Βαγγέλης Αλεξόπουλος-Διώνη Δημητριάδου: Άι Ογκάουα, Τα αιρετικά παραμύθια -κυκλοφορεί

Μετάφραση: Βαγγέλης Αλεξόπουλος και Διώνη Δημητριάδου, εκδόσεις Βακχικόν

Η Άι Ογκάουα (Ai Ogawa), ή απλώς Άι, γεννήθηκε το 1947 στο Albany του Texas από πατέρα ιαπωνικής καταγωγής και μητέρα αφρικανικής και πέθανε το 2010 στο Stillwater της Oklahoma. Σπούδασε ιαπωνική γλώσσα στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, ενώ ασχολήθηκε και με τη μελέτη του Βουδισμού. Ήταν Επισκέπτρια Καθηγήτρια στο Binghamton University και στο State University of New York (1973-1974). Μετά την απονομή του Εθνικού Βραβείου Ποίησης των ΗΠΑ το 1999 (National Book Award for Poetry) για την ποιητική της συλλογή Vice, έγινε τακτική Καθηγήτρια στο Τμήμα Αυτοχθόνων Αμερικανών. Η Άι είναι γνωστή για την επιδεξιότητά της στους δραματικούς μονολόγους, όπως επίσης και για τη χρήση σκοτεινών αμφιλεγόμενων θεμάτων στα έργα της. Αφηγείται μικρές αυτοτελείς ιστορίες, βιωματικές ή προϊόν αληθοφανούς μυθοπλασίας. Με τον τρόπο που έζησε, που εκφράστηκε ποιητικά, και αντιμετώπισε το τέλος της ζωής της έδειξε πως διέθετε ένα σπάνιο ταλέντο για ζωή. Είναι μια φωνή ζωντανή και προκλητική στην παγκόσμια ποίηση.

Κατερίνα Ατσόγλου, Συμβολισμοί -κυκλοφορεί

Από τις εκδόσεις Βακχικόν

Ό,τι αγγίζει την ψυχή
εκείνη που στέκει αθέατη
κρυφά μέσα σε σώματα που υποφέρουν
σε σώματα που ζουν το πάθος
ή που ήρεμα νικούν τον χρόνο
ό,τι αγγίζει την ψυχή
είναι ιερό
είναι αγίασμα
είναι ο λόγος να υπάρχουμε Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κατερίνα Ατσόγλου, Συμβολισμοί -κυκλοφορεί»

Δημήτρης Φύσσας: Δέκα σημεία για το «Όλη νύχτα εδώ» του Ιάσονα Χανδρινού

Ιάσονας Χανδρινός, Όλη νύχτα εδώ -Μια προφορική ιστορία της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου
Επιμέλεια-Εισαγωγή: Ιάσονας Χανδρινός. Εκδόσεις Καστανιώτη, σελ. 800

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου και οι μικρόψυχοι επικριτές μιας σπουδαίας δουλειάς

Το «Όλη νύχτα εδώ. Μια προφορική ιστορία της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου» είναι το σημαντικότερο βιβλίο που έχω διαβάσει για την εξέγερση του Πολυτεχνείου, νομίζω σημαντικότερο κι από τα πεντάτομα Πρακτικά της σχετικής δίκης του 1975- και δεν έχω διαβάσει και λίγα. Τα δέκα σημεία που ακολουθούν αιτιολογούν αυτή τη γνώμη μου, αντικρούοντας ταυτόχρονα μικρόψυχες, βιαστικές και τελικά άδικες επικρίσεις που τείνουν να υποτιμήσουν τη σπουδαία δουλειά.

  1. Ο Χανδρινός μόχθησε επί σχεδόν δέκα συναπτά χρόνια να μαζέψει / απομαγνητοφωνήσει / επιμεληθεί / υπομνηματίσει (σε ελάχιστα, μα καίρια σημεία, επειδή διασταυρώνονται μεταξύ τους) ογδόντα τέσσερις μαρτυρίες (βάλε κι άλλες που τελικά δε δημοσιεύτηκαν), να γράψει Πρόλογο / Εισαγωγή (όπου πολύ έξυπνα «έχωσε» και τη Βιβλιογραφία του, υποσημειωμένη) / Χρονολόγιο και να συνθέσει αλφαβητικό Ευρετήριο, ενώ ποιος ξέρει επί πόσον καιρό μελετούσε υλικό. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Φύσσας: Δέκα σημεία για το «Όλη νύχτα εδώ» του Ιάσονα Χανδρινού»

Φραντζέσκα Άβερμπαχ, Απώλειες -Κυκλοφορεί (αποσπάσματα)

από τις εκδόσεις Θράκα, 2019

ΑΥΤΑΠΑΤΗ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙΣ ΖΩΝΤΑΝΟΣ

Γυρνάω σπίτι ρημαγμένη.
Θέλει αφοσίωση αυτό που κάνω
να φροντίζω την πληγή να μην την κλείσεις.
Βλέπεις;
Θέλω να ξανάρθεις να προσποιηθούμε τους ερωτευμένους
και ας μην είναι κανείς μας.
Επιλέγω φως μοναχικό. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Φραντζέσκα Άβερμπαχ, Απώλειες -Κυκλοφορεί (αποσπάσματα)»

Αχιλλέας Σωτηρέλλος, Φτήνια

Μεσ’ τη σιωπή των φωνακλάδων ηγετίσκων

Ήταν πάντα τα θολά βλέμματα και οι χορτασμένες κοιλιές τους που με απωθούσαν. Δεν είχε σημασία τι έβγαινε από το στόμα τους αφού συνήθως εκφερόταν κακοφορμισμένο και σάπιο. Είχαν αποφασίσει μάλλον από πολύ μικροί να χτίσουν πολιτική καριέρα πάνω σε υπολογισμούς και λογιστικές ακροβασίες μισανθρωπίας, πρόβαραν κουστούμια βγαλμένα από τη ναφθαλίνη και συντηρούσαν την ψυχή τους σε βάζα φορμόλης καθώς ερέθιζαν το θυμικό του ακροατήριου με υπερβολές και φτηνές κορώνες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αχιλλέας Σωτηρέλλος, Φτήνια»

Έκτωρ Πανταζής, αστερίσκοι

o Έκτωρ Πανταζής

Mπορεάλις δύναμη, αυτή που γεννά τους κυκλώνες. Γιατί τα ρολόγια στρέφονται δεξιά;
Γιατί η ρουφήχτρα της μπανιέρας πάει δεξιά;
Ποιητής είναι αυτός που γεμίζει τη μπανιέρα με βγαλμένη την τάπα, για να ταπώνει τη ρουφήχτρα.

*Οπωσδήποτε μούσα θα υπάρχει γιατί διαφορετικά η φράση είναι άμουση  ακαλλώπιστη. δίχως καλλιέπεια. με αμύριστο στόμα.

*πινακίδα:»πωλείται το παρόν». Γιατί όχι το παρελθόν, το μέλλον; Συνεχίστε την ανάγνωση του «Έκτωρ Πανταζής, αστερίσκοι»

Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Διαφημιστικές Καμπάνιες

για την ηθογραφία του
μέλλοντος

Η βροχή πέφτει ανάμεσα στις στέγες των σπιτιών. Ναι, ακριβώς εκεί, ίσια στην φλέβα της πόλης πέφτει η βροχή.

Τα φώτα χαμηλώνουν και

Ο Φέλιξ μοιάζει ταραγμένος. Τριγυρνά στους δρόμους από το απόγευμα. Νιώθει κουρασμένος μα έχει αποφασίσει πως θα περπατά ως την τελευταία του ανάσα. Ναι, ο Φέλιξ ζει την θλίψη του με τον πιο ιδιαίτερο τρόπο του κόσμου. Βαδίζει δίχως σκοπό, τα αγόρια του μαγαζιού τον περιεργάζονται, το φορτίο τού έχει κόψει τις πλάτες όμως εκείνος περνά δίχως ενδιαφέρον από γειτονιά σε γειτονιά. Και, Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Διαφημιστικές Καμπάνιες»