στάχτες

Ένας αιρετικός ηνίοχος της ευρωπαϊκής τέχνης
Τεύχος 1877, Ιούνιος 2018

ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΒΛΑΒΙΑΝΟΥ Ζαν Κοκτώ – Τροία και δούρειος ίππος (αντί εισαγωγής)
ΣΕΡΖ ΛΙΝΑΡΕΣ Ο ποιητής ως ψυχοπομπός, άγιος της γραφής και θεατής του αοράτου (Μια συνέντευξη του καθηγητή Σερζ Λιναρές στην Αντιγόνη Βλαβιανού, σε μετάφραση και σημειώσεις της ιδίας)
ΤΙΤΙΚΑ ΔΗΜΗΤΡΟΥΛΙΑ Η «ποιητική ποίηση» του Ζαν Κοκτώ: τα σκοτάδια του ποιητή στο χαρτί
ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΣΧΑΛΗΣ Κοκτώ-Άναλις: Μια ανθρώπινη φωνή
ΙΩΑΝΝΑ ΝΑΟΥΜ Ζαν Κοκτώ: η παρέλαση ενός ποιητή από το fin du si?cle στην αισθητική camp Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νέα Εστία, Αφιέρωμα: Ζαν Κοκτώ»

Εκδόσεις Στίξις

ΜΗ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΠΩΣ ΠΟΥΛΗΘΗΚΑ

Αλλά γιατί να ανησυχούμε;
Που δεν καταφέραμε να πιάσουμε
την ομορφιά απ’ τα κέρατα
και τον στίχο απ’ τα φωνήεντα;

Μα εσύ δεν έλεγες πάντα
πως κανένα ποίημα δε φτιάχνεται
χωρίς σκουριασμένα καρφιά Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Γκανέλης, Ωδίνες της Ποίησης [αποσπάσματα] -κυκλοφορεί»

Εκδόσεις Πλέθρον / Εισαγωγή-μετάφραση: Γιώργος Σαγκριώτης

[…] Την περίοδο 1921-1933 ο Κρακάουερ θα συντάξει εκατοντάδες κείμενα ποικίλης έκτασης –ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα αποτελούν τα δοκίμια του παρόντος τόμου– και θα συμμετάσχει ενεργά στις διανοητικές ζυμώσεις που λάμβαναν χώρα στη μεσοπολεμική Γερμανία, ιδιαίτερα στους κύκλους των εβραϊκής καταγωγής διανοουμένων της Φραγκφούρτης. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Siegfried Kracauer, Η μάζα ως διάκοσμος και άλλα δοκίμια -κυκλοφορεί»

Κοινωνία των δε_κάτων

Λίγο πριν εκπνεύσει το 2018, κυκλοφόρησε η τριακοστή συλλογή ποίησης του Ντίνου Σιώτη με τον πολυσήμαντο τίτλο «/». Πρόκειται για την κάθετο. Με αυτή τη συλλογή του ο ποιητής επιχειρεί μία καθετοποίηση προτεραιοτήτων του το 2016 και το 2017. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ντίνος Σιώτης, «/» -κυκλοφορεί»

Εκδόσεις Ιωλκός

Νέα Αρχή

Πίσω σου να ρίχνεις μαύρη πέτρα,
δίχως να σκύβεις, κάτω, το κεφάλι,
πάντα ευθεία μπροστά· και μέτρα
το κάθε βήμα σου ευχή κι ένα μακάρι

να είν’ ο δρόμος σου ανοιχτός Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ελένη Χαϊμάνη, Οιστρογόνα [απόσπασμα] -κυκλοφορεί»

Εκδόσεις Στίξις

[…]

Ανάλωσα πολύ χρόνο ξύνοντας σκουριές
από τα κάγκελα της φυλακής μου
κι έτσι δεν πρόλαβα να αρχίσω τα βαψίματα

Ίσως να ήταν πρόσχημα
μιας και η σκουριά τα πάντα κατατρώει
κι επειδή γνώριζα πως άνευ περίφραξης
δεν θα άλλαζε κάτι σ’ αυτή την προαιώνια φυλακή Συνεχίστε την ανάγνωση του «Γιώργος Δουατζής, Χρόνου σκιά [αποσπάσματα] -κυκλοφορεί»

Εκδόσεις Σαιξπηρικόν, 2018

Η ΔΙΚΛΕΙΔΑ

Πού την άφησες, μου είπαν, αυτή τη σκέψη σου εκεί έξω,
τώρα δεν έχεις μυστικά.
Τα ματοτσίνορά μου έπεσαν και τα μάτια μου
έμειναν ανοιχτά σαν πλαστικής κούκλας.
Ένιωσα περίπου σαν φλασάκι, πεσμένο σε πίσω κάθισμα ταξί.
Σε λίγες μέρες Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κούλα Αδαλόγλου, Γιατί το μέλλον μια μικρή κουκίδα [αποσπάσματα] -κυκλοφορεί»

[Χώρος:
λοφάκι και ο προαύλιος χώρος μοναστηριού
κάτω, ελαιώνας
ένας μικρός βράχος, σταθερός
πιο κάτω και πέρα, αμπελώνες
δεξιά-αριστερά, ξέφωτο
Πρόσωπα:
μια γυναίκα κι άλλη μια, μια άλλη στιγμή]

I.

(Όπου η Σπεράντζα θυμωμένη, ξεσπάει)

Τα μάτια της φλυαρούσαν κι εκείνος τα άκουγε στο θρόισμα της οργαντίνας του φορέματος όπως περνούσε μπροστά του, βηματίζοντας μια πάνω μια κάτω σε στενά και πιο στενά κάθε φορά όρια που έβαζε μόνη της Μαλάκα μόνο τα Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Γυναίκες»