Αρχείο 29/06/2014
Κάτω από μια βροχή ψιλή σαν πάχνη
που δεν μουσκεύει αλλά δροσίζει.
κάτω από έναν ουρανό μουντό που δεν ξανοίγει
μήπως το κάμα του ήλιου τον ταράξει·
κάτω από του Καντέρμπουρυ τις ευλογίες·
κουνιέται αργά ή καρτερικά προσμένει
στο σταυροδρόμι ν’ αλλαχτούν τα φώτα
για να διαβεί, μακάριος, ήσυχος, χορτάτος
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αιμίλιος Βεάκης, “Λονδίνο”»
Αρχείο 27.6.2014
Θα υπάρχει πάντα οδός διαφυγής;
Τρεις μέρες στραπατσάρομαι στα περίχωρα του κέντρου της Μαμάς Ευρώπης.
Τεράστιοι δρόμοι, τεράστια μέγαρα, κολοσσιαία κουτιά που στοιβάζουν τους ανθρώπους· απαράλλαχτα ανύποπτους κι εδώ, όπως παντού. Τρεις μέρες περικυκλωμένος από εντελώς άγνωστη γλώσσα. Με την πλημμύρα των δύσπεπτων σκέψεων που συνήθως πνίγουν τέτοιες ώρες το μίζερο κρανίο μου. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλέξανδρος Αρδαβάνης, “Τεράστιοι δρόμοι, τεράστια μέγαρα, κολοσσιαία κουτιά που στοιβάζουν τους ανθρώπους…” [2014]»
Αρχείο 27.6.2014
Χούλιο Κορτάσαρ, εκδ. Εξάντας, μτφ. Κώστας Κουντούρης.
Marelle, Gallimard, traduit par L. Guille-Bataillon & F. Rosset.
H μαντάλα του Κορτάσαρ
“Η ποίησις είναι στην πραγματικότητα μια λειτουργία παιχνιδιού. Κινείται μέσα στο πεδίο παιχνιδιού του πνεύματος, σ’ έναν κόσμο δικό της, που το πνεύμα δημιουργεί γι’ αυτήν. Εκεί τα πράγματα έχουν μια πολύ διαφορετική φυσιογνωμία από εκείνη που έχουν στην “καθημερινή ζωή” και περιορίζονται από δεσμά διαφορετικά από τα δεσμά της λογικής και της αιτιότητας… Για να καταλάβουμε την ποίηση πρέπει να μπορούμε να ντυθούμε την ψυχή του παιδιού σαν μαγικό μανδύα και να απαρνηθούμε την σοφία του ενηλίκου για χάρη της σοφίας του παιδιού“. [«J. Huizinga: Homo Ludens]
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Περιηγήσεις Ναυτίλου, Το Κουτσό του Χούλιο Κορτάσαρ -2 [2014]»
Αρχείο 25.6.2014
Τι κοινό έχουν οι Μάλκομ Λόουρι, Χένρι Τζέιμς, Ουίλιαμ Φώκνερ, Σκοτ Φιτζτζέραλντ, Χέρμαν Έσσε, Γκράχαμ Γκριν, Άγκαθα Κρίστι, Στίβεν Κινγκ, Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, Τ.Σ. Έλλιοτ, Νικολάι Γκόγκολ, Μάξιμ Γκόρκι, Κερτ Βόνεγκατ, Τενεσί Γουίλιαμς, Αν Σάξτον, Εμίλ Ζολά, Ιβάν Τουργκένιεφ, Αύγουστος Στρίνμπεργκ, Λέων Τολστόι, Μαίρη Σέλλεϋ, Τσαρλς Ντίκενς, Χέρμαν Μελβίλ, Μαρκ Τουέιν, Ονορέ ντε Μπαλζάκ και πάρα πολλοί άλλοι; Το γεγονός ότι σε κάποια στιγμή της ζωής τους εμφάνισαν ψυχική διαταραχή κάποιου τύπου.
Αρχείο 24.6.2014
Μια προσέγγιση στην αφήγηση της νουβέλας Η Σύβι και ο Ντάντυ
της Δήμητρας Διδαγγέλου
Εκδόσεις Γαβριηλίδη, 2013
ΠΡΟΣΤΑΚΤΙΚΗ ΦΩΝΗ
Χτίσε μια μεγάλη
Μοναξιά
Ένα παράδοξο θέατρο
Σιωπής στήσε
Ίσως αντηχήσει
Μια φλογερή γιορτή ζωής.
(Ε. Κοφτερού /Γράμμα σε γενέθλια πόλη/ εκδόσεις Σαιξπηρικόν )
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δήμητρα Διδαγγέλου, “Η Σύβι και ο Ντάντυ” –της Ελένης Κοφτερού [2014]»
Αρχείο 24.6.2014
Ανδρέας Εμπειρίκος
Αυτά τα ελάσματα, οι εξωφρενικές, μηχανικές κινήσεις που χώρεσαν μες σε ποιήματα. Την όψη της απάντησαν ξανά σε τίτλους παράξενων ποιημάτων. Λέξεις κοντά στα υποθαλάσσια πλάσματα και τους έξαλλους ρυθμούς. Αυτά τα χυτά από χάλυβα, μπρούντζο, καθαρό σίδερο, αυτά που ξαπλώνουν σε κήπους, περιστύλια και δασικά ξέφωτα, αυτά τα γλυπτά σταγόνες, άνθρωποι από πολύ μακριά, μητέρες ριγμένες κάποτε στα κρεβάτια του έρωτα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ανταποκρίσεις Απόστολου Θηβαίου, Σπουδές γλυπτικής [2014]»
Αρχείο 23.6.2014
Mια κρύα νύχτα του Αυγούστου τα ψάρια κοιμόντουσαν και τα τζιτζίκια μόλις είχαν επιστρέψει από γλέντι και ήταν μεθυσμένα. Ο Ιάκωβος ένιωθε την ηρεμία στη βεράντα του εξοχικού του σπιτιού. Τα τσιγάρα άρχισαν να τελειώνουν κι όπως πάντα πήρε την ερωμένη του, τη μηχανή στο γκαράζ και εξαφανίστηκε μαζί της για το κέντρο του χωριού. Ξέχασε το κράνος του αλλά σκέφτηκε πως η απόσταση ήταν σχεδόν μηδαμινή. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Φραντζέσκα Άβερμπαχ, Ο βυθός του Ιακώβου [2014]»
Αρχείο 23.6.2014
πάντα αποχαιρετούμε
ξεκλειδώνει τα υπόγεια
ξηλώνει πατώματα αυτή η νύχτα
το δάπεδο βουλιάζει
οι τοίχοι τρέμουν
οι αρμοί της σκάλας λύνονται
η στέγη υποχωρεί
τα γείσα πέφτουν
τρέξε σου φώναξα
τρέξε όσο είναι καιρός
προλαβαίνεις ακόμα
να σωθείς
πάντα αποχαιρετούμε
η τελευταία λέξη
η τελευταία λέξη
αιωρείται
ρούχο άδειο
κρεμασμένο από τοίχο αόρατο
πέτρα που γκρεμίζεται
στο χρόνο
η τελευταία λέξη
αιχμάλωτη
στο τρύπιο γάντι της σιωπής
στην τρέλα γέρνει και
συλλαβίζει λέξεις
όπως ζάρι, παρτίδα, νίκη,
απελπισία, στάχτη
το χαμένο δαχτυλίδι
ενός έκπτωτου άγγελου εκδίκησης
λέξη- πουλί με ράμφος κοφτερό
αυτόχειρας αυτάρεσκη
λέξη θάνατος – έρωτας τυφλή
η τελευταία λέξη
όταν θυμώσει
με την άκρη του φτερού της
φωτιά ανάβει
σ’ όλους τους κήπους
του ουρανού
©εφη καλογεροπούλου (προδημοσίευση)
φωτο©Στράτος Φουντούλης, 2008
στάχτες 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.