Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Live News

Στα πρότυπα του εύθυμα
και αφοπλιστικά
ρεαλιστικού
Αλαίν ντε Μποττόν.

Ένα τρομερό δελτίο ειδήσεων

Άγνωστα πρόσωπα και κατάσκοποι φθάνουν στα σαλόνια μας. Η είδηση είναι πως ένας άλλος, ακόμη ψυχρότερος πόλεμος μαίνεται. Εκεί ακριβώς, στα σαλόνια μας, στην εποχή που υμνείται όσο ποτέ ο Μαρινέτι, στο τέλος και του τελευταίου κώδικα με μυστηριώδεις, αχαλίνωτες πράξεις.

Ωστόσο, εμείς πρέπει να δώσουμε προσοχή, να μην απωλέσουμε την ψυχραιμία μας και άλλα τέτοια. Εμείς, μια τάξη ανάμεσα στις άλλες που καταπίνει τελεσίδικα η ιστορία, πρέπει να φανούμε αντάξια της επιτυχίας μας.

Στις ειδήσεις. Οι αστυνομικοί εισέβαλαν στο σπίτι την ώρα που το μωρό ψηνόταν κυριολεκτικά στον φούρνο. Η γυναίκα, δήλωσε γιαγιά του άτυχου βρέφους και οδηγήθηκε στις ομοσπονδιακές φυλακές. Ψυχραιμία φίλε, αυτή η γριά είναι κιόλας μίλια μακριά σου, στα βάθη της αμερικανικής ενδοχώρας.  Λοιπόν, παρατήρησέ την καλύτερα, η ιστορία της έγινε κιόλας χρονικό.

Ξανά στις ειδήσεις. Φώναζε και μαχαίρωνε την φίλη της η πρώην κατάδικος. Αφορμή η απροθυμία του θύματος να ακολουθήσει τις φονικές εντολές της. Οι επιβάτες, είπαν την είδαν να μαχαιρώνει στον λαιμό και στο στήθος και το μάτι το θύμα. Στον σταθμό οι αστυνομικοί συνέλαβαν την παρ΄ολίγον δολοφόνο, η οποία και δήλωνε ευθαρσώς και μ΄άρρωστη αυτοπεποίθηση, “Im a psycho killer

Το φρόνημά σου πρέπει να μένει σταθερό. Ξανά. Φωτογραφίες, Τσερνόμπιλ,  η περιοχή κατοικείται εκ νέου. Τώρα φιλοξενεί μια άγνωστη πανίδα, επικίνδυνα φυτά, σκουριά και ανεμογεννήτριες και παιδικές χαρές. Όμως κατοικείται ξανά. Ψύχραιμα, εκεί μίλησε ο χαμός.

Ξανά, φωτογραφίες απ΄την μαύρη επέτειο, και άλλοι εκτελεσμένοι στα κροατικά δάση, και άλλοι. Σε χίλιες εκατό γυναίκες αντιστοιχούν εκατό και κάτι άνδρες. Αυτήν την εποχή θα την ονομάσουμε εφεξής, εποχή του γαλάζιου, τ΄ακούς, εποχή του γαλάζιου.

Στις καρδιές μας φύσηξε ξανά ο ρομαντισμός. Αληθεύει άραγε πως σ΄όλες τις εποχές διάλυσης επικράτησε αυτό το ρεύμα, ποιος γνωρίζει μ΄ασφάλεια τη δόξα των στατιστικών. Ο καιρός μας σέρνεται δίχως σταθερές σημασίες και έγκυρες αναφορές. Μια φωτογραφία  δεν κοστίζει πια χιλιάδες λέξεις, επειδή με βάση τον παγκόσμιο νόμο του εμπορίου, όλα διαθέτουν μια ανίκητη τιμή και η λέξη συνιστά μια υπόθεση δαπανηρή. Όμως ο λόγος τελειώνει, εκεί που όλα τ΄αποδεικνύει το μοντέλο. Σαν να λέμε πως νίκησε οριστικά η ζωγραφική και πως τώρα εμείς πρέπει να υποκλιθούμε στο μεγαλείο της. Η είδηση φθάνει μ΄εξωτικά ρούχα, με στρας νύχτες, νεαρές υψικάμινοι διεκδικούν ένα μερίδιο στον ουρανό, ρομποτικές βραδιές, με σένα δίχως ψυχή να υποκλίνεσαι εμπρός σ΄ένα μικρό μαρμάρινο ανθοδοχείο με πλαστικό και αναλλοίωτο περιεχόμενο, συνταγή της είδησης και της σκηνογραφίας που θυμάσαι απ΄όλες τις μέρες της ζωής σου. Ίσως οι κειμενογράφοι ανήκουν και εκείνοι στις τάξεις που νικήθηκαν. Στα επαγγέλματα που σβήνει ο καιρός, καθώς ο χρόνος λιγοστεύει σ΄εκείνο το ουτοπικό μοντέλο όπου όλα τ΄ανταλλάσσεις με τη γρήγορη μοναξιά και το αδέξιο κεραυνό σου.

Η είδηση συμβαίνει τώρα, πριν για πάντα, φθάνει αργά τ΄απόγευμα ή μες στη νύχτα, ανεξαρτήτως σοβαρότητας εισβάλλει στην καθημερινότητα και μας απασχολεί. Είμαστε οι κύριοι και οι κυρίες, μας απευθύνονται συγκλονιστικά συμβάντα και φάρσες της ζωής ή της επιστήμης. Εμείς δεν γελούμε πια, διαλέγουμε κάτι άλλο μες στην εκτυφλωτική γκαλερί και εκεί ξοδευόμαστε. Είμαστε ανίδεοι, ξέρετε, σαν παιδιά υποκύπτουμε. Πριν μιλήσουμε ανταλλάσσουμε φωτογραφίες με τα λογισμικά μας. Αν το θέλεις όλα εξηγούνται και αυτό είναι επικίνδυνο. Η είδηση είναι επικίνδυνη όσο λιγοστεύουν οι εξηγήσεις. Σκόρπια μηνύματα φθάνουν εδώ και εκεί, Τόκιο, Απολλωνία, Πράγα, Μοντεβιδέο, Καμπέρα, οι δυνάμεις προωθούνται, φριχτά χτυπήματα σε διάφορα σημεία του σώματος, κακώσεις, κακώσεις, όλα τα παιδιά του Ντέρι να κάτσουν στα γόνατα της εκκλησίας και η συγχώρεση θα ΄ρθει γλυκά σαν ύπνος. Και σαν είδηση.

Ξανά. Στις ειδήσεις, το μικρό αφιέρωμα για την Εύα Κάσιντυ, ντοκιμανταίρ για τα σύννεφα, “ένα φαινόμενο οικουμενικό, πριν από εμάς”, πριν από εμάς οι ωραίες, λυπημένες πολιτείες μας. Φλας μπακ στη ζωή και το έργο της ερμηνεύτριας. Ψύχραιμα, αυτή εδώ είναι η κρισιμότερη καμπή. Όταν όλα γίνουν μουσική, προβλέποντας σ΄αυτό το γεμάτο σύμπαν, θ΄αρχίσουν να φθάνουν και άλλες, και άλλες ειδήσεις, Τζακάρτα, το τραίνο πάνω στον κόσμο, χίλια και πλέον τα θύματα, αναβαθμίζομαι, αναβαθμίζεσαι, αναβαθμίζεται στην πορτοκαλί κατηγορία. Γι΄αυτό καλύψτε ό,τι μπορείτε και γρήγορα στα υπόγεια του δημαρχείου, όπου θα είμαστε ολότελα ασφαλείς, ώσπου να περάσει η καταιγίδα, καταρρίφθηκε πάνω απ΄την Δαμασκό,  οι νέοι θα βραβευθούν, Σιγκαπούρη, Μπρεντ, Δολάρια Ηνωμένων Πολιτειών, γιεν, μικρές, μονοσύλλαβες σημασίες μου, σαν βρετανικοί, φλεγματικοί  έρωτες οι δείκτες μου ανεβοκατεβαίνουν στο υγρό πράσινο του Ιταλού μεσοπολέμου, Τορίνο Μίλαν διεκόπη.

Μα τώρα έχεις παραδοθεί αμαχητί στην είδηση, στο καζίνο του καιρού ποντάρεις έξαλλος με τη συγκρατημένη κινητικότητα ενός νευρώδους πορτραίτου. Η είδηση σε μια φωτογραφία, όλα συνοψίζονται, τα υπόλοιπα ελεύθερα ας περιγραφούν.

Εμπρός στις σταθερές τροχιές σας, οι ειδήσεις θα φθάνουν για πάντα, μην ανησυχείτε. Θα κάνουμε τον κόσμο και την ιστορία και τις ζωές ένα τεράστιο άλμπουμ. Μόλις θελήσετε, όλα θα επανέρχονται, με ακρίβεια, στη σειρά τους, η ζωή σας θα΄ναι γεμάτη ντοκουμέντα, τις μαρτυρίες των αυτόπτων πάνω στα φιλμ, απ΄όλες τις γωνιές του κόσμου, για τα μάτια και για τις ψυχές σας μόνο.  Μην ανησυχείτε. Συνεχίστε, γρήγορες συνευρέσεις, μια κουβέντα και ξανά μόνοι μες στις ειδήσεις. Και τις φωτογραφίες των πρακτορείων που κοστίζουν ακριβά και φθάνουν κατά δεκάδες κάθε απόγευμα από εκείνους που ανταποκρίνονται.

Καληνύχτα σας.

*

©Απόστολος Θηβαίος