Samuel Beckett, Act Without Words I – Πράξη Χωρίς Λόγια I, μετάφραση Γιάννης Βαρβέρης [2014]

Αρχείο 22.6.14

ΠΡΟΣΩΠΟ
Ένας άντρας. Συνήθης κίνηση: Τυλίγει και ξετυλίγει το μαντήλι του.

ΣΚΗΝΙΚΟ
Έρημο. Εκθαμβωτικά φωτισμένο.
Ο άντρας εμφανίζεται οπισθοχωρώντας απ’ το δεξιό διάδρομο, παραπατάει, πέφτει, ξανασηκώνεται αμέσως, ξεσκονίζεται, σκέφτεται.
Ήχος σφυρίχτρας απ’ το δεξιό διάδρομο.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Samuel Beckett, Act Without Words I – Πράξη Χωρίς Λόγια I, μετάφραση Γιάννης Βαρβέρης [2014]»

Έλυα Βερυκίου, τρία ποιήματα [2014]

Αρχείο 20.6.2014

1.
Σώμα, που λαμπυρίζεις από μακριά μες στην αγνότητά σου,
ξυπνάς με την αυγή,
ρόδα γλυκά σταλάζεις στον αέρα.
Σώμα, που δεν σε αρνήθηκα ποτέ,
ήξερες πάντα να σιωπάς,
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Έλυα Βερυκίου, τρία ποιήματα [2014]»

Βασίλης Λαλιώτης, Θαλάσσια μπάνια -αποσπάσματα

Αρχείο 19/06/2014 –από τις εκδόσεις Bibliothèque

fav-3

Η σημασία του φωτός σήμερα είναι κάτι απόμερο. Στη θάλασσα του Σουνίου ο θεός με χτύπησε με την υπόμνηση της μοίρας του Τειρεσία. Δεν μιλάς για το φως ατιμώρητα. Ωστόσο τί απέγινε αυτό που έδωσε τα λόγια στους ποιητές. Στο παρακμασμένο λεωφορείο της Εργατικής Εστίας του εξήντα, μια στρωματογραφία σκουπιδιών που περιμένεις να σκάσει το αχειροποίητο του τόπου και να μιλήσει με τα έργα των χεριών των ανθρώπων, και ταυτόχρονα ένα είδος ύβρεως απέναντι στο φως που αφήνει στο έλεος της φθοράς τα ίχνη από τις γενιές των ανθρώπων. Τόλμησες για το φως, θα τιμωρηθείς. Όχι στα μάρμαρα που παίζουν τις χορδές της αρχαίας άρπας των ποιητών, αλλά στην κούφια κολόνα του οφθαλμολογικού κέντρου των κλεπτοκρατών, στο κυλικείο, έρμαιο φωτός… Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βασίλης Λαλιώτης, Θαλάσσια μπάνια -αποσπάσματα»

Ασημίνα Λαμπράκου, Διορθώτρια κειμένων

Αρχείο 18/06/2014

fav-3

Είχε τον τρόπο της.
Με κίτρινο επεσήμαινε τα κατά την γνώμη της συντακτικά λάθη κι έσβηνε ή πρόσθετε σημεία στίξης, με κόκκινο τις λέξεις ή φράσεις που θα αφαιρούσε η ίδια και με το ίδιο πάλι επενέβαινε και διόρθωνε τις λέξεις όπως εκείνη νόμιζε πως θα ήταν νοηματικά ορθότερα γραμμένες. Στο τέλος, περνούσε μια γραμμή κάτω από τις φράσεις, λέξεις ή σημεία στίξης που την ενοχλούσαν αλλά δεν μπορούσε να βρει από μόνη της λύση.

Στην αρχή αντάλλασσαν τα κείμενά του με αλληλογραφία. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Ασημίνα Λαμπράκου, Διορθώτρια κειμένων»

Βαγγέλης Ραπτόπουλος, Το ασανσέρ [2014]

Αρχείο 17.6.14

Το βιβλίο του Βαγγέλη Ραπτόπουλου Το ασανσέρ κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Bibliothèque τον Ιούνιο του 2014. H συγκεκριμένη ιστορία περιλαμβάνεται και στα σπονδυλωτά μυθιστορήματά του Απέραντα άδειο σπίτι και Ιστορίες της Λίμνης, των οποίων αποτελεί αναπόσπαστο μέρος.

Tι είναι πιο επικίνδυνο, να εγκλωβιστείς σ’ ένα ασανσέρ ή στους κόλπους της Aγίας Nεοελληνικής Oικογένειας;

ΤΟ ΑΣΑΝΣΕΡ ―μια μαύρη κωμωδία, με πρωταγωνιστές συνηθισμένους ανθρώπους σε ασυνήθιστες καταστάσεις―, κυκλοφορεί σε λίγες μέρες απότις Εκδόσεις Bibliotheque, με έργο εξωφύλλου και εικονογράφηση της Isabel Reitemeyer. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Βαγγέλης Ραπτόπουλος, Το ασανσέρ [2014]»

Δημήτρης Δικαίος, Περί ποίησης˙ αντικίνητρα [2014]

Αρχείο 16.6.2014

Καθετί που απαιτεί ορισμό για είδη τέχνης, προκαλεί συμφόρηση ιδεών και συναισθημάτων. Πόσο μάλλον, ο ένας εκ των δύο σημαντικών πυλώνων της Λογοτεχνίας, το τεντωμένο σύρμα της στιγμιαίας απόδοσης, ετούτο το μαγευτικό άγνωστο – δρωτάρι της καρδιάς, ο αρχέγονος διάλογος τεχνίτη και ψυχής, να επιζητεί ταυτότητα. Δεν προσδιορίζεται με γενικεύσεις το θάμα, παρά, αυστηρά ατομικά και ιδιότυπα δια τον καθένα.

Συνεχίστε την ανάγνωση του «Δημήτρης Δικαίος, Περί ποίησης˙ αντικίνητρα [2014]»

Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ, Όλοι οι θάνατοι εδώ σκηνοθετούνται…[2014]

Αρχείο 15.6.14

fav-3

Στον ουρανό του τίποτα με ελάχιστα

Από την κλειδαρότρυπα κρυφοκοιτάω τη ζωή
την κατασκοπεύω μήπως καταλάβω
πως κέρδιζε πάντα αυτή
ενώ χάνουμ’ όλοι.
Πως όλες οι αξίες γεννιώνται
κι επιβάλλονται πάνω σ’ αυτό που πρώτο λιώνει:
το σώμα.
Συνεχίστε την ανάγνωση του «Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ, Όλοι οι θάνατοι εδώ σκηνοθετούνται…[2014]»

Πέτρος Κυρίμης, Μάνα μητριά, παρουσίαση-απόσπασμα

Αρχείο 14/06/2014

Μυθιστόρημα -Εκδόσεις Επτάλοφος

Λίγα λόγια για το βιβλίο
Χρόνια τώρα κοιτώντας κάθε φορά «Την καρδιά του Κότσυφα» την νουβέλα που έγραψα το 1998 και κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Καστανιώτη την ίδια χρονιά, έμενα με την αίσθηση ότι την είχα αφήσει μισή. Πως στη νουβέλα των εβδομήντα σελίδων άφησα απέξω πράγματα και γεγονότα που συνέβησαν μετά και πολλά από αυτά σημάδεψαν ανεξίτηλα εμένα τον ίδιο και την πορεία μου για πολλά χρόνια στη Γερμανία. Συνεχίστε την ανάγνωση του «Πέτρος Κυρίμης, Μάνα μητριά, παρουσίαση-απόσπασμα»