Αιμίλιος Βεάκης, “Λονδίνο”

Αρχείο 29/06/2014

fav-3

Κάτω από μια βροχή ψιλή σαν πάχνη
που δεν μουσκεύει αλλά δροσίζει.
κάτω από έναν ουρανό μουντό που δεν ξανοίγει
μήπως το κάμα του ήλιου τον ταράξει·
κάτω από του Καντέρμπουρυ τις ευλογίες·
κουνιέται αργά ή καρτερικά προσμένει
στο σταυροδρόμι ν’ αλλαχτούν τα φώτα
για να διαβεί, μακάριος, ήσυχος, χορτάτος

ο περιούσιος λαός της Λόντρας.
………..Κυλάει ο Παχτωλός από το Σίτυ.
Ανησυχία καμμιά δεν τον ταράζει.
Νομοταγής, στα λίμπρα περασμένος
ο άνεργος, μια λίρα τη βδομάδα
και μιάμιση φαμίλια αν έχει φτιάξει.
………..Κυλάει ο Παχτωλός από το Σίτυ.
Τόνους χρυσάφι κρύβουν του Λονδίνου οι πύργοι
των Λόρδων τα παλάτια, όλα μουσεία.
Γκρέκο και Βελάσκιεζ και Ρούμπενς και Μουρίλους
και Ραφαέλους και Μιχαήλ Αγγέλους τόσους
όσους δεν έχει όλος ο κόσμος μαζί ο άλλος κόσμος.
Από Γκομπλέν ντυμένα τα ντουβάρια
πέρα για πέρα ως μέσ’ στις τουαλέττες.
………..Κυλάει ο Παχτωλός από το Σίτυ.
Κι είν’ ο Λοντρέζος ευγενής – δεν έχει ανάγκη.
Και τίμιος – ποια ανάγκη να μην είναι;
Κι είναι κι υγεία γεμάτος, αφού πιάνει
χορτάτος τη δουλειά αν του κάνει κέφι,
κι αφού σε κάθε συνοικία κι από ‘να πάρκο
τον καρτερεί με χλωρασιά ανθισμένη
μ’ αγριοκαστανιές και κέδρα και πλατάνια
λουλούδια, ποταμάκια και λιμνούλες
δαντελωτά γεφύρια – μινιατούρες!
………..Κυλάει ο Παχτωλός από το Σίτυ.
Κι είν’ ο Λοντρέζος ηθικός! Και λεύτερος!
Στο Χάϊντ παρκ τη μέρα
μπορεί να βγάζει λόγους, να παινάει, να βρίζει
κι άμα νυχτώνει κάτω από τα δέντρα
ζευγαρωμένος να κυλιέται στο γρασίδι.

Έτσι μακάριος ζει και χαίρεται ο Λοντρέζος,
φλεγματικός, χωρίς ανησυχίες.
Μα γιατί νάχει, αφού γι’ αυτόν δουλεύουν
εκατομμύρια σκλάβοι στις Ινδίες;

Μεσολόγγι 1940

fav-3

Στηρίξτε την προσπάθειά μας με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε

favicon