στάχτες

Αρχείο 7.7.14

Περίμενε μ’ εκείνη την ψηλομύτα τη φίλη του το λεωφορείο της Αir France  για να πάνε στο αεροδρόμιο. Nευρικός, έτσι είναι πάντα όταν ταξιδεύει. Μήπως συμβεί κάτι απρόβλεπτο, κάτι δυσάρεστο και χάσει την πτήση.

Στη στάση μπροστά στο σταθμό, φυσάει παγωμένος αέρας, ο κόσμος που περιμένει στριμώχνεται τρέμοντας κάτω από το στέγαστρο. Ελπίζει να βρει καλύτερο καιρό στην Ελλάδα. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ευρυδίκη Τρισόν Μιλσανή, Ο σακάτης της Gare de Lyon [2014]»

Αρχείο 06/07/2014  -Της Κυριακής

Λένε για μένα οι ναυτικοί που εζήσαμε μαζί
πως είμαι κακοτράχαλο τομάρι διεστραμμένο,
πως τις γυναίκες μ’ ένα τρόπον ύπουλο μισώ
κι ότι μ’ αυτές να κοιμηθώ ποτέ μου δεν πηγαίνω.
Ακόμα, λένε πως τραβώ χασίσι και κοκό Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νίκος Καββαδίας, Μαραμπού [2014]»

Αρχείο 05/07/2014

Στις ονειρεμένες αστρικές δημιουργίες

Στις ονειρεμένες αστρικές δημιουργίες
στου ασυνείδητου ενστίκτου τη μνήμη
γράμματα θαρρείς πως σέρνονται,
πίσω από τις λέξεις…
τα νοήματα, υπερκορεσμός του μέλλοντος.
Μ’ ένα μολύβι μαύρο χαράζεις σπείρες
σπείρες άρρυθμες, άτακτες, απειλητικές… Συνεχίστε την ανάγνωση του «annaTi, 2 ποιήματα»

Αρχείο 4.7.2014

Καλοκαίρι Πραξιτέλης

Χαρά αισθητήρας θυμαριού με πελαγίσια θέα
θεά της εκκωφαντικής σιωπής κατάστηθα Ιουλίου
φέγγει το πένθος διάπυρο σαν ακτινογραφία ηλίου
στου Άδη τη γαλήνη γράφει παράταιρες ωδές
την ίδια ώρα που τσαμπιά σταφύλια η ορμή
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Νανά Τσόγκα, Ένα και ένα ποιήματα για το καλοκαίρι [2014]»

Αρχείο 3.7.14

ΚΕΦΑΛΑΙΟ I

Την Πέμπτη το πρωί έλαβα το εξής μήνυμα: Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΠΕΘΑΝΕ. Η ΚΗΔΕΙΑ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΑΥΡΙΟ ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΑ. Με τον αδερφό μου δε μιλούσαμε πια. Δεν είναι πως δεν τον αγαπώ, απλώς επέλεξα έναν διαφορετικό δρόμο τον οποίον δεν τον πίστευαν. Έμεινα αρκετή ώρα στο κρεβάτι να συλλογίζομαι το γεγονός. Ο πατέρας μου ήταν νεκρός. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Τιχομίρ, Ο πατροκτόνος [2014]»

Αρχείο 1.7.2014

Ακολουθούσα τον καταραμένο, όλο στροφές, φιδωτό ανηφορικό δρόμο, και δεν ήξερα αν οι ρόδες γυρίζανε ή απλά τσουλούσαν πάνω σε μια λεπτή, στενή κρυστάλλινη λωρίδα που οδηγούσε κατευθείαν στην κόλαση. Δίπλα μας, οι τεράστιοι απόκρημνοι γκρεμοί μετέδιδαν στη ψυχή μας σκοτοδίνη, και καθώς Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αλέξανδρος Αραμπατζής, Στο φαράγγι του διαβόλου [2014]»

Αρχείο 1.7.2014

Ι

Ο καφές βράζει και χύνεται
κι απ’ τις φουσκάλες όνειρο
προχωράει από φαντασία σε πραγματικότητα,
δεν ζητώ μεταφυσικές απαντήσεις,
μα,αν τα ώτα φαγώνονταν από κλωσσόπουλα
ψηλά στην αετοφωλιά
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Αχιλλέας Κατσαρός, Θεωρήματα [2014]»

Αρχείο 30/06/2014

Στέφανα

Ευτυχία
Στο γκρεμό τους φώλιασε.

Απαρτία
Τα φλεγόμενα ξερά.

Συγχορδία
Τα επόμενα σκαλιά κι οι ανθοστήλες. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Δικαίος, τρία ποιήματα [2014]»