη βρίσκεται πέρα από τη συνήθη στιχοπλοκική σαβούρα, γράφοντας μάλιστα άλλοτε ελληνικά, άλλοτε αγγλικά. Μέτρησα τουλάχιστον μια ντουζίνα ολοκληρωμένα ποιήματα στις δυο συλλογές του βιβλίου («Στα μισά του δρόμου», «Μια ανάσα μακριά»), ωστόσο σχεδόν σε όλα υπάρχουν αξιόλογοι στίχοι.

Προσωπικοί και γενικότεροι καημοί, καλή χρήση του διαλόγου, φιλοσοφικές διερωτήσεις, ποικίλες έμμεσες αναφορές, ωραία πεζοποιήματα ρεαλισμός κλπ: ποιητική αντανάκλαση πλούσιας πορείας.

Για τη δεύτερη έκδοση προτείνω: λιγότερο υλικό + επιμέλεια έκδοσης (π.χ. να μη στριμώχνονται δυο ποιήματα στην ίδια σελίδα) – κειμένου (π.χ. κόψιμο σε αποσιωπητικά – θαυμαστικά).

(Λέξεις 100).

✿

Κωνσταντίνος Κ. Χατούπης, δύο ποιήματα

10/06/2021

ΑΓΙΑ ΦΩΤΕΙΝΗ

Στὸν ἀρχιτέκτονα
Κώστα Παπαθεοδώρου

Τὸ θεϊκό σου ἀνάστημα, μὲς στὴ ζωὴ ῥιγμένο,
ἀνάβει στὴν ἀθιβολὴ λαμπρὰ τὰ ἁγιοκέρια·
σὰν θεικὸ τριαντάφυλλο στὴν κόλαση πεσμένο
βωδιάζει σ’ ὅλες τὶς καρδιὲς καὶ στ’ οὐρανοῦ τ’ ἀστέρια!

*

ΑΠΟΥΣΙΑ

Τὰ δυό μου χέρια ἅπλωνα στοὺς φωτεινούς σου ὤμους
καὶ κάρφωνα τὰ μάτια μου στὰ μάτια τὰ δικά σου· Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κωνσταντίνος Κ. Χατούπης, δύο ποιήματα»