στάχτες

[Κι όπου και αν μας βρίσκει το Κακό μνημονεύουμε Εμμανουήλ Ροΐδη, το σύμβολο της διαρκούς πάλης για μια Ελλάδα που πολιτισμικά θα ανήκει στην Ευρώπη: Ἡ πάλη ἔσται μακρὰ καὶ πεισματώδης μέχρις οὗ κατορθωθῇ ἡ κοινωνικὴ μετάθεσις τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τῆς Ἀνατολῆς εἰς τὴν Εὐρώπην]

«Εσύ θα διαρκέσεις, είσαι φτιαγμένος από γράμματα», έγραφε ο ισραηλινός ποιητής Χαΐμ Γκούρι. Με αυτή τη αντίληψη του κόσμου ξεκινήσαμε πριν από 10 χρόνια και μ’ αυτήν συνεχίζουμε. Σ’ αυτά τα χρόνια δεν υποστείλαμε τη σημαία της ποιότητας, της ευθύτητας, της σαφήνειας και του πραγματικά κριτικού λόγου. Δεν θα κουραστούμε να επαναλαμβάνουμε τη φράση που γράψαμε στην «ταυτότητα» της ARB στην ιστοσελίδα μας, ότι «αν υπήρχε πραγματική κριτική στη χώρα μας όλοι θα (αναγκαζόμασταν να) ήμασταν καλύτεροι». Ούτε θα κουραστούμε να διακηρύσσουμε ότι «Το μόνο πράγμα που είναι χειρότερο από μια ηλίθια κακή κριτική είναι μια ηλίθια καλή κριτική».

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Athens Review of Books: Έτος 10ο, τεύχος 100ό»

Από τις Εκδόσεις Ποταμός

Δυο ετεροθαλείς αδελφές σε ώριμη ηλικία, η Ρούλα και η Ράνια, ζουν απομονωμένες σ’ ένα διαμέρισμα. Το παρόν πηγαινοέρχεται αφηνιασμένα στο παρελθόν, μέσα σε ελάχιστα τετραγωνικά. Επικοινωνούν μεταξύ τους και με τον έξω κόσμο, δημιουργώντας ασυνήθιστες ιστορίες ανάμεσα στην φαντασία και την πραγματικότητα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αντώνης Νικολής, Το γυμναστήριο -κυκλοφορεί»

Σας βεβαιώ Αλλά εσείς μην το πιστέψετε Σκοτεινός ασύνταχτος, με ακολουθούσε Όχι πάνω από το προσδιορίσιμο «ακολουθώ» Όχι περισσότερο από τρεις μακρείς ως τα καλοκαίρια, χειμώνες Μπερδεύοντας πλήκτρα βήματα ίχνη όμως Συννέφιασα Έγραψα σημείωμα: Κάνε «αυτό» Υπάκουσε Έλα και θα ξαναγράψουμε μαζί τον ξένο του Καμύ Έγραφα και Γελούσα: Ποια είμαι εγώ να…; Γέλασε Υποθέτω κι ο ίδιος Άγρια Έπειτα, σας βεβαιώ έγινε Αλλά εσείς μην το πιστέψετε Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Αγαπάνθεμον(*)»

Περιεχόμενα τεύχους 100, Νοεμβρίου

Ιωάννης Δ. Στεφανίδης, «Είδος υπό εξαφάνιση»;
— Η τολμηρή κατάθεση ενός βρετανού θεράποντα της νεότερης ελληνικής ιστορίας</em
Κυριάκος Μητσοτάκης, Nτροπή για την Ελληνική Δημοκρατία η καταδίωξη της Athens Review of Books
Σταύρος Θεοδωράκης, Να σταματήσουμε την παράλογη και εκδικητική βία
Μιλτιάδης Κύρκος, Μαρία Σπυράκη, Νέα ερώτηση προς την Κομισιόν για τις διώξεις της ARB
Δημήτρης Χαντζόπουλος, Για τα 100 τεύχη της Athens Review of Books
Συνεχίστε την ανάγνωση του «The Athens Review of Books, τεύχος Νοεμβρίου 2018 -κυκλοφορεί»

Στα πρότυπα του εύθυμα
και αφοπλιστικά
ρεαλιστικού
Αλαίν ντε Μποττόν.

Ένα τρομερό δελτίο ειδήσεων

Άγνωστα πρόσωπα και κατάσκοποι φθάνουν στα σαλόνια μας. Η είδηση είναι πως ένας άλλος, ακόμη ψυχρότερος πόλεμος μαίνεται. Εκεί ακριβώς, στα σαλόνια μας, στην εποχή που υμνείται όσο ποτέ ο Μαρινέτι, στο τέλος και του τελευταίου κώδικα με μυστηριώδεις, αχαλίνωτες πράξεις.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Live News»

(πρόλογος στον τόμο:
Dorothy Parker: The Collected – Dorothy Parker
Modern Classics, Penguin)

ΙΙI
(μέρος Τρίτο)

Διαβάστε τα προηγούμενα μέρη ( Ι ) και ( ΙΙ )

Τα βασικά στοιχεία της μακρόχρονης, όπως ήταν, ζωής της Ντόροθυ Πάρκερ, αναφέρονται συνοπτικά· και είναι κρίμα, εφόσον λίγες καριέρες, μετά από ένα λαμπρό ξεκίνημα, μπορεί να παρατηρηθεί να έχουν το ίδιο χωρίς διακοπή και λυπηρά εξαλειφθεί. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ο Brendan Gill για την Ντόροθυ Πάρκερ και το έργο της[III] -μτφρ. Ασημίνα Λαμπράκου»

(πρόλογος στον τόμο:
Dorothy Parker: The Collected – Dorothy Parker
Modern Classics, Penguin)

ΙΙ
(μέρος δεύτερο)

Η πιο δημοφιλής ποιήτρια του 20^ου αιώνα, πριν από την Πάρκερ, ήταν η Edna St. Vincent Millay, η οποία συχνά εθεωρείτο να έχει χρησιμεύσει ως φιλολογικό μοντέλο γι’ αυτήν (Πάρκερ). Δεν ήταν καθόλου έτσι· για έναν λόγο: η Millay υπήρξε μια περισσότερο ικανή στιχουργός από την κυρία Πάρκερ, με μια μαεστρία πάνω σε πολλές ποιητικές φόρμες που η κυρία Πάρκερ ποτέ δεν επεχείρησε, και, για έναν ακόμη λόγο: η δεσποινίς Millay έχαιρε ενός πολύ μεγαλύτερου βεληνεκούς εκφραστών συναισθημάτων, για τα οποία ξόδεψε μια ζωή σκληρής διανοητικής προσπάθειας να τα διερευνήσει. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ο Brendan Gill για την Ντόροθυ Πάρκερ και το έργο της[II] -μτφρ. Ασημίνα Λαμπράκου»