Δημήτρης Δικαίος, τρία ποιήματα [2014]

Αρχείο 30/06/2014

fav-3

Στέφανα

Ευτυχία
Στο γκρεμό τους φώλιασε.

Απαρτία
Τα φλεγόμενα ξερά.

Συγχορδία
Τα επόμενα σκαλιά κι οι ανθοστήλες.

Πελατεία
Σπέρμα θρασύ. Λούτρινοι γιοι. Κόρες λεκάνες.

Αμαρτία
Νομική, Ερατώ και Λαμπρινή.

Ενορία
Καλλιμάρμαρο και θειάφι. Μάλλον θειάφι!

Απουσία
Του ουράνιου παράλληλου ψαλμού.

Κοινωνία
Κατακόρυφος Θεός του μυελού.

κοινωνία
Κατακόρυφου, βιτρώ, μηχανισμού.

Ησυχία
Δυο λαμπάδες μετοχές, στεφανωμένες.

fav-3

Reset

Ξερίζωσε το τρένο,
σήψεως κουφάρια.
Σε κίνηση,
η κίνηση,
εξανάγκασε τα κλειδωμένα.

Στείλε,
γαμώτι σου, κανιά!

fav-3

Αλήθειας διάβημα

Παρατήρησε τους ανθρώπους·
γέρασες κιόλας.
Είσαι από ώρας
θεατός από τους λόφους.

Βύθισε το σώμα σου ένα βράδυ,
λόγιε κηφήνα.
Νοίκιασε μνήμα
και μη μολύνεις το λιβάδι.

Άνοιξε το βήμα σου κοχλία˙
έφθασες κιόλας.
Είσαι από ώρας
αρεστός στην υγρασία.

Προικισμένη μου ξυλοκαΐνη
έχεις μου τόση
ζωή νεκρώσει
που το υπόλοιπό μου εκκρίνει

βιαστική κι απροετοίμαστη
αυτοκτονία.
Μα απ’ τη μία,
θα αφόριζαν μια ασίγαστη

επιθυμητή ελευθερία
που θα ομοίαζε
μ’ ατύχημα;

fav-3

©Δημήτρης Δικαίος
φωτο©Στράτος Φουντούλης, Πειραιάς 2012